Η μούσα του Γκοντάρ {LF}και του Νέου Κύματος

Οταν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 η Ανα Καρίνα, που πέθανε χθες Κυριακή σε ηλικία 79 ετών από καρκίνο στο Παρίσι, συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον ελβετό σκηνοθέτη Ζαν-Λικ Γκοντάρ, κανείς δεν περίμενε ότι αργότερα όχι μόνο θα γινόταν η μούσα των σημαντικότερων ταινιών του, αλλά θα τον παντρευόταν κιόλας.

Δεν ήταν μια καλή συνάντηση. Το Νέο Κύμα του γαλλικού σινεμά εκείνη την εποχή γεννιόταν και ο Γκοντάρ φαινόταν ότι προοριζόταν να γίνει ένας από τους βασικότερους εκπροσώπους του. Είχε δει την Καρίνα, μοντέλο εκείνη την εποχή, σε μια διαφήμιση μαγιό και της πρότεινε έναν μικρό ρόλο στην ταινία του «Με κομμένη την ανάσα», που κανείς δεν μπορούσε να ξέρει ότι θα αποκτούσε τις θρυλικές διαστάσεις που έχει σήμερα. Ομως το πέρασμα της Καρίνα τελικά δεν έγινε, διότι ο σκηνοθέτης ήθελε γυμνό στη σκηνή της και η Καρίνα αρνήθηκε κατηγορηματικά να βγάλει τα ρούχα της.

Να όμως που λίγο αργότερα το κορίτσι με τη χαρακτηριστική αφέλεια των μαλλιών στο πρόσωπο θα γινόταν η απόλυτη πρωταγωνίστρια των ταινιών της πιο χαρακτηριστικής περιόδου του Γκοντάρ.

Το όνομα της Ανα Καρίνα συνδέθηκε κυρίως με τις ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος, με πιο χαρακτηριστικές τον «Τρελό Πιερό», την «Ξεχωριστή συμμορία» και το «Ζούσε τη ζωή της», όλες φυσικά του Γκοντάρ. Μάλιστα, το 1961, για το «Η κυρία θέλει έρωτα», επίσης του Γκοντάρ, η ηθοποιός κέρδισε το σημαντικότερο βραβείο της καριέρας της, την Αργυρή Αρκτο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Επαιξε όμως και σε ταινίες της Ανιές Βαρντά («Η Κλεό από τις 5 ως τις 7»), του Ζακ Ριβέτ («Ο έρωτας μιας μοναχής»), αλλά και του Ροζέ Βαντίμ («Το γαϊτανάκι του έρωτα»).

Γεννημένη στην Κοπεγχάγη το 1940, η Χάνε Κάρεν Μπλάρκε Μπάιερ, όπως ήταν το πραγματικό όνομά της, άφησε πίσω της την πατρίδα της στα 18 της και πήγε στο Παρίσι (όπου τελικά πέθανε) προκειμένου να ακολουθήσει καριέρα μοντέλου. Ανάμεσα στους ανθρώπους από τον χώρο της μόδας τους οποίους γνώρισε ήταν ο Πιέρ Καρντέν αλλά και η Κοκό Σανέλ.

Τα χρόνια της δεκαετίας του 1960 είναι εκείνα στα οποία η Ανα Καρίνα είχε το μομέντουμ της, βρέθηκε, κυριολεκτικά στο πικ της. Οταν όμως το Νέο Κύμα άρχισε σιγά σιγά να παλιώνει, οι προσπάθειές της στον διεθνή κινηματογράφο δεν είχαν εξίσου σημαντικά αποτελέσματα. Δεν έπαιξε ούτως ή άλλως σε πάρα πολλές ταινίες και ανάμεσα σε εκείνες οι οποίες κάπως ξεχώρισαν είναι ο «Ξένος» (1967) του Λουκίνο Βισκόντι – μια αδύναμη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Αλμπέρ Καμί με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι -, ο «Μάγος» (1968) του Γκάι Γκριν – μια σχετικά επιτυχημένη, κοσμοπολίτικη περιπέτεια με πρωταγωνιστές τον Αντονι Κουίν και τον Μάικλ Κέιν σε σενάριο του συγγραφέα Τζον Φόουλς -, αργότερα η περιπέτεια κατασκοπείας «Ο άνθρωπός μας από το Σάλτσμπουργκ» (1972) του Λι Κατζίν, η ιταλική κομεντί «Ψωμί και σοκολάτα» (1974) του Φράνκο Μπρουσάτι και μια από τις λιγότερο γνωστές ταινίες του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, η «Κινέζικη ρουλέτα» (1976).

ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ. Σε δικό της σενάριο, η Καρίνα σκηνοθέτησε δύο ταινίες στις οποίες και έπαιξε. Η πρώτη, μια παραγωγή του 1973, λέγεται «Vivre ensemble» και η δεύτερη, ταινία του 2008, «Victoria». Καμία από τις δύο δεν προβλήθηκε στη χώρα μας. Η «Victoria» είναι επίσης η τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση της δημιουργού της.

Ο γάμος της Ανα Καρίνα με τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ και Καρίνα διήρκεσε έξι χρόνια από το 1961 ως το 1967. Εναν χρόνο μετά τον χωρισμό τους η Καρίνα παντρεύτηκε τον ηθοποιό, συγγραφέα και σκηνοθέτη Πιέρ Φαμπρ και αργότερα τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ντανιέλ Ντιβάλ. Οταν χώρισε από τον Ντιβάλ, επόμενος και τελευταίος σύζυγός της ήταν ο αμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός Ντένις Μπέρι, ο οποίος εξακολουθούσε να είναι παντρεμένος μαζί της ως τον θάνατό της.