ΧΡΗΣΤΟΣ Δ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο του Χρήστου Δ. Λαμπράκη στις 21 Δεκεμβρίου 2009. Τιμώντας την επέτειο του θανάτου τού επί δεκαετίες εκδότη τους, «ΤΑ ΝΕΑ» αναδιφούν το ιστορικό αρχείο τους και αναδημοσιεύουν σήμερα κάποια από τα κείμενα που υπέγραψε στις σελίδες τους, όπως και σε εκείνες του «ΒΗΜΑΤΟΣ».

Το 1957, μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του Δημήτριου Λαμπράκη, ο Χρήστος Δ. Λαμπράκης ανέλαβε, σε ηλικία μόλις 23 ετών, τις εφημερίδες που εκείνος είχε ιδρύσει. Την ώρα που αναλάμβανε ως εκδότης τις τύχες των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ», αλλά και άλλων εντύπων όπως ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» και ο «Ταχυδρόμος» (του οποίου, μάλιστα, όπως και των «ΝΕΩΝ», υπήρξε και διευθυντής στη δεκαετία του ’50), ο τότε Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη βρισκόταν σε μια ιδιαίτερα δύσκολη μεταβατική περίοδο. Παρά το γεγονός ότι η πρωτοκαθεδρία του στα δημοσιογραφικά πράγματα της χώρας ήταν αδιαμφισβήτητη, σοβαρά οικονομικά προβλήματα τον απειλούσαν σε βαθμό τέτοιο ώστε από πολλούς την εποχή εκείνη, άλλους καλοπροαίρετα και άλλους λιγότερο, ο πρόωρος θάνατος του Δημήτριου Λαμπράκη είχε θεωρηθεί ως περίπου βέβαιη «αρχή του τέλους» για τον Οργανισμό και τα έντυπά του. Διαψεύστηκαν και τότε, όπως διαψεύστηκαν, για μία ακόμη φορά, 60 χρόνια αργότερα.

Πριν όμως από αυτά, ο Χρήστος Δ. Λαμπράκης είχε ξεκινήσει ως δημοσιογράφος γράφοντας στις ίδιες εφημερίδες ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’50. Τα κύρια πεδία του ήταν ο πολιτισμός και η ελληνική εξωτερική και εσωτερική πολιτική, ενώ πρωτοπόρες υπήρξαν ορισμένες διεθνείς αποστολές του, όπως στην Αφρική, καθώς και συνεντεύξεις που έλαβε από διεθνείς προσωπικότητες – μεταξύ αυτών και από τον, για πολλούς, ισχυρότερο άνδρα στον κόσμο, τον ηγέτη της ΕΣΣΔ Νικίτα Χρουστσόφ.

Από τη δεκαετία του ’60, ιστορικής σημασίας υπήρξαν ορισμένες από τις παρεμβάσεις του σε κρίσιμες στιγμές για τη χώρα. Ομως, οι βαριές εκδοτικές ευθύνες σταδιακά μείωσαν την πυκνότητα των κειμένων του. Ετσι, πολλοί είναι εκείνοι που ίσως σήμερα δεν τον θυμούνται τόσο ως δημοσιογράφο όσο ως εκδότη. Εκτοτε, με αυτή του την ιδιότητα, οδήγησε τη διαμόρφωση των εφημερίδων, των περιοδικών και των άλλων μέσων που στην πορεία προστέθηκαν επί των ημερών του στον μεγαλύτερο και πιο καινοτόμο δημοσιογραφικό οργανισμό της Ελλάδας. Και που, κάτι το οποίο ασφαλώς θα τον χαροποιούσε ιδιαίτερα, εξακολουθούν ακόμα σήμερα να προστίθενται. Οπως εξακολουθεί και ισχυροποιείται η παρουσία και η σημασία των ιστορικών εντύπων και ηλεκτρονικών μέσων, που πιστεύουν στη μακρά δημοσιογραφική και πνευματική κληρονομιά τους και με αυτήν εξακολουθούν να πορεύονται. Εμπλουτίζοντας και διευρύνοντας διαρκώς, σε μια εποχή νέων ισχυρών δυνατοτήτων και νέων προκλήσεων, εκείνο το μεγάλο αρχικό ιστορικό τους κεφάλαιο. Και ατενίζοντας με γνήσια αισιοδοξία τις δύο επικείμενες ιστορικές τους επετείους: τα 90 χρόνια των «ΝΕΩΝ» το 2021 και τα 100 χρόνια του «ΒΗΜΑΤΟΣ» το 2022.