«Το φλαμένκο είναι η Χώρα του Ποτέ»

«Μάγος» του φλαμένκο, χορογράφος, μοντέλο του Αρμάνι, περιπλανώμενος Ρομά που υπερασπίζεται τη φυλή του. Οποια ιδιότητα από αυτές κι αν κρατήσει κανείς για τον Χοακίν Κορτές, κρατάει ένα μόνο κομμάτι από τον ισπανό καλλιτέχνη. Τα διαφορετικά του πρόσωπα θα επιχειρήσει να δείξει και στο αθηναϊκό κοινό στην παράσταση «Esencia», αύριο και μεθαύριο, στο Christmas Theater. Μαζί με 40 συντελεστές της ομάδας του, μουσικούς ή χορευτές, βιντεοπροβολές και εντυπωσιακά σκηνικά.

Τι περιλαμβάνει η νέα σας παράσταση «Esencia»;

Είναι το ξεγύμνωμα της ψυχής μου. Ενα «ευχαριστώ» σε αυτό το ακροατήριο που υποστηρίζει πάντα την τέχνη. Είναι μια μείξη των εμπειριών μου. Για τη μοναξιά που έχουμε οι καλλιτέχνες πολλές φορές, τα βάσανα για να φτάσουμε μακριά μαχόμενοι, και στη συνέχεια την ικανοποίηση να βλέπουμε τους ανθρώπους να απολαμβάνουν την παράσταση. Είναι σαν μια εξέλιξη της ζωής μου και με τον ίδιο τρόπο τα συναισθήματα τρέχουν μέσα από τα σώματα των ανθρώπων. Κάποιοι κλαίνε, άλλοι γελάνε, χορεύουν… αλλά στο τέλος ο καθένας είναι ευτυχισμένος στο σπίτι του, συγκινημένος. Και αυτό είναι που με ικανοποιεί περισσότερο.
Εχετε πει ότι ένας χορευτής δημιουργεί επειδή έχει ανάγκη να επικοινωνήσει με το κοινό του. Τι θέλετε να μοιραστείτε με το κοινό της Αθήνας;
Θέλω να ευχαριστήσω το κοινό που ήταν όλο αυτόν τον καιρό κοντά μου. Θέλω να τους επιστρέψω όλα τα συναισθήματά μου από τη σκηνή. Να τους γεννήσω συναισθήματα και να τα απολαύσουν όσο κι εγώ. Εχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και με κάποιο τρόπο με τη μουσική μου και την τέχνη μου απορροφώ ό,τι με συγκινεί και τα βάζω στο σόου μου.
Τι σας ενέπνευσε γι’ αυτό το πρόγραμμα;

Η παράσταση ξεκινάει με ένα τραγούδι και μια χορογραφία για το πόσο δύσκολο είναι μερικές φορές να είναι κανείς καλλιτέχνης, τη μοναξιά του αλλά και το πώς με την τέχνη, τη μουσική και τον χορό ξαναζείς το όνειρο. Είναι ένα δώρο προς το κοινό μου. Σε όλους όσοι ήταν πάντα κοντά. Και σε όσους έρχονται για πρώτη φορά και μένουν. Η τέχνη είναι υπέροχη, δεν έχει σύνορα. Δεν καταλαβαίνει τους αγώνες, τις θρησκείες, είναι καθαρή κουλτούρα. Η έμπνευσή μου ήταν όλοι εκείνοι που με σταμάτησαν στον δρόμο, μου έγραψαν και μου ζήτησαν να επιστρέψω στη σκηνή. Και το φλαμένκο και το πάθος της ομάδας που έλειπε. Πετάω όταν χορεύω. Οπως λέω πάντα, το να μεταφέρομαι στη Χώρα του Ποτέ είναι θαυμάσιο.
Ποιες θεωρείτε τις πλέον αξιοσημείωτες στιγμές στην καριέρα σας;
Υπάρχουν τόσο πολλές! Οταν έφτιαξα την πρώτη μου χορευτική εταιρεία πριν από 20 χρόνια. Και μετά υπήρξαν τόσο πολλές χώρες με τόσο πολλές εμβληματικές τοποθεσίες όπου χορεύαμε, που δεν θα ήξερα πώς να σας πω για την Copacabana (Βραζιλία) με ένα εκατομμύριο ανθρώπους, τον Λευκό Οίκο, το Βατικανό, τα στάδια του ποδοσφαίρου, τα Οσκαρ κ.λπ.

Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι η μαγεία του φλαμένκο;

Είναι μια πολύ μυστηριώδης τέχνη. Εχει μαγνητισμό. Ο χορός είναι πολύ αισθησιακός. Η ιστορία του φλαμένκο δημιουργείται μέσα από μια πόλη που διώκεται πολύ επειδή ανήκε σε διαφορετική εθνοτική ομάδα. Είναι ένας λαός που υποφέρει, αυτός ο αγώνας, είναι σαν τη δημιουργία του ευαγγελίου της μαύρης φυλής που δημιουργήθηκε στα πεδία του βαμβακιού ενώ μαρτυρούσε. Από αυτούς τους πόνους ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να μεγαλώνει. Και να τους ξεπερνάει. Είναι μουσικές και απίστευτοι πολιτισμοί.