Πράσινοι πολεμιστές

Μπορεί μια λανθασμένη διαιτητική απόφαση να αλλάξει τη ζωή της ομάδας που σφυρίζεται εις βάρος της; Μπορεί ένα ανύπαρκτο οφσάιντ να κρατήσει το μυαλό μέσα στο κεφάλι της ομάδας που αδικείται και η οποία πάει στα αποδυτήρια γνωρίζοντας πως έχει αδικηθεί; Με το αίμα να… βράζει και με τον χρόνο να λιγοστεύει; Κι όμως, ο Παναθηναϊκός τα κατάφερε.

Χρειάστηκε καρδιά… χιλίων λεόντων. Χρειάστηκε ψυχή και πάθος που σπάνια βλέπουμε. Χρειάστηκε να μείνουν οι παίκτες συγκεντρωμένοι στον στόχο που είχαν μπροστά τους. Να κλείσουν τ’ αφτιά στις αποδοκιμασίες της εξέδρας, να αγνοήσουν την καχυποψία που υπήρχε σε κάθε σφύριγμα, να παραμείνουν προσηλωμένοι στην ανατροπή. Χρειάζονταν τρία γκολ σε 45 λεπτά για να τα καταφέρουν. Το είχαν κάνει ξανά, απέναντι στην ΑΕΚ. Το έκαναν και τώρα, με το διακύβευμα – άρα και το άγχος – να είναι μεγαλύτερο.

Το γκολ του πρώην «πράσινου», Νώντα Παντελάκη, από το 24′ με κεφαλιά έφερνε τον ΠΑΣ αγκαλιά με την πρόκριση. Πάγωνε το ήδη κρύο ΟΑΚΑ, έκανε τον κόσμο να βράζει εναντίον της ίδιας της ομάδας. Ολα άλλαξαν στο 34′. Στη λάθος απόφαση του βοηθού Καλύβα. Ο Ινσούα καλυπτόταν και σκόραρε με το κεφάλι. Ο Καλύβας σήκωσε τη σημαία, ο Αργεντινός κλότσησε την μπάλα προς το μέρος του σίγουρος πως δεν ήταν εκτεθειμένος. Είχε δίκιο. Τέσσερα λεπτά μετά, όταν πια δόθηκε το τηλεοπτικό ριπλέι, η ατάκα «δεν είναι οφσάιντ» εξαπλώθηκε από στόμα σε στόμα σε όλο το γήπεδο. Εφτασε μέχρι τον πάγκο. Ξάφνου, οι περίπου 5.000 φίλοι του Παναθηναϊκού άρχισαν να θυμίζουν… 50 χιλιάδες.

Ξάφνου οι σοκαρισμένοι από το 0-1 παίκτες του Δώνη μετατράπηκαν σε… λυσσασμένα ζώα. Πάλευαν κάθε φάση, έτρεχαν σε κάθε μπάλα, διεκδικούσαν, έπεφταν στις μονομαχίες σαν να ήταν τελικός. Δεν έφταναν όλα αυτά. Χρειαζόταν στο ημίχρονο ηρεμία και η εντολή δόθηκε απ’ τον Δώνη. «Μας αδίκησαν, αλλά αν χάσουμε το μυαλό μας δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Ηρεμήστε και παίξτε μπάλα».

Το δεύτερο ημίχρονο αποδείχτηκε μια άλλη ιστορία. Ο καταπληκτικός ΠΑΣ Γιάννινα, που έπαιζε ανοιχτά από το πρώτο λεπτό και δεν φοβήθηκε τον μεγάλο του αντίπαλο, έμοιαζε με φοβισμένο γατάκι. Ο Παναθηναϊκός έχανε ευκαιρίες από το πρώτο δευτερόλεπτο και μέσα σε 13 λεπτά είχε βρει ήδη δύο γκολ. Στο 56′ ο Δώνης το 1-1, στο 58′ ο Σένκεφελντ το 2-1 και όλα… τούμπα. Ο Παναθηναϊκός διατήρησε το πόδι κολλημένο στο γκάζι για να βρει το τρίτο γκολ και στο 72′ το άτσαλο μαρκάρισμα του Μπουκουβάλα πάνω στον Γιόχανσον δόθηκε πέναλτι. Ο Μακέντα το εκτέλεσε, το τρίτο πολυπόθητο γκολ ήρθε, αλλά το άγχος δεν έφυγε. Η κόκκινη κάρτα στον Κουρμπέλη στο 77′ ανάγκασε τον Δώνη να βάλει και τρίτο κεντρικό αμυντικό, τους παίκτες του να διώχνουν την μπάλα όπως – όπως στα τελευταία λεπτά, αλλά όλους μαζί να πανηγυρίζουν στο φινάλε μια πρόκριση που μέχρι τα… μισά του δρόμου έμοιαζε χαμένη.

Δακρυσμένος ο Δώνης

Ο Γιώργος Δώνης, όταν τελείωσε το ματς, αγκαλιάστηκε με τον Μπουζούκη και τον Πούγγουρα και λίγο πριν μιλήσει στην κάμερα της Cosmote έβαλε τα κλάμματα από την ένταση. Μίλησε γι’ αυτό, λέγοντας πως η ομάδα είναι πολύ δεμένη και την αγαπάει σαν να μην πρόκειται για επαγγελματική δουλειά, ενώ το ίδιο έκανε και στη συνέντευξη Τύπου.

«Σε αυτή την ομάδα δεν ειμαι απλός ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Για μένα ο Παναθηναϊκός δεν είναι μια επαγγελματική δουλειά. Είναι μια διαδικασία στα πολύ δύσκολα, διαδικασία ανάπτυξης. Οταν κάτι έχει γίνει στάχτες πολλές φορές η αναγέννηση έρχεται απ’ αυτές. Οχι απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Εχουμε καλές και κακές στιγμές, αλλά το σημαντικό είναι ότι είμαστε ενωμένο γκρουπ και δεν έχει να κάνει με την απόδοση αλλά με τη λειτουργία».

n Απ’ τον Παναθηναϊκό διέρρεαν χθες το βράδυ ότι θεωρούν αυτονόητο πως ο βοηθός διαιτητή, Καλύβας, δε θα ξαναδιαιτητεύσει.

Παναθηναϊκός: Διούδης, Γιόχανσον, Πούγγουρας, Σένκεφελντ, Ινσούα, Δώνης, Κουρμπέλης, Χατζηγιοβάνης (80′ Χατζηθεοδωρίδης), Μπουζούκης (46′ Περέα), Ζαχίντ, Μακέντα (83′ Κολοβέτσιος)

ΠΑΣ Γιάννινα: Γιαννίκογλου, Μπουκουβάλας, Παντελάκης, Καρτάλης, Κρίζμαν, Παμλίδης, Κάστρο (43′ Νικολιάς), Σιόντης (23′ Λιάσος), Ξύδας (75′ Λέο), Σκόνδρας, Αποστολόπουλος