Ξενύχτια

Η αδυναμία των ανθρώπων να καταλάβουν τι συνέβη τους τελευταίους μήνες έχει πλέον ονοματεπώνυμο.

Προ ημερών η Δούρου κυκλοφόρησε μια φλύαρη ανακοίνωση αποχαιρετισμού της περιφέρειας που έχασε συντριπτικά σε ύφος κάποιου του οποίου το έργο επιβραβεύτηκε από τους ψηφοφόρους.

Αν τη διαβάσεις, νομίζεις ότι μπορεί και να έχει κερδίσει!

Μέσα στο κατεβατό αναφέρει (δέκα φορές, παρακαλώ…) ότι έκανε πολλά ξενύχτια – αν την πιστέψω ξενυχτούσε πιο πολύ και από τον Ρέμο!

Κι ότι έζησε «μια πενταετία δίχως το παραμικρό σκάνδαλο και υποψία κλοπής του δημοσίου χρήματος».

Καμία αντίρρηση αλλά σκασίλα μας. Δεν άκουσα να την κατηγορούν ότι είναι κλέφτρα. Για ανικανότητα την κατηγορούν. Και για τους νεκρούς στο Μάτι και στη Μάνδρα που την οδήγησαν στη Δικαιοσύνη.

Φταίει; Δεν φταίει; Θα το πει το δικαστήριο. Αλλά η ανακοίνωση δεν λέει λέξη για ένα θέμα που σφράγισε τη βάρδιά της – και φυσικά ούτε μια συγγνώμη!

Η περίπτωση είναι χαρακτηριστική αλλά και τυπική ανθρώπων που ούτε κατάλαβαν ότι έχασαν, ούτε κατάλαβαν γιατί έχασαν. Οι περισσότερες ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ κοκορεύονται για πεπραγμένα και πολιτικές που οι ψηφοφόροι μαύρισαν στις εκλογές.

Σκεφτείτε και να είχαν κερδίσει!

Το χθεσινό πολιτικό βαρόμετρο της Opinion Poll περιέχει τέσσερις ενδιαφέροντες αριθμούς εκτός από εκείνους που αφορούν προσωπικά τον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα.

Ποιοι είναι αυτοί;

Το 74,1% συμφωνεί με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Το 88,49% επικροτεί τη μείωση του ΕΝΦΙΑ. Το 83,32% χειροκροτεί τις επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ. για την ανακατάληψη δημόσιων και ιδιωτικών χώρων όπως στα Εξάρχεια. Το 73,31% θεωρεί ότι φέτος υπήρχε καλύτερος συντονισμός για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών.

Αυτοί οι αριθμοί εξηγούν εν πολλοίς και την καταψήφιση της προηγούμενης κυβέρνησης. Νόμος, φόροι, τάξη, κράτος. Μπορεί να ξενυχτούσε η Δούρου, μπoρεί και να μην έκλεβε, αλλά ο κόσμος άλλα πράγματα ήθελε από εκείνους που τον κυβερνούν.

Μεγάλο μάθημα. Ξέρετε για ποιον; Για τον Μητσοτάκη.

Διότι οι κυβερνήσεις πέφτουν όταν δεν ανταποκρίνονται σε εκείνα που ζητάει ο κόσμος. Είτε επειδή δεν καταλαβαίνουν τι ζητάει, είτε επειδή νομίζουν ότι ζητάει άλλα.

Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση των Πρεσπών. Αποφάσισαν μόνοι τους ότι είχαν δίκιο, εξήγγειλαν ότι πρέπει η κοινωνία να υποστηρίξει το δίκιο τους κι έβριζαν όσους έλεγαν το αντίθετο.

Χαρακτηριστικές σήμερα είναι οι περιπτώσεις του ασύλου ή των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ. Η αντιπολίτευση μιλάει για αυταρχισμό και το 80% της κοινωνίας χειροκροτεί την κυβέρνηση.

Σκεφτείτε δηλαδή και να μην ξενυχτούσε η Δούρου!