Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ στέκεται απέναντι στους αποδήμους

Από χθες η Διακομματική Επιτροπή ξεκίνησε τις εργασίες της με θέμα την ψήφο των αποδήμων. Πολιτικά, εδώ όλα τα κόμματα έχουν «γραμμές» που εφάπτονται ή επικοινωνούν ή βρίσκονται σε διεργασίες σύγκλισης, παρότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραμένει απομονωμένο. Και όπως εξελίχθηκε η συζήτηση, μοιάζει να μετρά ήδη πολιτικό κόστος, έστω κι αν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ λένε «είμαστε το κόμμα που πρώτο είχε ολοκληρωμένη θέση και πρόταση για το θέμα».

Οι πιο πρόσφατες εκπεφρασμένες προθέσεις της κυβέρνησης, διά στόματος μάλιστα του ίδιου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, για αναδίπλωση σε μια σειρά σημείων – στον ορισμό του ΑΦΜ του κάθε πολίτη που θα ψηφίζει, στο χρονικό όριο παραμονής των Ελλήνων στα 30 έτη αλλά ακόμη και στη μη επιστολική ψήφο – στριμώχνουν ακόμη περισσότερο τον ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ περισσότερο όταν ακόμη και το ΚΚΕ μοιάζει να έχει κερδίσει από το ντιλ της ψήφου και καθόλου απίθανο να περάσει τελικά συναινετικά το δικό του πακέτο πρότασης – με αγκάθι πάντα τη συνταγματικότητα στο κομμάτι που αφορά το ΑΦΜ των εκλογέων. Αν από τη μια υπάρχει το πολιτικό προβάδισμα της κυβέρνησης, που έτσι κι αλλιώς άνοιξε το θέμα, παράλληλα στο πολιτικό τόξο και οι άλλες δυνάμεις βγαίνουν αλώβητες προς το παρόν, αφού μπήκαν σε μια λογική συμβιβασμού και συζήτησης – χωρίς απαραίτητα να αναιρούν τις πάγιες θέσεις τους. Και το ΚΚΕ, όπως προείπαμε, και το Κίνημα Αλλαγής, αλλά και τα μικρότερα κόμματα όπως το ΜέΡΑ25 και η Ελληνική Λύση.

Τι φοβούνται. Τι έγινε όμως και κυριότερα γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν στοιχήθηκε σε μια λογική σύγκλισης, αλλά σήμερα μοιάζει να επιλέγει μια μετωπική με την Ομογένεια; Δεν είναι λίγες οι φορές που στελέχη του έχουν επαναλάβει πως με τις νέες ρυθμίσεις η ψήφος των ομογενών χωρίς κριτήρια, όπως λένε, θα αλλοιώσει την εκλογική συνολική συμπεριφορά όπως έχει διαμορφωθεί μεταπολιτευτικά και δη τα νεότερα χρόνια. Πιο πρόσφατη δήλωση ήταν αυτή του έμπειρου στο θέμα βουλευτή Γιάννη Αμανατίδη (στο Κανάλι 1 του Πειραιά): «Η συνταγματική επιταγή για την ψήφο των αποδήμων πρέπει να γίνει σεβαστή χωρίς να αλλοιώνει τη λαϊκή βούληση και η πρότασή μας δεν δίνει μόνο το δικαίωμα του εκλέγειν αλλά και του εκλέγεσθαι», ανάφερε και συμπλήρωσε πως «αδιευκρίνιστος είναι ο αριθμός τους, με τον τρόπο που εγγράφονται και το δίκαιο του αίματος, γι’ αυτό και ζητήσαμε την αυτοπρόσωπη παρουσία, ενώ η έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, μέλος της οποίας ήταν ο σημερινός υπουργός Γεραπετρίτης, θεωρεί εύλογη τη στενή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση».

Η πρόσφατη αναζωπύρωση του Μακεδονικού, οι καθολικές αντιδράσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών εκ μέρους των κοινοτήτων των ομογενών ενισχύουν τους φόβους του ΣΥΡΙΖΑ για «δεξιά ηγεμονία», αν τελικώς δεν υπάρξει κανένα κριτήριο για την ψήφο των αποδήμων και διευρυνθούν οι εκλογικοί κατάλογοι. Μπορεί το κόμμα της Κουμουνδούρου να οχυρώνεται δε πίσω από το γεγονός πως η πρόταση της κυβέρνησης και οι προσαρμογές της χρειάζονται σχετική πρόβλεψη στην αναθεώρηση του Συντάγματος για να ισχύσουν, δεν είναι λίγοι όμως αυτοί που βλέπουν τον φόβο του ΣΥΡΙΖΑ που απορρέει από τη μικρή επιρροή του στους ομογενείς. Η εικόνα, πάντως, για προσπάθεια σύγκλισης και υπαναχώρηση της κυβέρνησης στο θέμα θεωρείται εξέλιξη που έστω και την έσχατη στιγμή δίνει την ευκαιρία σε μια σειρά στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να ζητούν παρασκηνιακά από το κόμμα την εκ νέου τοποθέτηση πάνω στα νέα δεδομένα και πιθανώς την «ισπανική υποχώρηση» υπέρ της πρότασης που τελικώς θα έλθει.