Τι τους απέφερε το μεγάλο παζάρι της ΕΕ;

Ποιος βγήκε κερδισμένος και ποιος χαμένος από την 25ωρη και πλέον Σύνοδο Κορυφής που υπέδειξε το νέο ηγετικό κουαρτέτο της ΕΕ; Στους κερδισμένους θα μπορούσε να συμπεριλάβει κανείς την ισότητα των φύλων (για πρώτη φορά αναλαμβάνουν δύο γυναίκες την Κομισιόν και την ΕΚΤ), τη γαλλογερμανική συνεννόηση (έστω και με δυσκολίες) αλλά και τις παρασκηνιακές συμφωνίες. Στους χαμένους, το άτυπο σύστημα των spitzenkandidaten, τους Πράσινους, αλλά και τις γεωγραφικές ισορροπίες (κέρδισαν και οι Ανατολικοευρωπαίοι, αλλά αλλού). Ολα αυτά είναι βέβαια αυθαίρετες ασκήσεις, το ζητούμενο είναι να βγει κερδισμένη η Ευρωπαϊκή Ενωση, πόσω μάλλον στην περίοδο των μεγάλων προκλήσεων, εσωτερικών και εξωτερικών, που αντιμετωπίζει. Να κάνει, αν μη τι άλλο, μερικά βήματα εμπρός. Είπαμε, η Ευρώπη των ονείρων μας αργεί ακόμη.

Και κερδισμένοι και χαμένοι

Εμανουέλ Μακρόν

Ο γάλλος πρόεδρος κατάφερε να βγάλει νοκάουτ τον spitzenkandidat του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, δεν κατάφερε ωστόσο να επιβάλει στην προεδρία της Κομισιόν κάποιον από τους τρεις υποψηφίους που προτιμούσε – Φρανς Τίμερμανς, Μαργκρέτε Βεστάγκερ, Μισέλ Μπαρνιέ. Η Επιτροπή μένει στα χέρια του ΕΛΚ. Η ΕΚΤ όμως περνάει στα χέρια μιας Γαλλίδας, ο νέος πρόεδρος του Συμβουλίου είναι φίλος του, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν του χρωστάει (αυτός την πρότεινε) και η νέα ηγετική ομάδα της ΕΕ είναι «απολύτως γαλλόφωνη» – και απολύτως φιλευρωπαϊκή. Pas mal.

Ανγκελα Μέρκελ

Τελικά, οι φήμες περί του θανάτου της ήταν κάπως υπερβολικές. Ναι, η καγκελάριος δεν κατόρθωσε να τοποθετήσει τον Μάνφρεντ Βέμπερ επικεφαλής της Επιτροπής ούτε να επιβάλει στο ΕΛΚ τη λύση «η Κομισιόν στον Τίμερμανς, το Ευρωκοινοβούλιο παρηγοριά στον Βέμπερ». Και με έναν σουρεαλιστικό τρόπο, αναγκάστηκε να απόσχει από την τελική ψηφοφορία στο Συμβούλιο παρότι την Κομισιόν αναλαμβάνει (για πρώτη φορά από το 1967) Γερμανίδα και στενή σύμμαχός της. Αλλά την Κομισιόν αναλαμβάνει Γερμανίδα και στενή σύμμαχός της.

———————–

Κερδισμένοι

Σαρλ Μισέλ

«Αλληλεγγύη, ελευθερία, σεβασμός βρίσκονται στην καρδιά των ευρωπαϊκών αξιών. Θα τις υπερασπιστώ» δήλωσε ο 43χρονος φιλελεύθερος πολιτικός που θα γίνει, τέλη Νοεμβρίου, ο νεότερος πρόεδρος του Συμβουλίου. Μπορεί να ηττήθηκε τον Μάιο και στις βελγικές και στις ευρωπαϊκές εκλογές, όπως δήλωσε ωστόσο μισοχαριτολογώντας ο Γκι Φέρχοφστατ, αν έχεις υπάρξει πρωθυπουργός του -γλωσσικά διχασμένου και πολιτικά κατακερματισμένου – Βελγίου έχεις όλα τα προσόντα για ένα κορυφαίο αξίωμα. Ο Mr Nice Guy της ευρωπαϊκής σκηνής έχει φήμη ψύχραιμου και αποτελεσματικού συμφιλιωτή.

Νταβίντ – Μαρία Σασόλι

Ουσιαστικά άγνωστος στο ευρωπαϊκό κοινό, ο ιταλός Σοσιαλιστής εξελέγη την Τετάρτη με 345 ψήφους επί 667 εγκύρων νέος πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου -μέχρι τον Ιανουάριο του 2022, οπότε αναμένεται να τον διαδεχθεί για άλλα δυόμισι χρόνια κάποιος συντηρητικός. Πρώην δημοσιογράφος, ευρωβουλευτής από το 2009, αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου την τελευταία πενταετία, μίλησε για την ανάγκη ολοκλήρωσης της ΕΕ και καταπολέμησης του εθνικιστικού «ιού». Το Συμβούλιο είχε ζητήσει έναν ανατολικοευρωπαίο σοσιαλιστή πρόεδρο για αρχή, το Ευρωκοινοβούλιο συμμορφώθηκε μόνο κατά το ήμισυ.

Πέδρο Σάντσεθ

«Η Ισπανία επέστρεψε» θριαμβολόγησε μόλις ανακοινώθηκε το νέο ηγετικό κουαρτέτο – με έναν έμπιστό του υποψήφιο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Στη χώρα του, ο Σοσιαλιστής Σάντσεθ ακόμα να σχηματίσει κυβέρνηση, στην Ευρώπη, ωστόσο, έχει πλέον θέση στο τραπέζι των «μεγάλων». Ηταν ένας από τους 4 (μαζί με Μέρκελ, Μακρόν και Ρούτε) που απεργάστηκαν στην Οσάκα την ιδέα να αναλάβει ο Τίμερμανς την Κομισιόν και ο Βέμπερ το Ευρωκοινοβούλιο. Και παρ’ ότι αυτή ναυάγησε, η Ισπανία πάλι κερδισμένη βγήκε.

Βίκτορ Oρμπαν

Η δύναμη του ούγγρου εθνολαϊκιστή πρωθυπουργού είναι καταστροφική, όχι δημιουργική, δύναμη όμως παραμένει. Κατάφερε, μαζί με τις άλλες τρεις χώρες του Βίσεγκραντ και την Ιταλία να τορπιλίσει την υποψηφιότητα του Φρανς Τίμερμανς για την Κομισιόν – σύμφωνα μάλιστα με τον ουγγρικό φιλοκυβερνητικό Τύπο, το πέτυχε χάρη στην επιστολή του προς τον πρόεδρο του ΕΛΚ, όπου κατήγγειλε τον Τίμερμανς και ως «άνθρωπο του Σόρος». Η Ανατολική Ευρώπη δεν εξασφάλισε κανένα κορυφαίο πόστο, εκείνος ωστόσο θριαμβολόγησε ότι οι νέοι ηγέτες «κατανοούν τη σημασία της χριστιανικής κουλτούρας».

Ματέους Μοραβιέτσκι

Ως έναν «ριζοσπαστικό» υποψήφιο της «Aκροαριστεράς» χαρακτήρισε τον Φρανς Τίμερμανς ο πολωνός πρωθυπουργός, που αποδείχθηκε στη διάρκεια της συνόδου ο πιο παθιασμένος χρήστης του Τwitter από όλους. Οπως και ο Ορμπαν, έτσι και αυτός δεν μπορούσε επ’ ουδενί να δεχθεί στην κεφαλή της Επιτροπής τον άνθρωπο που ηγήθηκε, ως πρώτος αντιπρόεδρος του Σώματος, των διαδικασιών επί παραβάσει εις βάρος της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. «Δείξαμε ότι το να επιτίθεσαι στην Πολωνία δεν οδηγεί πουθενά», διακήρυξε.

Ματέο Σαλβίνι

Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα κατάφερε να βγάλει (μαζί με τους νέους κολλητούς του, την Ομάδα του Βίσεγκραντ) εκτός τον Τίμερμανς και να γλιτώσει τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος εις βάρος της Ιταλίας – την εκλογή ενός ιταλού κεντροαριστερού στην προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου αδύνατο να την πιστωθεί. «Ανεξαρτήτως ονομάτων, σημασία έχει να αλλάξουν οι κανόνες στην Ευρώπη, ξεκινώντας από τη μετανάστευση, τις φοροελαφρύνσεις και την οικονομική ανάπτυξη. Σε αυτή τη μάχη, η Ιταλία θα είναι πρωταγωνιστής», δήλωσε ο ακροδεξιός υπουργός Εσωτερικών και ντε φάκτο ηγέτης της χώρας.

———————————–

Χαμένοι

Μάνφρεντ Βέμπερ

Ξεκίνησε ως «κορυφαίος υποψήφιος» του ευρωπαϊκού κόμματος που κατέκτησε τις περισσότερες έδρες στο νέο Ευρωκοινοβούλιο (έστω και αν μειώθηκαν, 182 από 219 στο προηγούμενο Σώμα), και καταλήγει υποχρεωμένος, ως πρόεδρος της ευρωομάδας του ΕΛΚ, να προωθήσει στο Σώμα την υποψηφιότητα μίας άλλης γερμανίδας συντηρητικής στην κεφαλή της Κομισιόν. Την πικρία του δεν τη έκρυψε, «ο Μακρόν και ο Ορμπαν σκότωσαν τη διαδικασία των spitzenkandidaten» δήλωσε, αλλά η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν θα ήθελε να είναι στη θέση του.

Φρανς Τίμερμανς

Αυτή η ήττα είναι όλης της προοδευτικής Ευρώπης. Γιατί ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν θα διαδεχθεί ο spitzenkandidat των Σοσιαλιστών τον Γιούνκερ στην προεδρία της Κομισιόν είναι η αδιαλλαξία που επέδειξε, ως πρώτος αντιπρόεδρος του Σώματος αρμόδιος για τη βελτίωση της νομοθεσίας, τις διοργανικές σχέσεις, το κράτος δικαίου και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, στις παραβιάσεις του κράτους – δικαίου από χώρες όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία. Θα παρηγορηθεί διατηρώντας πιθανότατα θέση αντιπροέδρου στη νέα Επιτροπή.

Μαργκρέτε Βεστάγκερ

Η δανέζα, φιλελεύθερη, ικανότατη επίτροπος Ανταγωνισμού απέδειξε ότι ξέρει να χάνει. Με το που βγήκε λευκός καπνός στις Βρυξέλλεις, έστειλε ένα μπουκέτο λουλούδια φωτογραφία στο Τwitter μαζί με το μήνυμα: «Ευτυχής που βλέπω την πρώτη γυναίκα να διορίζεται πρόεδρος της Κομισιόν. Είναι σπουδαίο! #ΙσορροπημένηΕυρώπη». Η αλήθεια είναι ότι η δική της υποψηφιότητα ουδέποτε «απογειώθηκε», και η στήριξη του Μακρόν χλιαρή ήταν. Η εισήγηση του Συμβουλίου πάντως είναι να συμπεριληφθεί στην ομάδα των αντιπροέδρων της νέας Κομισιόν.

Σκα Κέλερ

Μπορεί το «πράσινο κύμα» να κατέκλυσε στις ευρωεκλογές τη (Βόρεια) Ευρώπη, και να αύξησαν οι Πράσινοι τις έδρες τους στο Ευρωκοινοβούλιο από 52 στις 74, κανένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πόστα ωστόσο δεν πήγε σε κάποιον δικό τους, αφού δεν εκπροσωπούνται στο τραπέζι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η Σκα Κέλερ, υποψήφια των Πρασίνων για την προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου, έκανε σαφή την αγανάκτησή της για αυτό το «γκροτέσκο παρασκηνιακό μαγείρεμα». Η «απάντηση» του Μακρόν; «Οι Πράσινοι δεν έχουν πια το μονοπώλιο στην οικολογία».

——————————–

… και μετέωροι

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Τόνοι μελάνης έχουν αφιερωθεί τελευταία σε αυτή την «πολύγλωσση, γεννημένη στις Βρυξέλλες Γερμανίδα που μεγάλωσε επτά παιδιά αποκτώντας παράλληλα πτυχίο Ιατρικής πριν εκτοξευτεί στην κορυφή της γερμανικής πολιτικής». Υπήρξε επιτυχημένη υπουργός Οικογένειας και μάλλον αποτυχημένη υπουργός Αμυνας – αν κρίνουμε από τις έρευνες για άσκοπες σπατάλες και κακοδιαχείριση. Υπέρμαχος της ευρωπαϊκής ομοσπονδιοποίησης και της ενίσχυσης της ευρωπαϊκής Αμυνας (έχει γνώση ο Μακρόν…) καλείται τώρα να ξεπεράσει τη σκόπελο του Ευρωκοινοβουλίου, συγκεντρώνοντας την απόλυτη πλειοψηφία στην ψηφοφορία που θα διεξαχθεί την εβδομάδα της 15ης Ιουλίου.

Κριστίν Λαγκάρντ

Εφόσον ο διορισμός της επικυρωθεί από το Ευρωκοινοβούλιο – γιατί όλες οι επιλογές του Συμβουλίου, εξαιρουμένου του Μισέλ, χρειάζονται αυτό το πράσινο φως – η πρώτη υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας (2007-2011) και πρώτη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ (2011-) θα προσθέσει στα 63 της ακόμα μια πρωτιά στο βιογραφικό της: η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει τα ηνία της ΕΚΤ. Αρκετοί γκρινιάζουν βέβαια διότι, παρ’ όλα τα προσόντα της, δεν έχει οικονομικές σπουδές ούτε πρακτική εμπειρία στη νομισματική πολιτική. Απομένει να φανεί αν θα είναι άξια διάδοχος του «Σούπερ Μάριο» (Ντράγκι).

Γιοσέπ Μπορέλ

Αρνητικά βρίσκει κανείς σε όλους: στην περίπτωση του Μπορέλ, τα 72 του χρόνια (είχε αποσυρθεί για μια δεκαετία από την πολιτική μέχρι που του εμπιστεύτηκε, πέρυσι, ο Σάντσεθ τα ηνία της ισπανικής διπλωματίας), καθώς και το γεγονός ότι η πατρίδα του δεν αναγνωρίζει το Κόσοβο – ως επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, θα κληθεί να λειτουργήσει ως αμερόληπτος διαμεσολαβητής στη διαμάχη του με τη Σερβία. Αλλά η ευφυΐα, η εμπειρία (υπήρξε και πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου) και ο φιλευρωπαϊσμός αυτού του Καταλανού που υπερασπίζεται με πάθος την ενότητα της Ισπανίας, είναι αδιαμφισβήτητα.