Το παζάρι τώρα ξεκινά

«Οσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος» λέει ο θυμόσοφος λαός και οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή στην Ισπανία, οι τέταρτες των τελευταίων τεσσάρων ετών, οι δεύτερες των τελευταίων έξι μηνών, το επιβεβαίωσαν. Μέσα σε μόλις μία ώρα «έκλεισε», σύμφωνα με την «El Pais», η προκαταρκτική συμφωνία σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού ανάμεσα στους Σοσιαλιστές του Πέδρο Σάντσεθ και τους Unidas Podemos του Πάμπλο Ιγκλέσιας που επισφραγίστηκε το μεσημέρι της Τρίτης με έναν δημόσιο εναγκαλισμό των δύο ηγετών – έξι μήνες πάλευαν, υποτίθεται, για μια αντίστοιχη συμφωνία έπειτα από τις προηγούμενες ατελέσφορες εκλογές της 28ης Απριλίου, μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο, ωστόσο, ο προσωρινός πρωθυπουργός της Ισπανίας δήλωνε πως μια κυβερνητική συνεργασία με τους Podemos «δεν θα τον άφηνε να κοιμάται τις νύχτες». Να ήταν το σοκ του ακροδεξιού Vox, που εκτοξεύτηκε από τις 24 στις 52 έδρες για να γίνει η τρίτη μεγαλύτερη δύναμη στο ισπανικό κοινοβούλιο; Η συνειδητοποίηση ότι μια νέα εκλογική διαδικασία θα ενισχύσει κατά πάσα πιθανότητα ακόμα περισσότερο την (Ακρο)δεξιά εν μέσω ριζοσπαστικοποίησης του αυτονομισμού στην Καταλωνία; Οπως και να έχει, η ισπανική αβεβαιότητα έχει και άλλες σκοτεινές ημέρες μπροστά της.

Σοσιαλιστές και Podemos μαζί ελέγχουν πλέον 155 έδρες, 10 λιγότερες από ό,τι στο απερχόμενο κοινοβούλιο (τρεις έχασε το PSOE, επτά η ριζοσπαστική Αριστερά), 21 λιγότερες από τις 176 που εξασφαλίζουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Σάντσεθ και Ιγκλέσιας θα έχουν, όπως όλα δείχνουν, τη στήριξη του νέου κόμματος Mas Pais (το οποίο προέκυψε από διάσπαση των Podemos και κέρδισε τρεις έδρες) καθώς και του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος (PNV, έξι έδρες). Συνολικά, χάρη στην πιθανολογούμενη χείρα βοηθείας και άλλων μικρότερων κομμάτων, ο Σάντσεθ μπορεί να φτάσει στις 167 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης – χρειάζεται εννέα περισσότερες. Στον δεύτερο γύρο, βέβαια, θέλει απλή πλειοψηφία, περισσότερα «ναι» παρά «όχι». Δεδομένων των 89 βέβαιων «όχι» από το Λαϊκό Κόμμα, των 52 βέβαιων «όχι» από το Vox και των 10 «όχι» που απέμειναν όλα κι όλα στους Ciudadanos (από τους 57 βουλευτές που διέθεταν), προκειμένου να ορκιστεί πρωθυπουργός ο Σοσιαλιστής ηγέτης πρέπει να απόσχουν και το Bildu, ένα βασκικό εθνικιστικό κόμμα που κέρδισε πέντε έδρες, και η Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλωνίας (ERC), που κέρδισε δεκατρείς έδρες. Δεδομένης της έντασης στην Καταλωνία, αυτή η τελευταία αναμένεται να είναι και το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον Σάντσεθ. «Αν θέλουν κάτι από εμάς, θα πρέπει να καθίσουν κάτω και να συζητήσουν την επίλυση της πολιτικής διαμάχης» δήλωσε την Τρίτη η εκπρόσωπός της Μάρτα Βιλάτα. Η πρώτη επαφή Σοσιαλιστών και ERC, προχθές, δεν κατέληξε πουθενά.

Η συμφωνία μεταξύ PSOE και Unidas Podemos δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί (δύο στενοί συνεργάτες των δύο ηγετών, η Σοσιαλίστρια Αντριάνα Λάστρα και το Νο 2 των Podemos Ιρένε Μοντέρο, επεξεργάζονται τις λεπτομέρειες). Σύμφωνα πάντως με τις πληροφορίες της «El Pais», θα είναι αντίστοιχη εκείνης που παραλίγο να συνάψουν Σάντσεθ και Ιγκλέσιας τον περασμένο Ιούλιο, δίνοντας στους Podemos μία θέση αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και τρία υπουργικά χαρτοφυλάκια. Το ζήτημα της Καταλωνίας, που έδειχνε ανυπέρβλητο εμπόδιο ανάμεσα στα δύο κόμματα, με τον Σάντσεθ να είχε μάλιστα σκληρύνει προεκλογικά τη στάση του, επιλύθηκε γρήγορα με μια προκαταρκτική συμφωνία που προκρίνει «φόρμουλες αμοιβαίας κατανόησης και κοινών τόπων» και λύσεις «εντός των ορίων του Συντάγματος». Ομως, παρά το παρατεταμένο «Ωωωω» ανακούφισης που ακούστηκε από τους παρισταμένους στην αίθουσα όταν φιλήθηκαν και αγκαλιάστηκαν Σάντσεθ και Ιγκλέσιας, η συγκρότηση κυβέρνησης – της «προοδευτικής κυβέρνησης» που προανήγγειλαν – στο σημερινό τοπίο πολιτικού κατακερματισμού της Ισπανίας θα είναι πιο δύσκολη από ποτέ.