Τα μαθήματα μόδας συνεχίζονται

Η ελληνική μόδα μέσα από την πρακτική των σόου σε ένα πρόγραμμα εβδομάδας μόδας μοιάζει με τη διαδικασία ελέγχου σε έναν πίνακα οφθαλμολογικής εξέτασης: ανάλογα με τον βαθμό μυωπίας ή πρεσβυωπίας ανακαλύπτεις στην ανάγνωση των μικροσκοπικών γραμμάτων την οξύτητα της όρασής σου. Ή, απλά, στις βελονιές και στις ραφές στο πέτο ή στα εσωτερικά τελειώματα του ρούχου εντοπίζεται η δυνατότητα συνέχειας και μελλοντικής εξέλιξής της.

Προφανώς και η ένταξη σχεδιαστικών επωνυμιών (designer brands) με εμπορική παρουσία στο πρόγραμμα των επιδείξεων προσθέτει οικονομική αξία στο θέαμα της επιθυμίας. Η ευρηματική παρουσίαση της συλλογής Parthenis σε ένα αθηναϊκό κλαμπ μουσικής (Fuzz), με τα μοντέλα να συμμετέχουν χορεύοντας κατά τη συναυλία του συγκροτήματος Chickn, ήταν η πιο αριστοτεχνικά επιμελημένη παραγωγή σόου.

Αλλωστε και η συμμετοχή στην AXDW σχολών μόδας με διαφορετικές κατευθύνσεις εξειδίκευσης (ραπτική, κοπτική πατρόν, ντιζάιν, στάιλινγκ) διευρύνουν τις πιθανότητες μεγαλύτερης επαγγελματικής απασχόλησης. Ισως αυτό να μη φαίνεται άμεσα στην πράξη. Το ενδιαφέρον της ελληνικής οικονομίας στρέφεται σε τομείς ανάπτυξης τουρισμού, τροφίμων, χημικών και τεχνολογικών καινοτομιών. Επομένως η μόδα ως διαδικασία υλικής και δημιουργικής παραγωγής τρόπων ένδυσης δεν εμφανίζεται σε κάποια επίσημη (ακόμη) ατζέντα. Αλλά ούτε οι γνώσεις σχεδιασμού και τεχνικών, ο συνδυασμός της έρευνας υλικών, η σύνθεση ιδεών για τη δημιουργία μιας συλλογής και της εξέλιξής της σε ανθηρή επιχείρηση βρίσκονται σε ιδανική συνθήκη «συνάντησης». Πιθανός καταλύτης για να συμβεί αυτό θα ήταν η βελτίωση του επιπέδου σπουδών μόδας και όχι η όποια κατακερματισμένη συλλογή πληροφοριών, γνώσεων και τεχνικών κατάρτισης. Το κάτι ανάμεσα σε μάρκετινγκ, ειδίκευση προβολής στα social media, εργαλεία δημιουργίας ηλεκτρονικού τόπου δικτύου πωλήσεων λειτουργεί εν μέρει διορθωτικά.

BΡABEIA. Σε πλήρη όμως σύνδεση βρίσκονται οι επιθυμίες και οι ανησυχίες πολλών νέων ανθρώπων που βλέπουν τη μόδα ως πεδίο ανάδειξής τους. Και αρκετοί ανάμεσά τους δεν τη βλέπουν ως «παραοικονομία κοσμικής λεζαντοποιίας». Η AXDW δίνει σημασία στην ανάδειξη νέων δημιουργών και στην προσφορά μιας ευκαιρίας για το επόμενο βήμα τους: τα χορηγικά βραβεία New Designers Awards by 1664 Blanc. Στην πρόσφατη διοργάνωση αναδείχτηκε η Ελένη Υψου με το brand IP_Suit ως καλύτερη νέα σχεδιάστρια. Το βραβείο της αντιστοιχεί σε μια συμμετοχή σε fashion show του εξωτερικού.

Δύο δεκαετίες και κάτι χρόνια μετά τις πρώτες ημιτελείς προσπάθειες, λοιπόν, να υπάρχει εμφάνιση και προώθηση της ελληνικής μόδας και των δημιουργών της, αυξάνονται τα βλέμματα πάνω σε νέα πρόσωπα. H συλλογή της Panagiota Kalos είναι εμπνευσμένη από τον «άνδρα» και τον «προπάππο ΣΜΙΤ», βασισμένο στο ομότιτλο έργο του σουρεαλιστή Νίκου Εγγονόπουλου. Με την τεχνική της ψηφιακής εκτύπωσης, η σχεδιάστρια αποτύπωσε τα έργα του στο ύφασμα που χρησιμοποίησε για τις δημιουργίες της. Αντίστοιχα ευρηματικός ήταν ο διάλογος τέχνης, ντιζάιν, τεχνικής και άλλων νέων και νεότερων δημιουργών. Μένει να διαβάσουμε με ευκρίνεια τις επόμενες προτάσεις τους.