Ο διαφορετικός Αλαφούζος

Κοντεύει να κλείσει διετία από τότε που ο Γιάννης Αλαφούζος είχε βγάλει μια γραπτή δήλωση με την οποία έκανε γνωστό πως παραδίδει σε όποιον ενδιαφερόμενο θέλει την ΠΑΕ Παναθηναϊκός έναντι ενός ευρώ, πως σταματά τη χρηματοδότηση στην ομάδα και πως θέλει να απεμπλακεί από το ποδόσφαιρο. Σεπτέμβριος του 2017 ήταν, όμως μέχρι σήμερα, Ιούλιο του 2019 πλέον, ο Αλαφούζος παραμένει στο τιμόνι του συλλόγου ως μεγαλομέτοχος.

Οι χειρισμοί και οι αποφάσεις του Αλαφούζου όλο αυτό το διάστημα έφεραν την ομάδα στο χείλος του γκρεμού. Προσφυγές, αποχωρήσεις όλων των πρωτοκλασάτων παικτών, απαγόρευση μεταγραφών, αφαιρέσεις βαθμών και μια ομάδα που δεν θυμίζει σε τίποτα τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό. Που στηρίζετε σε νέα παιδιά από την ακαδημία. Φιλόδοξο, αλλά δύσκολο. Ελπιδοφόρο, αλλά με συγκεκριμένο… ταβάνι. Ολο αυτό το διάστημα του φετινού καλοκαιριού, με τον μεταγραφικό σχεδιασμό να καθυστερεί και να κωλυσιεργεί πολύ, τα χρήματα είναι αυτά που έρχονται ξανά στην επιφάνεια. Τα χρήματα που δεν υπάρχουν, τα χρέη που εξακολουθούν να υπάρχουν, τα λεφτά που έχουν – και αυτά – ένα πολύ συγκεκριμένο ταβάνι. Την ίδια ώρα, η «πολιτική» του Παναθηναϊκού έχει περάσει στα χέρια του προπονητή και του τεχνικού διευθυντή, με τον Αλαφούζο να μην τοποθετείται δημόσια για τίποτα, να μην εμφανίζεται σε εκδηλώσεις της ομάδας (όπως στην πρόσφατη της παρουσίασης της νέας φανέλας) και να παραμένει ένας απόμακρος μεγαλομέτοχος.

Ολα αυτά μέχρι πριν από λίγο χρονικό διάστημα. Διότι τις τελευταίες εβδομάδες κάτι δείχνει να αλλάζει από πλευράς Αλαφούζου. Περισσότερο διαλλακτικός, πιο θερμός στις κουβέντες με τους ανθρώπους της ομάδας, μοιάζει να ασχολείται και να ενδιαφέρεται λίγο περισσότερο απ’ ό,τι έκανε. Οταν του ζητήθηκε από Νταμπίζα και Δώνη να ανεβάσει λίγο το μπάτζετ της ομάδας, προκειμένου να βρεθούν πιο ποιοτικοί ποδοσφαιριστές, το έκανε, παρά το σκληρό… μνημόνιο που έχει επιβάλλει στην ΠΑΕ.

Μια ελεγχόμενη άνοδος, για πολύ συγκεκριμένους λόγους και με πολύ συγκεκριμένο σκοπό. Για παράδειγμα, όταν προπονητής και τεχνικός διευθυντής του εξήγησαν πως ο Ζαχίντ είναι παίκτης που μπορεί να κάνει τη διαφορά, «επέτρεψε» να προταθούν περισσότερα χρήματα στον ΑΠΟΕΛ. Το ίδιο θα κάνει και με κάθε άλλη περίπτωση ποδοσφαιριστή που μπορεί να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό να γίνει περισσότερο ποιοτικός και να πετύχει τους στόχους του.

Κανονικότητα

Την ίδια στιγμή, τον Αλαφούζο φαίνεται πως δεν τον ενδιαφέρει να ξεκινήσει η σεζόν και οι παίκτες που δεν υπολογίζονται να παραμείνουν στο ρόστερ, να κάθονται και να πληρώνονται. Η διαρροή από πλευράς Παναθηναϊκού πως δεν πρόκειται να δοθούν αποζημιώσεις δεν είναι μια απόφαση Νταμπίζα. Είναι απόφαση του μεγαλομετόχου, αφού εκείνος δίνει το τελικό «OK» σε οτιδήποτε οικονομικό. Ο Αλαφούζος σκληραίνει τη στάση του απέναντι σε παίκτες όπως ο Μουνιέ, προτιμώντας να ρισκάρει να πληρώσει 400.000 ευρώ (όσα προβλέπονται στο συμβόλαιο) από το να δώσει για παράδειγμα τα μισά και να τον αφήσει ελεύθερο.

Ποιοι οι λόγοι του… διαφορετικού Αλαφούζου; Πηγές από το στενό του περιβάλλον αναφέρουν πως περιμένει τις εξελίξεις από το πρότζεκτ Γιαννακόπουλου και θέλει μέχρι να προχωρήσει αυτό να βρίσκεται ο Παναθηναϊκός σε μια κανονικότητα. Αγωνιστική και οικονομική. Ο Αλαφούζος θεωρεί πως ο Βοτανικός και κατ’ επέκταση η ενασχόληση του Δημήτρη με τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό θα του δώσει την ευκαιρία που ψάχνει εδώ και δύο χρόνια. Να αφήσει μια για πάντα πίσω του το ποδόσφαιρο. Και θέλει αυτό να συμβεί όσο πιο ομαλά γίνεται…