«Live your myth in Greece»

«Περπάτα να προλάβουμε το τραμ το τελευταίο» έγραφε πριν από χρόνια ο Αλέκος Σακελλάριος, αλλά σίγουρα όταν σκάρωνε τους στίχους που απέδωσε μοναδικά ο Τώνης Μαρούδας δεν είχε στο μυαλό του ότι το τραμ θα επέστρεφε στην πρωτεύουσα το 2004 και 15 χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 2019, ορδές τουριστών θα περιμένουν μάταια το τελευταίο τραμ προς παραλία στο Σύνταγμα ή κάποιον άλλο σταθμό του κέντρου της πόλης. Στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, λοιπόν, το τραμ, το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν φημίζεται για την ακρίβεια των δρομολογίων αλλά και την ταχύτητά του, έχει δώσει σάρκα και οστά στη φράση «Live your myth in Greece», αφού πλέον έχει καταστεί πραγματικός μύθος. Δηλαδή δεν υπάρχει. Κυριολεκτικά.

Οι εργασίες συντήρησης του τμήματός του από το Σύνταγμα μέχρι τον σταθμό Κασομούλη στο ύψος του Νέου Κόσμου (και η συνεπαγόμενη διακοπή εξυπηρέτησης όλων των ενδιάμεσων σταθμών) λόγω διάβρωσης του εδάφους πάνω από την κοίτη του Ιλισού που συνεχίζει να κυλά ράθυμα κάτω από τα πόδια των Αθηναίων ξεκίνησαν πριν από σχεδόν έναν χρόνο, τον Οκτώβριο του 2018, και έκτοτε η πορεία τους παραμένει άγνωστη στο επιβατικό κοινό. Ντόπιοι και ξένοι επισκέπτες δεν έχουν ενημερωθεί για την αναστολή της λειτουργίας του, με αποτέλεσμα δεκάδες εξ αυτών να περιμένουν καθημερινά σε στάσεις επί αρκετά λεπτά χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, αφού ο τροχιόδρομος έχει τεθεί προσωρινά – και άγνωστο μέχρι πότε – εκτός λειτουργίας.

Πληροφορίες στο περίπτερο. Μάταια μια παρέα τουριστών με μπαγκάζια ανά χείρας περιμένει, απέναντι από τη Βουλή, την άφιξη του τραμ. Επαναλαμβανόμενα κοιτάζουν με απορία μια τον χάρτη τους και μια τη φωτεινή επιγραφή με τα κυλιόμενα μηνύματα που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα τους ενημέρωνε (και στα αγγλικά) για τον χρόνο άφιξης του επόμενου συρμού. Δίπλα τους, το ανακαινισμένο από το 2017 κιόσκι πληροφοριών παραμένει επίσης εκτός λειτουργίας και τον ρόλο του… ξεναγού – πληροφοριοδότη έχουν αναλάβει οι παρακείμενοι περιπτερούχοι και οι υπάλληλοι καφέ και εστιατορίων. Καθημερινά, λένε, καλούνται να δώσουν πληροφορίες σε μπερδεμένους αλλοδαπούς που με τσάντες στην πλάτη και στα χέρια ψάχνουν είτε το ξενοδοχείο τους που όπως τους ενημέρωνε κάποια διαδικτυακή πλατφόρμα κράτησης καταλυμάτων εξυπηρετείται από το τραμ, είτε τον τρόπο να μεταβούν στην αθηναϊκή Ριβιέρα για μερικές ανάσες δροσιάς.

Λίγα μέτρα πιο κάτω, στην άνοδο της Λεωφόρου Βασιλίσσης Ολγας, η μεσαία λωρίδα στην οποία μέχρι τον Οκτώβριο του 2018 κινούνταν το τραμ και ξεχωρίζει από τις δύο εκατέρωθεν με ένα χαμηλό στηθαίο, όχι ψηλότερο των 20 εκατοστών, έχει πια καταληφθεί από αυτοκίνητα, μηχανές, αλλά και τα γνωστά πλέον ηλεκτροκίνητα πατίνια που ξεφυτρώνουν στους αθηναϊκούς δρόμους και πεζοδρόμους ανεξέλεγκτα. Ταυτόχρονα, οι φωτεινοί σηματοδότες που ρυθμίζουν την κυκλοφορία των συρμών αναβοσβήνουν κανονικά. Μάλιστα, σε ημέρες και ώρες κυκλοφοριακού «εμφράγματος» στο κέντρο της Αθήνας (όπως όταν στο κοντινό Καλλιμάρμαρο πραγματοποιείται κάποια μεγάλη συναυλία) δεν είναι λίγοι οι οδηγοί που επιλέγουν να σταθμεύσουν τα οχήματά τους στις ράγες του τραμ, αφού είναι βέβαιοι πια πως το «ενοχλητικό» καμπανάκι του έχει σωπάσει για το εγγύς μέλλον.

Οσο κι αν το τραμ, λοιπόν, έχει γλιτώσει διαχρονικά χιλιάδες Αθηναίους από τα έξοδα που συνεπάγονται οι… ταξάρες, που έγραφε και ο Σακελλάριος, η επ’ αόριστον διακοπή της κυκλοφορίας του τους αναγκάζει να βάλουν το χέρι στην τσέπη, να περπατήσουν ή να στραφούν σε άλλα μέσα μεταφοράς. Οπως κάνουν συστηματικά οι γονείς μαθητών που αθλούνται σε κάποιο από τα τμήματα του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου, στις εγκαταστάσεις του έναντι του Ζαππείου και πλησίον του αρχαιολογικού χώρου του Ναού του Ολυμπίου Διός: η διακοπή της κυοφορίας του αργού πλην σταθερού τραμ στο εν λόγω τμήμα έχει αναγκάσει πολλούς εξ αυτών να μεταφέρουν οι ίδιοι τα παιδιά τους από και προς το γυμναστήριο του Εθνικού ή ακόμα και να διακόπτουν την ενασχόλησή τους ελλείψει εναλλακτικής λύσης.

Κρεβάτια για αστέγους. Και ενώ στη διάρκεια της ημέρας στον σταθμό του τραμ στο Σύνταγμα – αλλά και σε όσους μεσολαβούν μέχρι τον Νέο Κόσμο, από όπου οι συρμοί πραγματοποιούν κανονικά τα δρομολόγιά τους μέχρι το τέρμα στο Ασκληπιείο της Βούλας, αλλά και εσχάτως μέχρι τον Πειραιά – Ελληνες και αλλοδαποί πάνε και έρχονται άπραγοι, όταν πέσει το σκοτάδι το σκηνικό αλλάζει. Τα μεταλλικά παγκάκια μετατρέπονται σε κρεβάτια για άστεγους συμπολίτες μας που με τίμημα την ησυχία τους (αφού η Αμαλίας είναι ζωντανή καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου) επιλέγουν να περάσουν το βράδυ τους σε αυτά λόγω της ασφάλειας που τους χαρίζει η αδιάκοπη κίνηση. Τα κίτρινα φώτα της πόλης, η συνεχής κυκλοφορία των οχημάτων, η παρουσία κόσμου, ακόμα και το γυάλινο στέγαστρο πάνω από τις αποβάθρες αποτελούν εχέγγυα ασφάλειας τόσο απέναντι σε κακόβουλους όσο και στα καιρικά φαινόμενα. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που όταν ξυπνάνε, με το πρώτο φως της ημέρας, βρίσκουν δίπλα στο μεταλλικό κρεβάτι τους μερίδες φαγητού που κάποιος περαστικός άφησε σιωπηλά και ανώνυμα δίπλα τους.