Βραδιά μνήμης για τον Χρήστο Λαμπράκη

Την Κυριακή δεν θα βρίσκεται στο θεωρείο με τον αριθμό 6. Ούτε η φωνή του – τραχιά και βροντερή – θα ακουστεί ανάμεσα στους θεατές για να επευφημήσει μετά το τέλος του γκαλά όπερας τη σοπράνο Χριστίνα Πουλίτση, τη μέτζο Αρτεμη Μπόγρη, τον τενόρο Γιάννη Χριστόπουλο, τον βαρύτονο Δημήτρη Πλατανιά και τον μπάσο Χριστόφορο Σταμπόγλη, εκ των πλέον διακεκριμένων διεθνώς ελλήνων λυρικών ερμηνευτών. Δεν θα είναι μαζί τους ούτε στις πρόβες για να διαπιστώσει πώς συντονίζονται με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ υπό τον Νίκο Αθηναίου. Και δεν είναι εκείνος που θα έχει διαμορφώσει το ρεπερτόριο της βραδιάς το οποίο θα περιλαμβάνει αγαπημένες άριες, ντουέτα και σύνολα από τη «χρυσή εποχή» της όπερας, και συγκεκριμένα από τα έργα «Ετσι κάνουν όλες» (Μότσαρτ), «Σταχτοπούτα» (Ροσίνι), «Ελιξίριο του έρωτα», «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» (Ντονιτσέτι), «Ριγκολέτο», «Τραβιάτα», «Ντον Κάρλο», «Μάκβεθ» (Βέρντι).

Ο Χρήστος Λαμπράκης θα απουσιάζει ως φυσική παρουσία το βράδυ της Κυριακής από την αίθουσα που φέρει το όνομά του στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το πνεύμα και το όραμά του ωστόσο, δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, παραμένουν ζωντανά. Το έργο ζωής του, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, παρά τις τρικυμίες στις οποίες παρασύρθηκε τα τελευταία χρόνια, παραμένει όρθιο. Ισως να μη διατηρεί στον βαθμό που ο ίδιος το οραματίστηκε τον ρόλο του «ατομικού αντιδραστήρα πολιτισμού» – όπως συνήθιζε να το χαρακτηρίζει -, όμως αναμφίβολα αναδείχθηκε, εκτός των άλλων, σε ένα «φυτώριο» από το οποίο αναδύθηκαν σπουδαίοι καλλιτέχνες, όπως οι συντελεστές του γκαλά που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή ως αφιέρωμα στη μνήμη και στην προσφορά του σε μια διοργάνωση που υπογράφουν ο Σύλλογος Οι Φίλοι της Μουσικής, το Σωματείο «Υποτροφίες Μαρία Κάλλας» – υπέρ του οποίου θα διατεθούν τα έσοδα της βραδιάς, καθώς οι καλλιτέχνες συμμετέχουν αφιλοκερδώς – και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

ΤΟ ΛΙΜΠΡΕΤΟ ΤΟΥ. Και μπορεί το πρόγραμμα να μην είναι διαμορφωμένο από τον ίδιο – είχε άποψη ακόμα και για λεπτομέρειες επί του καλλιτεχνικού πεδίου -, όμως συντίθεται από άριες και ντουέτα από διάσημες όπερες, είδος το οποίο λάτρευε και έφτασε έως και να υπογράψει το λιμπρέτο της «Επιστροφής της Ελένης» του Θάνου Μικρούτσικου ώστε να μη χαθεί η ευκαιρία και δεν προχωρήσει το εγχείρημα του συνθέτη. Μια εκδήλωση μνήμης προς τον άνθρωπο που οραματίστηκε μαζί με την Αλεξάνδρα Τριάντη το Μέγαρο πριν από 66 χρόνια, που κινητοποίησε ιδιώτες χορηγούς για να το δει να υλοποιείται – ακόμα και ο Δημήτρης Μητρόπουλος προσέφερε τα έσοδα συναυλίας του – και είχε τη στήριξη όλων των κυβερνήσεων έως τη στιγμή που υποδέχθηκε τους πρώτους φιλόμουσους τον Μάρτιο του 1991, αλλά και αργότερα, έως την ολοκλήρωσή του με τη νέα πτέρυγα το 2004. Εκτός όμως από ένα γεφύρι της Αρτας που χάρη στην επιμονή του κατάφερε να ολοκληρωθεί, ο Χρήστος Λαμπράκης θέλησε να δημιουργήσει και σημαντικές υποδομές για την πολιτιστική παιδεία, και σε αυτές εντάσσονται οι υποτροφίες που έδωσαν τη δυνατότητα σε ταλαντούχους νέους να ακολουθήσουν τον δρόμο της μουσικής και να διαπρέψουν.