Ο Σπανούλης {CR}των ρεκόρ
Πώς σε μια νύχτα ο Kill Bill έγινε King Bill
Το χέρι, αλφάδι, όπως τις περισσότερες φορές. Το τρίποντο, μάλλον όπως θα το έλεγαν οι παλαιότεροι και σίγουρα πολύ πριν ασχοληθεί ο ίδιος με το μπάσκετ, «σταχτό»! Ο Βασίλης Σπανούλης πέρασε στην ιστορία. Μα, για σταθείτε, δεν είναι ο ίδιος η ζωντανή ιστορία του αθλήματος;
Σε ένα πικρό για τον Ολυμπιακό παιχνίδι ένεκα της ήττας, μιας ακόμη στην εφετινή Ευρωλίγκα, ο πόιντ γκαρντ σμπαράλιασε το ζηλευτό ρεκόρ. Κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών. Εύκολο να το λες, δυσκολότερο να το σκέφτεσαι, αδύνατο να το πιστέψεις.
Ο ωκεανός των social media πλημμύρισε. Κάθε ένας έλεγε το μακρύ και το κοντό του. Αποθέωση από τους φίλους του Ολυμπιακού. Παραδοχή αφειδώλευτη από το ευρύ κοινό. Οι φανατικοί του Παναθηναϊκού, στο «ναι μεν αλλά…». Η πίκρα για το καλοκαίρι του 2010 όταν διέβη τον (αθλητικό) Ρουβίκωνα και από το ΟΑΚΑ προσγειώθηκε στο ΣΕΦ, καλά κρατεί. Ηταν μια απόφαση που άλλαξε τα δεδομένα του αθλήματος, που τράνταξε συθέμελα τα δεδομένα λες και επρόκειτο για σεισμό πολλών Ρίχτερ.
Οι 4.157 πόντοι που μετρά πλέον ο Σπανούλης, είναι θαυμαστό ρεκόρ. Πίσω του βρίσκεται ο Ναβάρο (4.151) και ακόμη πιο πίσω ο συμπαίκτης και φίλος του, Γιώργος Πρίντεζης (3.112). Καθόλου τυχαία, στις πρώτες θέσεις βλέπουμε παίκτες με ξεχωριστή ευρωπαϊκή καριέρα, αλλά όχι με πορεία στο ΝΒΑ. Είτε από επιλογή, είτε επειδή δεν άρπαξαν την όποια ευκαιρία τους δόθηκε. Βέβαια, το γεγονός αυτό, καθόλου δεν μειώνει τον υπέροχο Βασίλη Σπανούλη. Κάποιες ατάκες του μετά το (προχθεσινό) παιχνίδι άνετα μπαίνουν σε εγχειρίδιο επιτυχίας στη ζωή. Προσέξτε και κρατήστε τα λόγια προτού αυτά πετάξουν και τα πάρει ο άνεμος… «Κοιτάω το σώμα μου, προσέχω, δουλεύω. Το κίνητρό μου ήταν πάντα η αγάπη για το παιχνίδι. Θα ήμουν διαφορετικός χωρίς αυτό. Θέλω να πάω ξανά σε play offs και σε ένα final -4. Συνέχεια κοιτώ τι κάνω σωστά και τι λάθος. Αυτή είναι η ζωή μου».
Την ώρα, λοιπόν, που πολλοί αναζητούν κίνητρο σε όψιμες απολαύσεις, ο Σπανούλης έβλεπε το μπάσκετ ως αυτό που θα του γέμιζε το ρεζερβουάρ και θα τον εκτόξευε ψυχολογικά. Κι αν το βράδυ της Πέμπτης κόντρα στη Φενέρ έσπασε το ρεκόρ στους πόντους, μια σύμπτωση τον έφερε ξανά απέναντι σε τουρκική ομάδα: στις 31 Οκτωβρίου του 2005 ο Σπανούλης αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα απέναντι στην (τότε) Ούλκερ, νυν Φενέρμπαχτσε, πετυχαίνοντας 8 πόντους με 3/6 δίποντα και 2/2 βολές, ενώ είχε και 7 ασίστ σε 29 λεπτά συμμετοχής. Να σημειωθεί ότι ο Σπανούλης είναι πρώτος σε έξι επιμέρους στατιστικές κατηγορίες στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ενας θρύλος για τον Θρύλο. Αληθινός μύθος του αθλήματος. Εκτός από τους πόντους, βρίσκεται στην κορυφή της αξιολόγησης (3.941), στις ασίστ (1.483), στα λεπτά συμμετοχής (8.632), στα κερδισμένα φάουλ (1.493) και στις εύστοχες βολές (1.078).
Γεννήθηκε για να νικά. Οπως ο Γκάλης. Τρύπησε το δικό του ταβάνι και έδωσε μια άλλη διάσταση στο μπάσκετ και ναι, είναι ό,τι πλησιέστερο στον μεγαλύτερο μπασκετμπολίστα που γνώρισε η πατρίδα μας. Ο ανταγωνισμός του δίνει αθλητική ζωή, επιζητά τις προσωπικές μονομαχίες και δεν φοβάται να πάρει το τελευταίο σουτ, να ρισκάρει, να κυνηγήσει το απίθανο και να το κάνει χειροπιαστό. Γιατί ο Βασίλης Σπανούλης μοιάζει με έναν καλλιτέχνη που κινητοποιεί τα συναισθήματα για τ’ αφανέρωτα. Και ο ίδιος, με τα μαγικά του χέρια φανερώνει πόσο ωραίο είναι το μπάσκετ και ο αθλητισμός, πόσο μπορεί να τιθασεύει την πορτοκαλί μπάλα…














