Τα πολλά πρόσωπα της ροκ

Η ατάκα θέλει το βιβλίο να μην κρίνεται από το εξώφυλλό του γιατί στο εσωτερικό του μπορεί να κρύβει θησαυρούς. Ωστόσο, στην περίπτωση της Galerie Prints, της μικρής λονδρέζικης γκαλερί στο Wimbledon Park, η βιτρίνα της αποτελεί καθρέφτη για τα σημαντικά τεκμήρια που αγκαλιάζει το εσωτερικό της. Η διάσημη φωτογραφία του Ντέιβιντ Μπόουι από το θρυλικό εξώφυλλο του δίσκου του «Aladdin Sane», με τον μπλε και κόκκινο κεραυνό να στολίζουν το λευκό πρόσωπο της περσόνας του Ζίγκι Στάρνταστ, κολλημένη στο τζάμι κεντρίζει την προσοχή των περαστικών. Στην άλλη άκρη, η αντίστοιχη ασπρόμαυρη, τραβηγμένη επίσης από τον μεγάλο φωτογράφο Μπράιαν Ντάφι, δένει με τον μεγάλο τίτλο με στοιχεία γραφομηχανής και δίνει σαφώς τον τόνο. «It’s only rock ‘n’ roll… but I like it!».

Τον στίχο αυτόν από το ομώνυμο τραγούδι του 1974 των Rolling Stones διάλεξαν οι επιμελητές της γκαλερί Galerie Prints ως τίτλο της νέας έκθεσης που γιορτάζει τα 50 χρόνια μουσικής φωτογραφίας. Ως τις 26 Νοεμβρίου στους χώρους της θα εκτίθενται ζωντανές εικόνες κάποιων από τα πιο σημαντικά πρόσωπα της ροκ και ποπ μουσικής σκηνής. Τραγουδιστές, από τον Ελβις Πρίσλεϊ, την Blondie και τον Μπρους Σπρίνγκστιν μέχρι την Εϊμι Γουάινχαουζ και τον Ντέιβιντ Μπόουι, και συγκροτήματα όπως οι Rolling Stones, Led Zeppelin, Nirvana και Oasis ποζάρουν σε «φευγάτες» πόζες. Αλλοτε στα παρασκήνια κάποιας συναυλίας τους, άλλοτε πάνω στη σκηνή να στήνουν το δικό τους εντυπωσιακό σόου, ή ακόμα και σε προσωπικές τους στιγμές, τ’ αστέρια της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας βγάζουν στον φακό ένα διαφορετικό κομμάτι του εαυτού τους. Οι περισσότερες από τις φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από σημαντικούς φωτογράφους, όπως οι Τέρι Ο’Νιλ, Μάικλ Πούτλαντ, Κρίστοφερ Σίμον Σάικς, Μπράιαν Ντάδι και Τζιλ Φουρμανόβσκι, κυρίως σε άσπρες και μαύρες αποχρώσεις, και αποτυπώνουν έντονες στιγμές των καλλιτεχνών, πολλές εκ των οποίων έμειναν στον χρόνο.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΤΑΡ. Ο επισκέπτης στην έκθεση θα έχει την ευκαιρία να δει τον Ντέιβιντ Μπάουι με το τσιγάρο στο στόμα στη φωτογράφιση του εξώφυλλου του δίσκου του τού 1980 «Scary monsters (and super creeps)». Ή την Εϊμι Γουάινχαουζ να χαμογελάει χαλαρή στο στούντιο ηχογράφησης το 2006. Το πορτρέτο του Νικ Κέιβ κερδίζει την προσοχή χάρη στο έντονο κόκκινο φόντο του που τονίζει τα μαύρα μαλλιά του τραγουδιστή και το μουστάκι του. Το ίδιο έντονη, παίζοντας ίσως με τις αποχρώσεις της ψυχεδέλειας, είναι και η όψη του Τομ Γιορκ των Radiohead σε αυτήν τη φωτογραφία που τραβήχτηκε στο Αμστερνταμ το 2006. Από την άλλη, η ασπρόμαυρη εικόνα του Ελβις Πρίσλεϊ να παίζει το πιάνο του λίγο πριν από την έναρξη του σόου του στο Πανεπιστήμιο Dayton Fieldhouse, στις 27 Μαΐου του 1956, βγάζει μια μεγάλη ηρεμία. Η αντίστοιχη της Μπίλι Χόλιντεϊ από ζωντανή εμφάνισή της, με το ρετρό μικρόφωνο, το στυλιζαρισμένο ντύσιμο της τραγουδίστριας και των μουσικών της και το ύφος στα πρόσωπα του κοινού της, κρύβει μέσα της μια ολόκληρη εποχή της αμερικανικής τζαζ.

Ο αισθησιασμός της Ντόνα Σάμερ ξεχειλίζει από την εικόνα που τράβηξε ο Μάικλ Πούτλαντ στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979 όπως αγκαλιάζει το μικρόφωνο και το φέρνει κοντά στο στόμα της και το γεμάτο στρας φόρεμά της. Αντίθετα, η εικόνα του Κιθ Ρίτσαρντς που κάνει το μποτέ του, από το αρχείο του πρακτορείου Getty, πριν βγει στη σκηνή, στο πλαίσιο της περιοδείας των Rolling Stones στην Αμερική το 1975, βγάζει μια αλήθεια στον φακό. Βέβαια, η επόμενη, όπου πλέον ροκάρει για τα καλά παρέα με τον Μικ Τζάγκερ, δίνει τον τόνο της έντονης σκηνικής του παρουσίας με τις κιθάρες να ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα και τα κορμιά τους να «τσακίζουν». Διαφορετική ένταση δίνει το κλικ του Μάικλ Πούτλαντ με τον Τζορτζ Μάικλ με τη σύντροφό του Κατ το 1988 ενώ σκορπούσε φρενίτιδα στις θαυμάστριές του, που τον ακολουθούσαν γαντζωμένες ακόμα κι από τα τζάμια του τρένου. Από την έκθεση δεν λείπουν πορτρέτα όπως αυτό το Τζον Λένον από το 1965, που ποζάρει ξέγνοιαστος με μια συσκευή ήχου, όπως και του «κουμπωμένου» νεαρού Μπομπ Ντίλαν ή του Μάικλ Στάιπ των REM, ο οποίος βγαίνει ως καθαρή αμερικανική ψυχή με το καουμπόικο καπέλο του που φέρει βέβαια τη στάμπα γνωστής εταιρείας αθλητικών ειδών. Τέλος, βγαλμένη από κινηματογραφική ταινία μοιάζει να είναι η φωτογραφία του Sting το 1992 που κάνει ιππασία στα βροχερά δάση της πατρίδας του.