Η αυτογνωσία και το τόσο {LF}που είναι όσο…

Mεγάλη κουβέντα ήταν αυτή που ξεστόμισε προχθές το βράδυ στο ΟΑΚΑ ο Ηλίας Παπαθεοδώρου. Μεγάλη και σοφή, το δίχως άλλο…

Ξαφνικά, λέει, πιστέψαμε πως γίναμε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά είμαστε!

Για να το λέει ο ίδιος ο προπονητής της ΑΕΚ, κάτι παραπάνω θα ξέρει και θα αφουγκράζεται στην καθημερινότητα του(ς), και δη από τις 5 Ιανουαρίου και εντεύθεν…

Τι συνέβη εκείνο το βράδυ; Τότε η ΑΕΚ νίκησε τον Παναθηναϊκό και προφανώς ανέβασε τον πήχη της, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην ψυχολογία και στη συμπεριφορά των παικτών της, αλλά και στο ευρύτερο περιβάλλον.

Οι μεγάλες νίκες όντως λειτουργούν αποπροσανατολιστικά και το 100-97 δεν αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα. Συν τοις άλλοις η «Βασίλισσα» εκείνο το βράδυ έτρεχε ένα σερί 16-1 από τις 30 Οκτωβρίου και εντεύθεν, αλλά στο καπάκι γνώρισε δύο μαζεμένες ήττες στο Basketball Champions League (Αντβέρπ, Μπαντίρμα) και από εκεί που βρισκόταν καβάλα στ’ άλογο, αίφνης έπεσε και κουτρουβαλιάστηκε!

Δεν ήρθε βεβαίως η συντέλεια του κόσμου, απλώς της ΑΕΚ τής έπεσαν όλα μαζεμένα σε αυτό το κακό φεγγάρι: οι δύο απανωτές ήττες, η αποχώρηση του Χάουαρντ Σαντ Ρος (που αποτελούσε τον συνεκτικό ιστό της), η ανάγκη ενσωμάτωσης του Τζεράι Γκραντ, το comme ci comme ca του Μάριο Τσάλμερς, ο τραυματισμός και η δίμηνη απουσία του Νίκου Γκίκα, η ανάγκη απόκτησης ενός ακραιφνούς πόιντ γκαρντ και πάει λέγοντας…

Αυτή τη στιγμή η ΑΕΚ συνολικά ως οργανισμός καλείται να διαχειριστεί μια δεύτερη κρίση μέσα στη σεζόν, μετά από εκείνη του Οκτωβρίου με τις τέσσερις ήττες στα πρώτα πέντε ματς του πρωταθλήματος…

Η πρώτη κρίση πέρασε ανώδυνα, με ψυχραιμία και χωρίς η ομάδα να κυριευθεί από πανικό. Η έξοδος από τη δεύτερη προφανώς υπόκειται στην ίδια συνταγή, συμπεριλαμβανομένων της σκληρής δουλειάς, της επιστροφής στις ρίζες της άμυνας, της γενικής συσπείρωσης και της αυτογνωσίας.

Αυτογνωσία (όπως εννοεί και ο Παπαθεοδώρου) σημαίνει να ξέρεις αυτό που είσαι και να μη νομίζεις ότι σε μία νύχτα έγινες όχι κάτι πολύ μεγαλύτερο…