«Ξεγράφουμε τους ανθρώπους μας με ένα SMS»
Ο αλβανός τενόρος Σαϊμίρ Πίργκου μιλάει για τον ρόλο του Αλφρέντο στην «Τραβιάτα» της Λυρικής Σκηνής
Για την «Τραβιάτα», αυτή είναι η πρώτη παρουσίαση στο Ηρώδειο. Για τον Κωνσταντίνο Ρήγο, το οπερατικό του ντεμπούτο ως σκηνοθέτη. Για τον Σαϊμίρ Πίργκου, ωστόσο, η εμφάνισή του ως Αλφρέντο θα είναι η 28η. Ο αλβανός τενόρος θα είναι ο πρωταγωνιστής στην «Τραβιάτα» που κάνει πρεμιέρα μεθαύριο στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Η θρυλική όπερα του Βέρντι αποτελεί τη δεύτερη καλοκαιρινή παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και ζωντανεύει σε μουσική διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ρήγου. Δίπλα στον Πίργκου, τον ρόλο της Βιολέτας θα ερμηνεύσει η παγκοσμίου φήμης σοπράνο Λιζέτ Οροπέσα και εκείνον του Τζόρτζιο ο κορυφαίος έλληνας βαρύτονος Δημήτρης Πλατανιάς.
Ο Πίργκου νιώθει αρκετά εξοικειωμένος με τον ρόλο, χωρίς να θεωρεί ότι τον έχει κατακτήσει. «Ο Αλφρέντο είναι ένας δύσκολος χαρακτήρας γιατί δεν έχει τη δύναμη ποτέ να γίνει ο πρώτος σε αυτή την ιστορία. Είναι πάντα πίσω από τη Βιολέτα. Προκειμένου να παίξεις καλά τον Αλφρέντο, πρέπει να είσαι ένας πολύ καλός ηθοποιός και να αντιμετωπίσεις τις εναλλαγές του χαρακτήρα που είναι ερωτευμένος. Στην τελευταία πράξη, αν κάνεις τον κλαψιάρη, ρίχνεις τον ρόλο σου. Αγαπάω αυτή την παραγωγή και σκεφτήκαμε με τον Κωνσταντίνο να πιέσουμε λίγο τον χαρακτήρα στην πρώτη πράξη και να κάνουμε κάτι πιο επιθετικό. Ολες αυτές οι εναλλαγές κάνουν τον ρόλο πιο δύσκολο. Και μουσικά δεν παίρνει τη δύναμη όπως σε άλλους ρόλους του Βέρντι. Είναι τόσο δύσκολος που ποτέ δεν είμαι ικανοποιημένος. Αλλά είναι ο πιο χαρακτηριστικός ρόλος στη διεθνή μου καριέρα: από τη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης μέχρι τη Βιέννη, το Κόβεν Γκάρντεν, το Βερολίνο, την Ιαπωνία, την Αυστραλία. Δεν μου αρέσει αλλά τον αγαπάω» αναφέρει ο Πίργκου.
Η όπερα του Βέρντι περιγράφει τον έρωτα μιας εταίρας με γόνο καλής οικογένειας του Παρισιού. Η σχέση προκαλεί αντιδράσεις, φτάνοντας το ζευγάρι στον χωρισμό και στην επανασύνδεση λίγο πριν από τον θάνατο της κοπέλας. «Στην τελευταία σκηνή ξεχνούν την κοινωνία, ότι δεν έχουν λεφτά, ότι η ζωή είναι δύσκολη. Ζουν μια πραγματική ιστορία αγάπης. Και εκεί ο χαρακτήρας της Βιολέτας γίνεται πιο εκφραστικός και πιο σκούρος γιατί προσπαθεί να κρύψει την ασθένεια. Δεν είναι δύσκολο όταν είσαι ερωτευμένος με κάποιον. Αυτό που δεν μου αρέσει, επειδή είμαι πολύ φεμινιστής, είναι ότι εμείς οι άνδρες φτάνουμε στο συμπέρασμα πάντα πολύ αργά, να καταλάβουμε μια γυναίκα. Πραγματικά πιστεύω ότι οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες σε αυτό από τους άνδρες» επισημαίνει ο τενόρος.
LOVE STORY. Η ιστορία της συγκεκριμένης όπερας είναι εμπνευσμένη από τον άτυχο έρωτα της «Κυρίας με τις καμέλιες», ωστόσο έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός διαχρονικού love story. «Η ιστορία τους είναι λίγο διαφορετική από αυτή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Ολοι έχουν το δικαίωμα να ερωτευτούν, αλλά η κοινωνία δεν το δέχεται. Αυτή η ιστορία ακόμα ισχύει, είναι νέα σε σχέση με την πραγματικότητα που ζούμε. Επομένως σε όλον τον κόσμο έχουμε ιστορίες σαν κι αυτή. Ισως όχι με την υψηλή κοινωνία. Θα ξαφνιαζόμουν αν έβλεπα τον Πρίγκιπα του Μονακό ή τον Γουίλιαμ να κάνει κάτι τέτοιο. Βέβαια, είδαμε την Αμερικανίδα Μέγκαν Μαρκλ, μια απλή κοπέλα, να παντρεύεται τον πρίγκιπα Χάρι. Οπότε γι’ αυτή την εποχή που ζούμε είναι ακριβώς το ίδιο. Χρειάζεται ανοιχτό μυαλό» προσθέτει ο Πίργκου.
Ο ίδιος, αν και δεν βρίσκει κοινά στοιχεία με τον Αλφρέντο, αφού λειτουργεί περισσότερο με τη λογική παρά με το συναίσθημα, πιστεύει στην αγάπη και στη δύναμή της. «Η αγάπη μπορεί να κάνει τη διαφορά για τους ανθρώπους. Αλλά εστιάζουμε στο να μισούμε περισσότερο από το να αγαπάμε. Ζούμε σκοτεινές στιγμές ως ανθρωπότητα, οπότε έχουμε ξεχάσει να αγαπάμε πρώτα τους γονείς μας και δεν δίνουμε χρόνο στους ανθρώπους για να τους γνωρίσουμε. Τους κρίνουμε από το πρώτο δευτερόλεπτο γιατί ζούμε σε γρήγορους χρόνους. Πριν έγραφες ένα γράμμα και σκεφτόσουν πώς θα το γράψεις, έκανες πολλά γραμματικά λάθη και έσκιζες πολλά χαρτιά πριν στείλεις ένα γράμμα σε κάποιον. Και ακόμα και στην εποχή των γραφομηχανών είχες περισσότερο χρόνο. Σήμερα όμως δεν σκεφτόμαστε. Ξεγράφουμε τους ανθρώπους με ένα μόνο SMS. Είναι πολύ γρήγορο και είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό που έχουμε. Η αγάπη είναι σημαντική. Δεν ξέρω πώς θα είναι στο μέλλον, αλλά πρέπει να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλον περισσότερο. Την όποια θρησκεία, μητέρα, πατέρα, σύζυγο, γκέι, τρανς, μετανάστη, τον οποιοδήποτε. Είναι η στιγμή. Δεν πρέπει η κοινωνία αυτού του αιώνα να κάνει τα ηλίθια πράγματα που είχε κάνει η ανθρωπότητα στο παρελθόν. Πραγματικά πιστεύω ότι η αγάπη έχει μεγάλη δύναμη και η ανθρωπότητα χρειάζεται να τη σκεφτεί. Η ζωή μας θα είναι καλύτερη με λίγη παραπάνω αγάπη» καταλήγει ο καλλιτέχνης.














