Της αμύνης τα παιδιά

Οι πρώτες τρεις αγωνιστικές έμοιαζαν με εφιάλτη για τον Παναθηναϊκό. Σχεδόν σε κάθε επίθεση του αντιπάλου η άμυνα της ομάδας βρισκόταν σε… συναγερμό. «Μύριζε» γκολ. Και δέχτηκε πολλά. Ενα στη Λαμία, τρία στο ΟΑΚΑ από τον ΟΦΗ, τέσσερα στο «Βικελίδης» από τον Αρη. Οχτώ γκολ σε τρία παιχνίδια στα οποία – υποτίθεται πως – ο Παναθηναϊκός έβρισκε απέναντι του αντιπάλους στα μέτρα του. Ο Δώνης, ένας προπονητής επιθετικής φύσης, που του αρέσει η ομάδα του να κάνει κατοχή, να επιτίθεται με πολλούς τρόπους, να δημιουργεί και να… εκτελεί, έπρεπε να βρει τη λύση.

Η λύση δεν ήταν οι τρεις κεντρικοί αμυντικοί που χρησιμοποίησε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί η άμυνα του Παναθηναϊκού «έμπαζε» από παντού. Ηρθε η πρώτη αντίδραση κόντρα στον Ολυμπιακό. Με ένα 4-4-2, πιο «σφιχτό», χωρίς εξτρέμ, αλλά με χαφ. Δεξιά ο Ζαχίντ, αριστερά ο Μπουζούκης. Παίκτες που θα βοηθούσαν με τα τρεξίματά τους και τις επιστροφές τους. Μια αντιμετώπιση όπως η περσινή στην Τούμπα, εκεί που ο Παναθηναϊκός γνώρισε την πρώτη του ήττα, αλλά τα γκολ που είχε δεχτεί είχαν προέλθει από ατομικά λάθη.

Αυτό το 4-4-2 επί της ουσίας μπλόκαρε το πολύ επικίνδυνο επιθετικό παιχνίδι του Ολυμπιακού. Τον άφησε μακριά από την εστία του Διούδη. Τον ανάγκασε να κάνει μόνο μια ευκαιρία: τη φάση που ο Γκερέρο σκοράρει. Καμιά άλλη φορά ο Ολυμπιακός δεν μπήκε απειλητικά στην περιοχή του Παναθηναϊκού. Απέναντι στον Πανιώνιο το ματς ήταν διαφορετικών απαιτήσεων. Τούτη τη φορά ο Παναθηναϊκός έπρεπε να έχει και πάλι μεγαλύτερη κατοχή. Να έχει δική του την μπάλα, να δημιουργήσει περισσότερο.

Το έκανε, βρήκε το γκολ με τον εξαιρετικό Ζαχίντ και πήρε μια νίκη πιο άνετη απ’ ό,τι «λέει» το τελικό 1-0. Και πάλι, όμως, βλέποντας κάποιος τη συνολική εικόνα του ματς, διαπιστώνει πως ο Πανιώνιος δεν έχει δημιουργήσει ούτε μία κλασική ευκαιρία. Ολες κι όλες δύο τελικές, εκ των οποίων η μία από στατική φάση. Ο Παναθηναϊκός για δύο σερί ενενηντάλεπτα δημιουργεί γραμμή… Μαζινό. Κοινός παρονομαστής; Ο Μπαρτ Σένκεφελντ. Ο ολλανδός κεντρικός αμυντικός που έκανε τις δύο πρώτες του συμμετοχές στα συγκεκριμένα παιχνίδια μοιάζει να αλλάζει με το «καλημέρα» ολόκληρη την αμυντική λειτουργία.