Οι μπαχαλάκηδες επέστρεψαν στο στέκι τους
Η Αστυνομία μπορεί να «απελευθέρωσε» το «στρατηγείο» των αναρχικών στο υπόγειο του Οικονομικού Πανεπιστημίου, αλλά οι ίδιοι χθες το ανακατέλαβαν σπάζοντας τη νέα κλειδαριά που είχε τοποθετηθεί!
Έρευνα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρώην ΑΣΟΕΕ, πραγματοποίησε η αστυνομία νωρίς το πρωί της Κυριακής 10 Νοεμβρίου 2019. (EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ) (File: 20191110095400_5N9A6192.jpg )
Δεν συμπληρώθηκαν πολλές ημέρες «ελευθερίας» για το κτίριο του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η Αστυνομία μπορεί να μπήκε και να άνοιξε το «στρατηγείο» αναρχικών ομάδων στο υπόγειο του Ιδρύματος, αλλά οι ίδιοι χθες το ανακατέλαβαν! Ομάδες αναρχικών, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», μπήκαν χθες, πρώτη ημέρα που το πανεπιστήμιο άνοιξε επίσημα μετά το πενθήμερο κλείσιμο που αποφάσισε η Σύγκλητός του, έσπασαν τη νέα κλειδαριά που είχε τοποθετηθεί και μπήκαν εκ νέου στον χώρο.
Μάλιστα έγραψαν συνθήματα στους τοίχους, οι οποίοι και είχαν καθαριστεί τις προηγούμενες ημέρες με κεντρική ιδέα τη φράση «το στέκι είναι δικό μας».
Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ. Οι υπάλληλοι, οι καθηγητές και οι φοιτητές του Ιδρύματος, που είχαν συνηθίσει το προηγούμενο δεκαήμερο καθημερινές εισβολές αντιεξουσιαστών στο Ιδρυμα σε «απάντηση» στις αστυνομικές Αρχές για την εκκένωση της κατάληψης «Βανκούβερ», είναι αλήθεια ότι δεν αιφνιδιάστηκαν. Μάλλον η επιστροφή της… κανονικότητας θα τους αιφνιδίαζε. Επί σειρά ετών είχαν συνηθίσει να κατεβαίνουν τρέμοντας στο υπόγειο του κτιρίου, όπου υπάρχει και ένα αμφιθέατρο στο οποίο γίνονται μαθήματα. Μάλλον ο νόμος της βίας λειτουργούσε τα προηγούμενα χρόνια στο Ιδρυμα, όπου κανένας δεν διανοούνταν να πλησιάσει το περίφημο στέκι των αναρχικών στο υπόγειο του κτιρίου από τον φόβο των αντιποίνων.
Το γνώριμο συναίσθημα του φόβου επέστρεψε έτσι χθες το μεσημέρι στον ίδιο χώρο. Γύρω στις 15.00 οι υπάλληλοι του ΟΠΑ άκουσαν δυνατούς θορύβους από το υπόγειο. Φυσικά κανείς δεν κατέβηκε να ελέγξει. Οταν έχεις συνηθίσει να ζεις δίπλα σε ένα άβατο ομάδων που τρομοκρατούν, μάλλον είναι πλέον υποσυνείδητη επιλογή σου η αδράνεια.
Οι ομάδες των αντιεξουσιαστών πήραν λοιπόν εκ νέου στην κατοχή τους χθες τον χώρο που «απελευθέρωσε» την περασμένη εβδομάδα η Αστυνομία, και μάλιστα τον πήραν και καθαρό και περιποιημένο!
«Η μόνη λύση στο πρόβλημά μας είναι να τοποθετηθούν ειδικές πόρτες και επιτέλους κάρτα εισόδου στο Ιδρυμα» έλεγε χθες καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών που μίλησε στα «ΝΕΑ». «Βέβαια για να γίνει κάτι τέτοιο κάποιοι θα προσπαθήσουν έως και να γκρεμίσουν το κτίριο» συνέχισε χαρακτηριστικά.
ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. Ολα αυτά λίγες μόλις ημέρες μετά την προσπάθεια των καθηγητών του Ιδρύματος να παρέμβουν στο θέμα ζητώντας την υποστήριξη της κοινωνίας και δηλώντας «είμαστε αντίθετοι σε κάθε παράνομη ενέργεια που εκδηλώνεται στο πανεπιστήμιο, το πανεπιστήμιο πρέπει να είναι ένα ανοιχτό κέντρο μάθησης και έρευνας με βάση την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και τις αρχές της δημοκρατίας». Περισσότερα από 120 μέλη ΔΕΠ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών υπέγραψαν ψήφισμα με το οποίο εκφράζουν την αντίθεσή τους σε κάθε παράνομη ενέργεια που εκδηλώνεται στο πανεπιστήμιο και στηρίζουν θεσμικές αλλαγές και δράσεις που έχουν ως στόχο την ομαλή λειτουργία και αναβάθμιση του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου.
Και δεν είχαν άδικο όταν δήλωναν «ως μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ζούμε στην καθημερινότητά μας το κλίμα βίας και ανομίας που είναι δυστυχώς παρόν στο πανεπιστήμιό μας και σε πολλά άλλα ελληνικά πανεπιστήμια».
Οπως είναι γνωστό, τις προηγούμενες ημέρες αστυνομικοί, παρουσία εισαγγελικού λειτουργού και με τη συνδρομή κλειδαρά, άνοιξαν την πόρτα του «στεκιού» των αναρχικών στο υπόγειο του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και βρέθηκαν μπροστά σε κοντάρια και κράνη, διαρρηκτικά εργαλεία, γάντια, μπουκάλια άδεια, πυροσβεστήρες και ρούχα που χρησιμοποιούν οι κουκουλοφόροι για να αλλάζουν μετά τις επιθέσεις και να μην μπορούν να ταυτοποιηθούν από τους αστυνομικούς.
«Μεγάλη ντροπή. Αυτό νιώθουμε. Δεν μπορούμε να ερχόμαστε στη δουλειά μας και να βρισκόμαστε μπροστά σ’ αυτά. Πρέπει κάποτε κάτι να γίνει» συνεχίζει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο συνομιλητής μας. Ομως, θα γίνει;













