Ενας, αλλά αντιήρωας

Τηρουμένων των αναλογιών και κάνοντας σίγουρα διασταλτική ερμηνεία της έκφρασης, ο Πίτερ Φόντα, που έφυγε από τη ζωή την περασμένη Παρασκευή σε ηλικία 79 ετών, υπήρξε «ο ηθοποιός της μιας ταινίας». Ακριβώς τη στιγμή που έπρεπε, το 1969, εμφανίστηκε στον «Ξένοιαστο καβαλάρη» του Ντένις Χόπερ, με συνοδοιπόρο του τον σκηνοθέτη: στη δύση μιας χρυσής κινηματογραφικής δεκαετίας και στην αυγή της δεκαετίας των αντιηρώων. Ισως μάλιστα ο «Καβαλάρης» να είναι μία από τις μήτρες που γέννησαν τις άλλες ταινίες του είδους, ενώ η επιδραστικότητά του φάνηκε όταν δάνεισε τον τίτλο του στην εξαιρετική ανάλυση του Πίτερ Μπίσκιντ «Easy riders, raging bulls» (1998) για το Χόλιγουντ των 70s.

Στην ταινία εκείνη ήταν ο ένας από τους δύο μοτοσικλετιστές που αναζητούσαν το αμερικανικό όνειρο. Ο Φόντα και ο Χόπερ, ο Γουάιατ/ Κάπτεν Αμέρικα και ο Μπίλι, μόνοι σε μια εχθρική Αμερική που μισεί την ελευθερία, μισεί τη νεολαία και τελικά τη σκοτώνει χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. Η ταινία – στην οποία ο Φόντα ήταν επίσης συμπαραγωγός αλλά και συν-σεναριογράφος μαζί με τους Χόπερ και Τέρι Σάουδερν – προβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1969 και από εκεί ακολούθησε θριαμβευτική πορεία, φτάνοντας ως τα Οσκαρ. Απέσπασε μια υποψηφιότητα για το σενάριό της και μια για τον Τζακ Νίκολσον (η πρώτη του, στην κατηγορία του Β’ ανδρικού ρόλου) που με αυτήν την εμφάνισή του, είδε την καριέρα του να εκτοξεύεται προς τους ουρανούς. Επίσης, άλλαξε στην κυριολεξία την Ιστορία του κινηματογράφου, διότι ως ανεξάρτητη παραγωγή που ήταν είχε τεράστια έσοδα συγκριτικά με το κόστος της. Στην ουσία η επιτυχία της άνοιξε την πόρτα στη δημιουργία περισσότερων ανεξάρτητων ταινιών.

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ. Γιος του θρυλικού αμερικανού ηθοποιού Χένρι Φόντα, αδελφός της επίσης θρυλικής ηθοποιού Τζέιν Φόντα και πατέρας της ηθοποιού Μπρίτζετ Φόντα, ο Πίτερ Φόντα γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1940 και μπήκε στον χώρο της σόουμπιζ λίγο μετά τα 20. Μετά το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, αρχικά εμφανιζόταν στην τηλεόραση (σε σειρές όπως οι «Naked City», «Ο Αλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει» και «Wagon trail») και αργότερα στον κινηματογράφο. Μια από τις πρώτες επιτυχίες του ήταν οι «Κολασμένοι άγγελοι της ασφάλτου» («The Wild Angels»), όπου υποδύθηκε τον αρχηγό μιας συμμορίας μοτοσικλετιστών που τρομοκρατούν πόλεις της αμερικανικής υπαίθρου, το ακριβώς αντίθετο του Γουάιατ/ Κάπτεν Αμέρικα που θα έπαιζε τρία χρόνια αργότερα στον «Ξέγνοιαστο καβαλάρη».

Ηταν η εποχή της ψυχεδέλειας και το όνομα του Πίτερ Φόντα συνδέθηκε με αρκετές ταινίες που μιλούσαν για τα «παιδιά των λουλουδιών» και την επιρροή του LSD. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν τα πήγε ποτέ καλά με τον πατέρα του Χένρι, ηθοποιό άλλης γενιάς. Ανάμεσά στις ταινίες αυτές είναι και το cult movie «Αμαρτωλό ταξίδι» («The trip») όπου εμφανίζεται μαζί με τον Ντένις Χόπερ.

Στη φιλμογραφία του ανακαλύπτει κανείς τελικά περισσότερες από 110 εμφανίσεις σε ταινίες, τηλεταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Περιέργως η καριέρα του Πίτερ Φόντα δεν είχε ανάλογη συνέχεια και δεν θα ήταν ακραίο αν λέγαμε ότι το «Easy rider» ήταν το «ταβάνι» της. Χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι στη διάρκειά αυτής της καριέρας δεν θα βρει κανείς ενδιαφέροντα πράγματα όπως το γουέστερν «Πληρωμένος φονιάς» (1971) που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Φόντα ή κάποιες ταινίες όπως η «Πρόστυχη Μαίρη και ο Τρελός Λάρι» (1974), η «Απειλή από το μέλλον» (1976) και κυρίως το «Χρυσάφι του Οδυσσέα» (1996) του Βίκτορ Νούνεζ χάρη στο οποίο κέρδισε την μοναδική υποψηφιότητά του στην κατηγορία του α’ ανδρικού ρόλου, έχοντας παίξει έναν ευαίσθητο μελισσοκόμο.