«Μείνετε σπίτι! Μείνετε σπίτι! Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι γίνεται»

«Μείνετε σπίτι! Μείνετε σπίτι! Δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω. Βλέπω υπερβολικά πολλούς ανθρώπους στους δρόμους. Η καλύτερη απάντηση για αυτόν τον ιό είναι να μην κυκλοφορείτε. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι συμβαίνει εδώ. Μείνετε σπίτι»: αυτή τη δραματική σύσταση έκανε στους Ιταλούς χθες, μέσω της «Corriere della Sera», ο 48χρονος Κριστιάν Σαλαρόλι, ιατρικός διευθυντής και αναισθησιολόγος στο Νοσοκομείο Πάπας Ιωάννης ΙΓ’ του Μπέργκαμο, ένα από τα νοσοκομεία που δοκιμάζονται περισσότερο το τελευταίο διάστημα. «Αναγκαζόμαστε να επιλέγουμε ποιον θα κουράρουμε και ποιον όχι. Αποφασίζεται με βάση την ηλικία και την κατάσταση της υγείας. Οπως στον πόλεμο» επεσήμανε.

Στο νοσοκομείο του γίνονται πλέον δεκτοί μόνο ασθενείς με πνευμονία λόγω του κορωνοϊού που υποφέρουν από αναπνευστική ανεπάρκεια – οι υπόλοιποι περιορίζονται στα σπίτια τους. Τίθενται όλοι σε μη επεμβατικό μηχανικό αερισμό. Εκείνοι που είναι σε πιο σοβαρή κατάσταση, ωστόσο, πρέπει να διασωληνωθούν. Και όπως λέει χαρακτηριστικά ο δρ Σαλαρόλι, «υπάρχει δυστυχώς μια δυσαναλογία ανάμεσα στους νοσοκομειακούς πόρους, τις κλίνες ΜΕΘ και τους σοβαρά ασθενείς». Οι γιατροί καλούνται να κάνουν λοιπόν μια επίπονη διαλογή. «Αν ένας άνθρωπος μεταξύ 80 και 95 χρόνων έχει σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια, πιθανότατα δεν προχωρείς. Αν έχεις πολυοργανική ανεπάρκεια περισσότερων από 3 ζωτικών οργάνων, αυτό σημαίνει ότι έχεις 100% ποσοστό θνησιμότητας. Δεν είμαστε σε θέση να επιχειρούμε αυτά που αποκαλούνται θαύματα. Αυτή είναι η πραγματικότητα».

Δεν σας ενοχλεί που αποφασίζετε για τη ζωή και τον θάνατο ανθρώπων; τον ρώτησε ο δημοσιογράφος. «Προς το παρόν, κοιμάμαι τις νύχτες. Γιατί ξέρω ότι η επιλογή βασίζεται στη θεωρία ότι κάποιος, σχεδόν πάντα νεότερος, έχει περισσότερες πιθανότητες να επιζήσει από τον άλλο. Είναι, τουλάχιστον, μια παρηγοριά». Ο δρ Σαλαρόλι έχει δει ωστόσο συναδέλφους του, ειδικά νεαρούς γιατρούς, να βγαίνουν από αυτή τη διαδικασία συντετριμμένοι. «Εχω δει νοσοκόμες με τριάντα χρόνια εμπειρίας να κλαίνε, ανθρώπους που παθαίνουν νευρικό κλονισμό και ξαφνικά αρχίζουν να τρέμουν. Δεν ξέρετε τι συμβαίνει στα νοσοκομεία», λέει, «γι’ αυτό αποφάσισα να μιλήσω».

Τα μέτρα που έλαβε η ιταλική κυβέρνηση προχθές, την καραντίνα κάπου 16 εκατομμυρίων ανθρώπων, τα θεωρεί «σε γενικές γραμμές σωστά, αλλά λήφθηκαν με καθυστέρηση τουλάχιστον μίας εβδομάδας. Εκείνο που έχει πραγματικά σημασία είναι κάτι άλλο» επιμένει. «Μείνετε σπίτι». Το δικαίωμα στην περίθαλψη, ρωτάει ο δημοσιογράφος, υπάρχει ακόμα; «Επί του παρόντος απειλείται από το γεγονός ότι το σύστημα αδυνατεί να αναλάβει το συνηθισμένο και το έκτακτο ταυτόχρονα. Τα συνήθη περιστατικά λοιπόν μπορεί να έχουν σοβαρές καθυστερήσεις». Ενα παράδειγμα; «Συνήθως, ένα τηλεφώνημα για έμφραγμα αντιμετωπίζεται μέσα σε μερικά λεπτά. Τώρα μπορεί να περιμένει κάποιος ακόμα και μία ώρα ή και περισσότερο». Εχει κάποια εξήγηση για όλα όσα συμβαίνουν; «Δεν ψάχνω εξηγήσεις. Λέω στον εαυτό μου ότι είναι όπως στον πόλεμο. Προσπαθούμε να σώσουμε μόνο εκείνους που μπορούν να τα καταφέρουν. Αυτή είναι η κατάσταση».