«Η σεζόν μπορεί να τελειώσει»

Πόσο κοντά είμαστε στη διαδικασία με κωδικό «επιστροφή στην κανονικότητα»; Και φυσικά πόσο εφικτή είναι η διαδικασία επανεκκίνησης του ποδοσφαίρου; Ερωτήματα που αποτελούν μάλλον το πλέον κατάλληλο εισαγωγικό σημείωμα για την κουβέντα μας με εκείνον που συνηθίζει να κάθεται απέναντι από τον Πέδρο Μαρτίνς: στην άλλη πλευρά του πάγκου του Ολυμπιακού. Τον Χρήστο Θέο.

Επικεφαλής του ιατρικού τιμ των Πειραιωτών, χειρουργός ορθοπεδικός, διευθυντής του νοσοκομείου Μετροπόλιταν. Μα πάνω από όλα, ο άνθρωπος που κλήθηκε σε φόντο ερυθρόλευκο να διαχειριστεί αυτή την πρωτόγνωρη κρίση, από την εποχή που η μπάλα κυλούσε ακόμη στο χορτάρι. Από την περίοδο που τα νερά ήταν ακόμη αχαρτογράφητα και που σίγουρα οι περισσότεροι δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τι θα ακολουθούσε. Αυτό που πέρασε λοιπόν. Και αυτό που έρχεται. Πλησιάζει όντως η ώρα να γυρίσουμε σελίδα; Η κουβέντα που ακολουθεί εντάσσεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο.

Κύριε Θέο, περιμένατε ποτέ ότι θα μπορούσε στον 21ο αιώνα να προκύψει μια πανδημία που θα ακινητοποιήσει τον πλανήτη;

Δυστυχώς η Ιστορία έχει τη συνήθεια να επαναλαμβάνεται. Δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος για τίποτα. Και ειδικά το παιχνίδι με τους ιούς είναι δύσκολο διότι αυτοί μεταλλάσσονται. Ως υγειονομικός λοιπόν απαντώ πως, ναι, πάντοτε ελλοχεύει ένας τέτοιος κίνδυνος.

Ολοι συμφωνούμε ότι η Ελλάδα τα καταφέρνει καλά, τηρουμένων των αναλογιών, στη διαχείριση της κατάστασης. Εκτιμάται ότι όντως είμαστε κοντά στη λήξη του συναγερμού ή πρόκειται για μια διαδικασία στην οποία ακόμη βαδίζουμε μέρα με τη μέρα;

Οντως η Ελλάδα τα πήγε καλά. Εγινε παράδειγμα για χώρες ισχυρές με προηγμένο σύστημα υγείας. Ηταν καθοριστικό το γεγονός ότι αποφασίστηκαν αυστηρά μέτρα προτού παρουσιαστεί μεγάλος αριθμός κρουσμάτων. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο η περίφημη καμπύλη να σταθεροποιηθεί και σιγά σιγά να εμφανίζει φθίνουσα πορεία. Βλέπουμε όντως καλά σημάδια. Αλλά πρέπει να παραμείνουμε εντός του πλαισίου. Να ακολουθούμε τις οδηγίες. Να μένουμε στο σπίτι. Να προστατεύουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Είμαστε πλέον παραπάνω από έναν μήνα σε αυτόν τον διαφορετικό τρόπο ζωής. Και είναι πλέον μια απορία το πόσο θα μας επηρεάσει όλο αυτό όταν πλέον θα μπορούμε να επιστρέψουμε σε κανονικές συνθήκες. Το ψυχολογικό βάρος όλης αυτής της κατάστασης;

Μας έχει επηρεάσει ήδη. Ζούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες. Ηταν δύσκολη η προσαρμογή, ειδικά για εκείνους που έχουν μάθει σε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής. Ηταν δεδομένο όμως πως θα υπάρξουν αυτές οι αλλαγές μπροστά σε έναν τόσο μεγάλο κίνδυνο, σε έναν αόρατο εχθρό. Το ανθρώπινο είδος συνειδητοποίησε πως τελικά είναι ευάλωτο. Και κατανόησε πως πρέπει να δίνουμε μεγαλύτερη σημασία σε αυτό που λέμε ανθρώπινη ζωή. Από την άλλη, μια τέτοια κατάσταση έχει και άλλες συνέπειες, τις οικονομικές ας πούμε, που απασχολούν ήδη πολύ κόσμο. Είναι λογικό λοιπόν να υπάρχει αυτό το φορτίο.

Αυτές τις συνέπειες, τις οικονομικές, φαίνεται να συνεκτίμησαν οι χώρες που επέλεξαν μια διαφορετική διαχείριση της κατάστασης, τουλάχιστον αρχικά. Χώρες όπως η Αγγλία, η Ολλανδία, η Σουηδία που εναρμονίστηκαν με τη θεωρία «ανοσίας της αγέλης».

Ναι, και είδαμε ότι κινδύνευσε ο ίδιος ο Μπόρις Τζόνσον. Είδαμε επίσης ότι κάποιες από αυτές τις χώρες γρήγορα άλλαξαν τον τρόπο διαχείρισης, επιβεβαιώνοντας την αρχική τους αστοχία. Κατά την άποψή μου, δεν εκτιμήθηκε σωστά η κατάσταση. Γι’ αυτό λέω πως η Ελλάδα είναι άξια συγχαρητηρίων. Διότι κατάφερε να ελέγξει μια τόσο δύσκολη διαδικασία. Και το έκανε υπολογίζοντας και σχεδιάζοντας με γνώμονα την επιστημονική άποψη. Λειτουργώντας άμεσα. Ετσι έμεινε ζωντανό το σύστημα υγείας. Και σχηματίστηκε αυτό το κοντράστ. Δείτε τι συνέβη, τι συμβαίνει σε χώρες ισχυρές όπως η Ιταλία, η Γαλλία, η Ισπανία που έφτασαν στα όρια. Σε διαλογή της ανθρώπινης ζωής.

Αναφερθήκατε στη διαχείριση της κρίσης. Συνολικά, ατομικά. Στη δική σας περίπτωση ο κύκλος αφορά έναν ζωντανό αθλητικό οργανισμό όπως ο Ολυμπιακός. Ανθρώπους από πολλές διαφορετικές χώρες, με διαφορετική κουλτούρα και σίγουρα έναν απαιτητικό τρόπο ζωής.  

Νομίζω ότι τα πήγαμε καλά. Εχοντας μια στενή επαφή με την επιτροπή των λοιμωξιολόγων και παίρνοντας συμβουλές από εκείνους, ενημερώσαμε γρήγορα. Και τους ποδοσφαιριστές και κατ’ επέκταση τις οικογένειές τους. Κάναμε δυο τρεις μαζώξεις για το θέμα πριν πάρει έκταση, πριν από τα μέτρα. Για τον κίνδυνο, για τον τρόπο αντιμετώπισης. Τους εξηγήσαμε πόσο σημαντικό είναι να μείνουν στο σπίτι, να περιορίσουν τις επαφές τους, να ακολουθήσουν με ασφάλεια τις οδηγίες. Και αυτό δεν είναι απλό για ανθρώπους νέους. Νομίζω πως βάλαμε ένα μικρό λιθαράκι. Με τη συμβολή πρωτίστως της διοίκησης που πήρε όλες εκείνες τις αποφάσεις που είναι απαραίτητες σε μια τέτοια διαδικασία.

Οι περισσότεροι ξένοι προπονητές και ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού έμειναν στην Ελλάδα. Κάποιοι όμως στην πορεία έφυγαν για τις πατρίδες τους.

Οι ποδοσφαιριστές γυμνάζονται κανονικά από την πρώτη μέρα των μέτρων, με τα ατομικά τους προγράμματα, όπως συμβαίνει διεθνώς στις περισσότερες ομάδες. Κάποιοι είναι λογικό που ένιωσαν την ανάγκη σε αυτή τη δύσκολη περίοδο να δουν αγαπημένα τους πρόσωπα, να είναι κοντά τους. Εχουν κάνει όλοι τα απαραίτητα τεστ πριν αναχωρήσουν. Ξέρουν πως επιστρέφοντας θα πρέπει να ακολουθήσουν το πρωτόκολλο που προβλέπεται. Θα είναι όλα έτοιμα, όπως πρέπει, όταν θα έρθει η ώρα της επιστροφής στις ομαδικές προπονήσεις.

Μετράμε αντίστροφα για την επόμενη τηλεδιάσκεψη της Σούπερ Λίγκας που θεωρητικά πρόκειται να βάλει στο τραπέζι την ημερομηνία της επιστροφής. Συμβαίνει ήδη σε αρκετές χώρες. Εκτιμάτε πως είναι εφικτός ο στόχος της ολοκλήρωσης της αγωνιστικής περιόδου;

Μπορεί να γίνει. Με όλα τα απαραίτητα μέτρα. Και με την κοινή λογική. Μπορούμε να δοκιμάσουμε. Θα είναι πολύ καλό νέο να ξεκινήσουν οι δραστηριότητες. Καλό και για τη συνολική ψυχολογία. Ενα σημάδι επιστροφής στην κανονικότητα. Χωρίς τους φιλάθλους φυσικά. Οι αθλητές είναι νέοι άνθρωποι, δεν ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Υγειονομικά έχει ένα νόημα. Αλλά θα πρέπει όλα αυτά να τα απαντήσουν οι ειδικοί. Μέχρι το τέλος του μήνα θα έχουμε μια εικόνα για ασφαλή συμπεράσματα αναφορικά με την πορεία της νόσου στη χώρα μας. Γι’ αυτό είναι κρίσιμες οι μέρες.

Πόσο καιρό χρειάζονται οι ποδοσφαιριστές έπειτα από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αγωνιστικής αποχής για να επιστρέψουν; Το πρωτάθλημα σταμάτησε την 1η Μαρτίου, τελευταίος αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός στις 12 του ίδιου μήνα. Μια ενδεχόμενη επιστροφή στις προπονήσεις θα προκύψει 2-2½ μήνες μετά.

Καταλαβαίνουμε πως θα είναι δύσκολες οι συνθήκες διεξαγωγής του πρωταθλήματος στην καλοκαιρινή περίοδο. Ειδικά έπειτα από ένα τέτοιο διάστημα διακοπής. Συνολικά θα χρειαστεί προσαρμογή σε νέα δεδομένα και στο ποδόσφαιρο. Διαφορετικές συνήθειες. Ακόμη και στα πιο απλά: σκεφτείτε πως δεν θα μπορούν πια να υπάρχουν εναγκαλισμοί σε έναν πανηγυρισμό, δεν θα υπάρχουν χειραψίες. Το ποδόσφαιρο όμως είναι ένας χώρος δραστήριος. Και η ζωή πρέπει να συνεχιστεί. Επιπλέον είναι καλό το ότι προχωρούν με τα τεστ αντισωμάτων και θα μπορούμε να έχουμε έναν ασφαλή τύπο ελέγχου σε μερικά λεπτά. Για διαρκή έλεγχο της κατάστασης. Ξαναλέω πως είναι σημαντικές οι μέρες στις οποίες βρισκόμαστε. Για τη χώρα, το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Να σεβαστούμε τις απόψεις των ειδικών και να εναρμονιστούμε με τα μέτρα πολιτικής προστασίας. Και να είμαστε περήφανοι για τον τρόπο που η Ελλάδα αντιμετωπίζει αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση. Είναι σίγουρο ότι θα βγούμε λαβωμένοι μιας και τίποτε δεν είναι σημαντικότερο από την ανθρώπινη ζωή, αλλά όλα θα πάνε καλά.