«Ο Σπανός δεν είχε την υπεροψία του δημιουργού»

«Προτιμώ να κάνω λάθος παρά να απαντήσω με επεξεργασμένη σκέψη. Δεν έχει νόημα κατά την άποψή μου». Με αυτή τη φράση η Ελένη Δήμου δικαιολόγησε γιατί αποφεύγει τις γραπτές συνεντεύξεις από την αρχή της πορείας της. Από τότε δηλαδή που υπήρχε η αγωνία της προόδου και η επιθυμία να πετύχει το καλύτερο. Στη συζήτησή μας, που έγινε με αφορμή τις παραστάσεις της οι οποίες είναι αφιερωμένες στον Γιάννη Σπανό, αποκαλύπτει τον μεγάλο της φόβο όταν έκανε το πρώτα της βήματα στον χώρο του τραγουδιού. «Πάντα σκεφτόμουν μην τυχόν και δεν συναντήσω ανθρώπους που θαύμαζα και δεν καταφέρω να συνεργαστώ μαζί τους. Αλλά ευτυχώς στάθηκα τυχερή και ευλογημένη. Βρέθηκα δίπλα στον Γιώργο Νταλάρα και τον Γιάννη Πάριο, τη Βίκυ Μοσχολιού και τη Χαρούλα Αλεξίου». Μελέτησε μάλιστα τους τραγουδιστές περισσότερο. «Αγαπούσα πολύ τις φωνές τους. Γοητευόμουν από το ερωτικό του Γιάννη και τη δουλεμένη και σοβαρή τοποθέτηση του Γιώργου. Με τον Νταλάρα είχα την τύχη και τη χαρά να δουλέψω  και ρουφούσα κάθε τι που μου έλεγε. Με όσους έχω δουλέψει έπαιρνα και κάτι. Θυμάμαι τη Μαρινέλλα να μου λέει: «Δεν θα βγαίνεις ποτέ στη σκηνή άβαφη και δεν θα είσαι ντυμένη όπως το κοινό. Η σκηνή απαιτεί να είσαι λαμπερός. Οσο ταλέντο κι αν έχεις πρέπει να λάμπεις».

Με αυτή τη λάμψη και την ερμηνεία της η Ελένη Δήμου ετοίμασε ένα αφιέρωμα με τραγούδια του αείμνηστου Γιάννη Σπανού. «Είναι ένας τρόπος να επικοινωνήσω μαζί του. Θεωρώ ότι είναι και χρέος μου να θυμίσω το σημαντικό έργο του». Στο ρεπερτόριο που θα παρουσιάζει τον τελευταίο καιρό έχει τοποθετήσει το εμβληματικό τραγούδι «Ανάξιος εραστής». Η Ελένη Δήμου τον συνάντησε για πρώτη φορά στο στούντιο και από την πρώτη στιγμή κατάλαβε ότι έκτος από το συνθετικό του μέγεθος, διέθετε βαθιά παιδεία και πολιτισμό, στοιχεία που διαπερνούσαν την κάθε του κίνηση. Ηταν ένας ιδανικός συνεργάτης, απαλλαγμένος από την υπεροψία του δημιουργού «Από τη στιγμή που θα έλεγε τη μελωδία στον τραγουδιστή δεν προσπαθούσε να επιβάλει τίποτε παραπάνω. Αφηνε τον ερμηνευτή να ταξιδέψει όπως ήθελε εκείνος μέσα στις συνθέσεις του. Δεν θυμάμαι ποτέ να μου έχει κάνει μία παρατήρηση. Περίεργο ε;». Ο Γιάννης Σπανός αγαπούσε τους τραγουδιστές, λέει η Ελένη Δήμου «είναι πολύ σημαντικό στοιχείο για τη ζύμωση μιας σχέσης που πρέπει να υπάρχει μεταξύ του δημιουργού και του ερμηνευτή». Στην παράσταση δανείζεται τον τίτλο από το σπουδαίο τραγούδι του Γιάννη Σπανού σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου «Προσωπικά». «Εχουμε βάλει στο πρόγραμμα τις δημιουργίες του από την περίοδο του Νέου Κύματος αλλά και τις μελοποιήσεις ποιητών. Είναι τραγούδια που αγαπώ πολύ. Ομως ξεχωριστή στιγμή σε αυτό το πρόγραμμα είναι όταν θα παίξουμε ένα από τα πολύ αγαπημένα τραγούδια του Γιάννη, το «Καναρίνι». «Και θα ναι όλα δύσκολα από τώρα / που έχεις του μπαμπά την αγκαλιά / Να κλαις Ειρήνη για το καναρίνι / που δεν θα ξανακελαηδήσει πια».