Ο Ελληνας του 2019 λέγεται Στέφανος Τσιτσιπάς

Ο τελικός του Στέφανου Τσιτσιπά με τον Ντομινίκ Τιμ στο ATP Μasters του Λονδίνου ήταν μια εικόνα από το μέλλον. Οι δύο παίκτες είναι αρκετά πιθανό να διεκδικήσουν κάποια στιγμή τον θρόνο της παγκόσμιας κατάταξης και να φτάσουν στο νούμερο 1, όταν τα τρία ιερά τέρατα που βρίσκονται μπροστά τους, δηλαδή ο Φέντερερ, ο Τζόκοβιτς και ο Ναδάλ, αποσυρθούν. Η μέρα δεν θα αργήσει.

Φέντερερ

Το «αντίο» του Ελβετού πρέπει λογικά να το περιμένουμε μέσα στο 2020. Εχω την εντύπωση ότι ο τρομερός αυτός παίκτης είναι λιγάκι εγκλωβισμένος από τον μύθο του. Περιμένει την κατάκτηση ενός μεγάλου τουρνουά για να πει «αντίο», καθώς θα ήθελε να φύγει με ένα τρόπαιο στα χέρια σαν πραγματικός βασιλιάς, όμως αυτό πλέον δεν είναι καθόλου εύκολο, αφού, όπως ο ίδιος είπε μετά τον ημιτελικό, «οι μικροί διαρκώς προοδεύουν». Είναι δύσκολο να υπολογίσεις πόσα χρόνια θα παίξουν τένις ακόμα ο Τζόκοβιτς και ο Ναδάλ. Αν έχουν σκοπό να παίζουν μέχρι τα σαράντα, όπως ο Φέντερερ, έχουν αρκετό καιρό ακόμα μπροστά τους, ωστόσο μοιάζει απίθανο να δούμε και τους δύο να συνεχίσουν να αγωνίζονται για πολλά χρόνια ακόμα. Ο Φέντερερ δεν είχε τραυματισμούς – οι άλλοι δύο ζουν με τους πόνους τους χρόνια τώρα.

Πόνος

Ο Ναδάλ πονάει στα γόνατα και στους ώμους. Οι πόνοι του εκεί που νομίζει ότι εξαφανίζονται εμφανίζονται. Στο Λονδίνο αποφάσισε να πάει την τελευταία στιγμή, ίσως γιατί το συγκεκριμένο τουρνουά δεν το έχει κερδίσει: είναι το μόνο. Ο Τζόκοβιτς ταλαιπωρείται χρόνια ολόκληρα από τη μέση του, ενώ, όπως μας έχει δείξει, μπορεί εύκολα να χάσει το μυαλό του και να γυρίζει τον κόσμο συλλέγοντας ήττες, αλλά διασκεδάζοντας με μοντέλες και ηθοποιούς. Για διαφορετικούς λόγους κανείς από αυτούς τους δύο δεν θα είναι στην τριάδα των καλυτέρων ύστερα από τρία χρόνια: ο χρόνος δουλεύει για τον Τιμ και φυσικά για τον Στέφανο.

Δοκιμασίες

Ο Τσιτσιπάς έκανε ένα καταπληκτικό τουρνουά στο Λονδίνο γιατί, όπως το πρόγραμμα διαμορφώθηκε, είχε μπροστά του διαρκώς διαφορετικού τύπου δοκιμασίες. Αρχικά έπρεπε να παίξει με τον Μεντβέντεφ, τον κακό του δαίμονα, τον αντίπαλο που με τη στρατηγική του τον βγάζει συχνά από τα ρούχα του, παίζοντας διαρκώς άμυνα και ποντάροντας στο ότι ο εκρηκτικός έλληνας παίκτης δεν θα καταφέρει να συγκρατήσει τα νεύρα του. Ο Τσιτσιπάς τον κέρδισε καθαρά γιατί ήταν αυτή τη φορά πολύ σωστά πνευματικά προετοιμασμένος: έπαιξε στο τέμπο του, έδειξε φοβερή υπομονή, μείωσε το ρίσκο στο παιχνίδι του και όλα αυτά ο Μεντβέντεφ δεν τα περίμενε. Ακολούθησε ο ταλαντούχος Ζβέρεφ, κάτοχος του τίτλου. Το παιχνίδι του Γερμανού μοιάζει πάρα πολύ με του έλληνα παίκτη: ο Τσιτσιπάς έπρεπε απλά να αποδείξει ότι απέναντι σε έναν αντίπαλο που επιχειρεί να παίξει όπως αυτός, αυτός έχει κάτι παραπάνω και η αλήθεια είναι ότι κατάφερε να τον κερδίσει με μεγάλη άνεση. Ηταν το τρίτο του παιχνίδι, όμως, αυτό με τον Ναδάλ, που έδειξε από τι σπάνια πάστα είναι φτιαγμένος ο μεγάλος αυτός έλληνας αθλητής.

Ναδάλ

Ο Ναδάλ ήθελε τη νίκη, μολονότι δεν κρατούσε στα χέρια του την πιθανότητα της πρόκρισής του: αν ο Ζβέρεφ κέρδιζε τον αδιάφορο Μεντβέντεφ, περνούσε αυτός, πράγμα που έγινε. Ο Ισπανός αγωνιζόταν όμως πρώτος, χωρίς να γνωρίζει το αποτέλεσμα του Ζβέρεφ: πρακτικά έπαιζε τα ρέστα του. Οι ειδήμονες του τένις προέβλεπαν ότι ο Τσιτσιπάς θα κάνει μια ωραία προπόνηση κόντρα στο νούμερο 1 του κόσμου, έχοντας στο μυαλό τον μεγάλο ημιτελικό που ακολουθούσε. Κι όμως, ο Τσιτσιπάς απέναντι στον Ισπανό έπαιξε σαν να βρισκόταν μαζί του σε ένα τελικό κάποιου μεγάλου τουρνουά. Εχασε με 2-1 στις λεπτομέρειες κι έδωσε μάλιστα την εντύπωση ότι στο τέλος (και μόνο…) χαλάρωσε λιγάκι και ότι αν χρειαζόταν να κερδίζει αυτός για να συνεχίσει, θα το έκανε.

Πολυμήχανος

Εχει ενδιαφέρον ότι ο διεθνής Τύπος δεν εκτίμησε ιδιαίτερα αυτή του την προσπάθεια καθώς είδε σε αυτήν ένα τεράστιο ξόδεμα ενέργειας που μαρτυρούσε μια έλλειψη πονηριάς και στρατηγικής. Η «Γκαζέτα ντέλο Σπορτ» έγραψε ότι ήταν λάθος του Τσιτσιπά ο μέχρις εσχάτων αγώνας με τον Ναδάλ κι ότι παίζοντας δυόμισι ώρες τένις με τον Ισπανό, ενώ είχε ραντεβού στα ημιτελικά με τον Φέντερερ, απλά κουράστηκε ανώφελα. «Ως απόγονος του πολυμήχανου Οδυσσέα, θα ‘πρεπε να έχει άλλη στρατηγική» έγραψαν οι Ιταλοί. Ολα αυτά ως παρατηρήσεις μπορεί να είχαν ένα κάποιο ενδιαφέρον – όποιος γνωρίζει όμως τον Στέφανο Τσιτσιπά καταλάβαινε ότι αυτοί που τα γράφουν δεν έχουν ιδέα για το πώς βλέπει το τένις, ποιες είναι οι φιλοδοξίες του και ποια τα όνειρά του. Ο Τσιτσιπάς παίζοντας στα ίσια με τον Ναδάλ έχτισε τους δύο θριάμβους που ακολούθησαν κυρίως γιατί έπεισε τον εαυτό του ότι είναι πλέον έτοιμος για να κερδίσει ένα μεγάλο τουρνουά και δεν έχει καμία δικαιολογία αν δεν τα καταφέρει. Η ήττα του μεγάλωσε τη σιγουριά του, γιατί τον γέμισε βεβαιότητες.

Σιγουριά

Ο θρίαμβος στον ημιτελικό με τον Ρότζερ Φέντερερ και το σπουδαίο του παιχνίδι στον τελικό με τον εξελίξιμο και πολύ σοβαρό Ντομινίκ Τιμ ήταν αποτέλεσμα της σιγουριάς που απέκτησε παίζοντας στα ίσια με τον Ναδάλ. Τον Ελβετό ο Τσιτσιπάς είπε τον αγαπάει, αλλά αποφάσισε να τον τρέξει και άσχημα, γνωρίζοντας πως για τον Φέντερερ, που είναι 38 χρονών, κάθε μικρό σπριντ ισοδυναμεί με γροθιά στο στομάχι. Με τον Τιμ από την άλλη ο Τσιτσιπάς ακολούθησε μια κάπως απρόβλεπτη στρατηγική κοπιάροντας το παιχνίδι τού αντιπάλου του. Ο έλληνας παίκτης έπαιξε όπως ακριβώς ο Αυστριακός, με λόμπες και βαθιά χτυπήματα, και όταν στο δεύτερο σετ τού ξέφυγε με χαρακτηριστική ευκολία, φτάνοντας σε ένα πανεύκολο 4-0, τον υποχρέωσε να αλλάξει παιχνίδι. Ο Τιμ επανήλθε στο τρίτο σετ κάνοντας αυτός με τη σειρά του ένα πολύ επιθετικό παιχνίδι που αιφνιδίασε τον Ελληνα, αλλά σε αυτό το μαγικό τουρνουά ο Τσιτσιπάς είχε μια λύση για όλα. Παρέμεινε προσηλωμένος και δεν ένιωσε κανένα άγχος ούτε όταν το παιχνίδι έφτασε στο tie-break. Τον φοβήθηκα λίγο όταν τον είδα να βρίζει στα ελληνικά και να μονολογεί όταν ο Τιμ ισοφάρισε σε 4-4 και έμοιαζε να βγαίνει από μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Ομως αυτή τη φορά τα νεύρα του Τσιτσιπά ήταν ένα είδος δημόσιας εκτόνωσης: ο έλληνας παίκτης έδωσε την υπόσχεση στον εαυτό του ότι θα τα καταφέρει. Και τα κατάφερε.

Ελληνας

Η Ελλάδα έχει πλέον έναν αληθινό παγκόσμιο σουπερστάρ. Και αύριο να τελείωνε την καριέρα του, η ιστορία του είναι απολαυστική, σπουδαία, σπάνια. Ο Τσιτσιπάς είναι ο σημαντικότερος Ελληνας του 2019. Οχι αθλητής, Ελληνας γενικά…