Ο κ. Χρουστσώφ {CR}ομιλεί εις «τα νέα»

Αποκλειστική συνέντευξις του Ρώσσου Πρωθυπουργού επί των ελληνικών και των παγκοσμίων προβλημάτων.

Εγκατάστασις βάσεων εις Ελλάδα θα επέσυρε ατομικά πλήγματα ανταποδόσεως με τραγικάς συνεπείας. – Δεν νομίζει ότι δυσπιστεί ο Ελληνικός Λαός έναντι της Σοβιετικής Ενώσεως. – Αρνείται την ευθύνην της Σοβιετικής Ενώσεως διά τα αμέσως μεταπολεμικά γεγονότα εις την Ελλάδα. – Η Σοβιετική Ενωσις είναι πρόθυμος να συμβάλη εις την εκβιομηχάνισιν της Ελλάδος. – Τι λέγει διά την διάσκεψιν επί ανωτάτου επιπέδου και την συνύπαρξιν Ανατολής και Δύσεως.

ΔΙΑ ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΡΩΣΣΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ

Διά πρώτην φοράν εις την Ιστορίαν, πρωθυπουργός της Ρωσσίας εδέχθη να ομιλήση προς τον Ελληνικόν λαόν δι’ αποκλειστικής συνεντεύξεως. Πράγματι, ο κ. Χρουστσώφ απέστειλεν μόλις εκ Μόσχας εις τον Διευθυντήν και Ιδιοκτήτην των «Νέων» κ. Χρήστον Λαμπράκην την απάντησίν του εις το τεθέν ερωτηματολόγιον.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου της ΕΣΣΔ και Πρώτου Γραμματέως της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ενώσεως κ. Ν. Σ. Χρουστσώφ εις τας ερωτήσεις του Διευθυντού και Ιδιοκτήτου των εφημερίδων «Το Βήμα», «Τα Νέα», «Ο Ταχυδρόμος» και «Οικονομικός Ταχυδρόμος» κ. Χρήστου Δημ. Λαμπράκη.

Κύριον Χρ. Λαμπράκην,

Διαβιβάζω απαντήσεις επί των ερωτήσεων αι οποίαι ετέθησαν παρ’ Υμών:

Το θέμα των βάσεων

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Νομίζετε ότι αι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Ελλάς περιορίζουν και κάμνουν δύσκολη την θέσιν της εις το ζήτημα της αποδοχής της εγκαταστάσεως βάσεων εις το έδαφός της;

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: Εδώ, ασφαλώς πρόκειται διά τας υποχρεώσεις τας οποίας ανέλαβεν η Ελλάς, διά της εισόδου της εις τον στρατιωτικόν Βορειοατλαντικόν Συνασπισμόν.

Η θέσις της Σοβιετικής Ενώσεως έναντι του συνασπισμού αυτού είναι γνωστή. Εμείς δεν αποκρύψαμεν και δεν αποκρύπτομεν την αρνητικήν στάσιν μας έναντι του επιθετικού τούτου στρατιωτικού συνασπισμού, ο οποίος στρέφεται κατά των φιλειρηνικών κρατών. Η συμμετοχή εις την οργάνωσιν αυτήν προσδένει την Ελλάδα εις μίαν μονόπλευρον πολιτικήν, η οποία δεν προσέφερε εις αυτήν τίποτε το καλόν κατά το παρελθόν και δεν υπόσχεται εις αυτήν ουδεμίαν ευνοϊκήν προοπτικήν διά το μέλλον. Λόγω του ότι η Ελλάς είναι μέλος επιθετικού στρατιωτικού συνασπισμού, αύτη, παρά την θέλησιν και την επιθυμίαν της, είναι δυνατόν να εμπλακή εις επικινδύνους πολεμικάς περιπετείας, τας οποίας θα εξαπέλυε οιονδήποτε άλλο μέλος του συνασπισμού αυτού, ως π.χ. αι ΗΠΑ ή η Τουρκία.

Σήμερον οι ηγέται του ΝΑΤΟ κατέστρωσαν σχέδια δημιουργίας αμερικανικών ατομικών και πυραυλικών βάσεων, επί του εδάφους της Ελλάδος.

Είναι γνωστόν ότι ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού της Ελλάδος εκφράζουν διά τον λόγον τούτον φόβον και ανησυχίαν και τάσσονται ενεργώς κατά των σχεδίων αυτών, η πραγματοποίησις των οποίων θα έθετε υπό απειλήν το μέλλον του Ελληνικού λαού. Και τούτο είναι ευνόητον· η ύπαρξις ατομικών βάσεων επί του Ελληνικού εδάφους θα ηδύνατο να επισύρη επί της χώρας, εις περίπτωσιν πολεμικής συρράξεως, ατομικά πλήγματα ανταποδόσεως, με όλας τας απορρεούσας εντεύθεν τραγικάς συνεπείας.

Μερικά μέλη του Βορειοατλαντικού Συνασπισμού, παρά τας υποχρεώσεις των έναντι της οργανώσεως ταύτης, δεν δέχονται τα σχέδια εγκαταστάσεως ατομικών και πυραυλικών όπλων επί του εδάφους των. Δεν είναι περίεργον το ότι και πολλοί Ελληνες, επίσης, προτείνουν όπως η Ελλάς ακολουθήση την συνετήν ταύτην οδόν.

Οι διαθέσεις της Ρωσσίας
έναντι της Ελλάδος

ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Διά να ομιλήσω απολύτως ειλικρινά, δεν διστάζω να πω ότι ανάμεσα εις τους πολιτικούς αρχηγούς της χώρας – και κατ’ επέκτασιν εις τους οπαδούς των, που αποτελούν την μεγάλη μάζα -, εξαιρέσει ενός κόμματος, της ΕΔΑ, υπάρχει ριζωμένη και διάχυτη μία δυσπιστία απέναντι εις τις βαθύτερες και απώτερες διαθέσεις της Σοβιετικής Ενώσεως διά την Ελλάδα. Και, φυσικά, το στηρίζουν αυτό, εις ένα παρελθόν, όχι μακρινό, και συγκεκριμένως τον ανταρτοπόλεμον, που ηκολούθησε την απελευθέρωσιν της Ελλάδος. Η αντίληψίς των ήτο ότι ο ανταρτοπόλεμος ενεργώς υπεστηρίχθη από την Σοβιετικήν Ενωσιν και τα φίλα προσκείμενα προς αυτήν κράτη. Τι έχετε να ειπήτε, διά να μεταβληθή αυτή η αντίληψις;

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ: Εν πρώτοις επιθυμώ να τονίσω ότι δεν συμφωνώ με τον ισχυρισμόν Σας, αντιπροσωπείαι, αι οποίαι επεσκέφθησαν κατά τα τελευταία έτη την Ελλάδα, έτυχον της πλέον εγκαρδίου, θερμής και φιλικής υποδοχής, κατά την συνάντησίν των μετ’ αντιπροσώπων της ελληνικής κοινής γνώμης. Εξάλλου δεν υπήρξε περίπτωσις κατά την οποίαν, έστω και μίαν φοράν, να ανέκυπτε ζήτημα περί οιασδήποτε δυσπιστίας προς τας προθέσεις της Σοβιετικής Ενώσεως. Οι Ελληνες, βεβαίως, είναι λαός φιλόξενος. Αλλ’ εάν μεταξύ των λαών των χωρών μας υπήρχε πράγματι μια ριζωμένη δυσπιστία, τότε καμία φιλοξενία δεν θα ηδύνατο να την συγκαλύψη: η δυσπιστία αυτή θα εξεδηλούτο αναποφεύκτως υπό την μιαν ή την άλλην της μορφήν.

Δεν θα ήτο άραγε ορθότερον να υποθέση κανείς ότι η εκδοχή περί μιας φανταστικής «δυσπιστίας» διογκώνεται επιμελώς από εκείνους οι οποίοι, προς το ίδιον αυτών συμφέρον, θέλουν να ενσπείρουν διχόνοιαν μεταξύ των χωρών μας και να εμποδίσουν την ανάπτυξιν των εκ παραδόσεως φιλικών δεσμών μεταξύ των λαών της ΕΣΣΔ και της Ελλάδος;

Η Σοβιετική Ενωσις είχε δηλώσει επανειλημμένως και υπέδειξεν εις την πράξιν, ότι οικοδομεί τας σχέσεις αυτής με όλα τα κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος, επί τη βάσει της αρχής της ειρηνικής συνυπάρξεως και της μη αναμίξεως εις τας εσωτερικάς υποθέσεις των άλλων κρατών. Ο Σοβιετικός λαός δεν τρέφει ουδεμίαν ιδιοτελή πρόθεσιν έναντι του Ελληνικού λαού, μετά του οποίου τον συνδέουν δεσμοί φιλίας, της οποίας αι ρίζαι ανάγονται εις το μακρυνόν παρελθόν. Η φιλία αυτή έχει ενισχυθεί με το αίμα των καλυτέρων τέκνων και θυγατέρων της Ελλάδος και της Σοβιετικής Ενώσεως, το οποίον εχύθη εις τον αγώνα εναντίον του θανάσιμου εχθρού της ανθρωπότητος – του γερμανικού φασισμού.

Τελευταίως οι Γερμανοί μιλιταρισταί, οι οποίοι υπέβαλον εις τόσον σκληρά μαρτύρια τους λαούς μας, εγείρουν και πάλιν την κεφαλήν των, εξοπλιζόμενοι με όλα τα σύγχρονα όπλα εξοντώσεως των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων και των ατομικών και υδρογονικών βομβών. Διά τούτο, ημείς οι Σοβιετικοί πολίται, θεωρούμεν ότι η φιλία του Σοβιετικού και του Ελληνικού λαού, ως και των άλλων φιλειρηνικών λαών, δεν είναι κάτι που ανάγεται πλέον εις το ιστορικόν παρελθόν, αλλ’ αποτελεί ενεργόν παράγοντα, ο οποίος δύναται και πρέπει να παίζη σπουδαίον ρόλον, υπό τας σημερινάς διεθνείς συνθήκας.

Δεν είναι μυστικόν το ότι μετά τον δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον, τας σχέσεις μεταξύ της Ελλάδος και της ΕΣΣΔ, κατά την διάρκειαν μιας ωρισμένης περιόδου, επεσκίασε με την θλιβεράν σφραγίδα του ο «ψυχρός πόλεμος». Αλλά μήπως διά τούτο υπεύθυνη είναι η Σοβιετική Ενωσις; Ποιος έχει το θάρρος να ισχυρισθή ότι τα γεγονότα της Ελλάδος, κατά την περίοδον εκείνην, είχον δημιουργηθή εξ αιτίας της Σοβιετικής Ενώσεως; Μήπως δεν είναι γεγονός, ότι η Σοβιετική Ενωσις με συνέπειαν υπεστήριζε και υποστηρίζει την γνώμην ότι κάθε λαός, συμπεριλαμβανομένου και του Ελληνικού λαού, δύναται, μόνος αυτός, άνευ οιασδήποτε ξένης κηδεμονίας, να ρυθμίση τας εσωτερικάς του υποθέσεις;

Εμείς είμεθα σταθερώς πεπεισμένοι, ότι το σοσιαλιστικόν σύστημα έχει αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα, έναντι του καπιταλιστικού συστήματος με τας κρίσεις του, την μαζικήν ανεργίαν του, τον πλουτισμόν μιας ελαχίστης μειοψηφίας και την καταστροφήν ευρυτάτων μαζών. Αλλά είμεθα επίσης πεπεισμένοι, ότι δεν υπάρχει πλέον επιβλαβής ενέργεια, από την επιβολήν εις τους λαούς οιουδήποτε συστήματος διά της βίας. Αποτελεί υπόθεσιν των ιδίων των λαών, συμπεριλαμβανομένου και του Ελληνικού λαού, το να αποφασίζουν ποίον κρατικόν σύστημα και ποίον καθεστώς τούς εξυπηρετεί καλύτερον.

Ως γνωστόν, το 1953, αι σχέσεις της ΕΣΣΔ και της Ελλάδος είχον εξομαλυνθεί, κατόπιν πρωτοβουλίας της Σοβιετικής Ενώσεως. Δεν αποτελεί άραγε τούτο την καλυτέραν απόδειξιν της ειλικρινούς επιδιώξεως της ΕΣΣΔ να αναπτύξη φιλικάς σχέσεις με την Ελλάδα; Από τότε παρήλθον πέντε σχεδόν έτη. Κατά τα έτη ταύτα ηυξήθησαν σημαντικώς αι εμπορικαί συναλλαγαί μεταξύ των χωρών μας, διηυρύνθησαν αι πολιτικαί σχέσεις και εσταθεροποιήθησαν αι αμοιβαία επαφαί. Εν τούτοις, διά την ανάπτυξιν των παντός είδους σχέσεων μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Ελλάδος υπάρχουν ακόμη μεγάλαι και ανεκμετάλλευται δυνατότητες. Η Σοβιετική Ενωσις τάσσεται υπέρ της πλήρους εκμεταλλεύσεως των δυνατοτήτων αυτών, υπέρ της ευρείας αναπτύξεως των πολιτιστικών, επιστημονικών, αθλητικών και άλλων σχέσεων, επί μιας τακτικής και σταθεράς βάσεως. Τούτο θα μας βοηθήση να γνωρίσωμεν ακόμη καλύτερον αλλήλους, ώστε να απαλλαγώμεν, διά παντός, ακόμη και από την σκιάν οιασδήποτε «δυσπιστίας».