Αναγκαία η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική πάλη
«Η αποχή μετατρέπεται σε απειλή, αφού μετράει σαν παραίτηση και συμβιβασμός μπροστά στην επίθεση που δεχόμαστε» επισημαίνει {CR}η περιφερειακή σύμβουλος Ιονίων Νήσων
Τη σημασία της συμμετοχής των γυναικών και δη των εργαζομένων στην πολιτική πάλη υπογραμμίζει η περιφερειακή σύμβουλος Ιονίων Νήσων και υποψήφια βουλευτής του ΚΚΕ στην Κέρκυρα Αλεξάνδρα Μπαλού. Μιλώντας στα «ΝΕΑ», χαρακτηρίζει την ψήφο στο ΚΚΕ ψήφο αντίστασης, αντεπίθεσης, ελπίδας και προοπτικής για τη λαϊκή ευημερία, ενώ σημειώνει ότι η αποχή μετατρέπεται σε απειλή καθώς μετράει σαν παραίτηση και συμβιβασμός απέναντι στην επίθεση.
Πόσο σημαντική θεωρείτε τη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική, σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στη σύγχρονη κοινωνία;
Η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική πάλη είναι αναγκαία. Η γυναίκα – και ιδιαίτερα οι εργαζόμενες γυναίκες – μέσα από την ενεργό δράση μπορεί να διεκδικήσει την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της, χωρίς να παραπλανάται από την υποκριτική αναγνώριση της τεράστιας προσφοράς της, όπως αυτή προβάλλεται από τις πολιτικές δυνάμεις που ευθύνονται για τις δυσκολίες που βιώνουν οι γυναίκες σήμερα. Αυτές οι δυνάμεις, η ΕE, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι προηγούμενες, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, είναι αυτές που επιβάλλουν τη θυσία των δικαιωμάτων μας στο όνομα των υποτιθέμενων «ίσων ευκαιριών» για άνδρες και γυναίκες ή της λεγόμενης «συμφιλίωσης επαγγελματικής – προσωπικής – οικογενειακής ζωής». Αυτές έχουν κόψει το επίδομα τοκετού αντικαθιστώντας το με επίδομα που παρέχεται μόνο εάν η γυναίκα γεννήσει στο σπίτι της, όπως συνέβαινε έναν αιώνα πριν. Αυτές δημιούργησαν την «ευέλικτη εργασία», που οδήγησε στα «ευέλικτα» εργασιακά δικαιώματα, στη μερική απασχόληση, στη δουλειά από το σπίτι, στα ακανόνιστα ωράρια, στην κατάργηση αργιών και Κυριακών. Αυτές έφεραν τη δουλειά χωρίς μέτρα προστασίας εκθέτοντας τις γυναίκες στον κίνδυνο των εργατικών ατυχημάτων. Επέβαλλαν τη χρόνια περιπλάνηση των γυναικών από πόλη σε πόλη στις εργαζόμενες στον χώρο της Υγείας, στις αναπληρώτριες εκπαιδευτικούς, στις ωρομίσθιες, στις μισθωτές επιστήμονες.
Οι γυναίκες, που δεν δέχονται να βάλουν στην άκρη τις σύγχρονες ανάγκες τους, που βλέπουν τα δικαιώματά τους να τσακίζονται στους χώρους δουλειάς, έχουν μόνο μια επιλογή: Να στηρίξουν το ΚΚΕ μπροστά στην κάλπη. Να πάρουν θέση στην οργάνωση του αγώνα, διεκδικώντας όσα μας αξίζουν.
Μπαίνετε στη μάχη των εθνικών εκλογών σε μια τουριστική περιοχή. Τι αντίκτυπο έχει στη ζωή των εργαζομένων στον κλάδο της φιλοξενίας η έντονη τουριστική ανάπτυξη;
Ενώ τα τελευταία χρόνια καταγράφονται αλλεπάλληλα ρεκόρ αφίξεων τουριστών και κερδοφορίας των ξενοδοχειακών ομίλων, όσοι διαλαλούν ότι αυτή η αύξηση θα μετακυλιστεί και προς τους εργαζομένους, με συνεπακόλουθη αύξηση των μισθών και βελτίωση των συνθηκών εργασίας, διαψεύδονται παταγωδώς.
Οσο οι επισκέπτες αυξάνονται, το πλήθος των εργαζομένων παραμένει σταθερό ή μειώνεται. Μείωση μισθών, εντατικοποίηση εργασίας, παραβίαση συλλογικών συμβάσεων, παράνομη εργασία κατά τις ημέρες των ρεπό, πρακτική κατάργηση του ημίωρου διαλείμματος κατά τη διάρκεια της βάρδιας, αυτή είναι η σύγχρονη εικόνα. Στους χώρους εργασίας επικρατεί τρομοκρατία και εργοδοτικός αυταρχισμός, ενώ προβάλλουν στους εργαζομένους το μοντέλο του σύγχρονου δούλου.
Αυτή την «ανάπτυξη» καλλιεργούν ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και όλοι οι πρόθυμοι εκπρόσωποί τους. Αυτή είναι η «μεταμνημονιακή εποχή» και η «δίκαιη ανάπτυξη» του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν διαφέρει από τη «δυναμική ανάπτυξη» της ΝΔ. Μαζί υπηρετούν την αύξηση των κερδών και τις νέες «επενδύσεις» για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, την ίδια ώρα που επεκτείνεται η εργασιακή ζούγκλα.
Πόσο επηρέασε η οικονομική κρίση την περιφέρεια και πώς αποτυπώνεται στα εισοδήματα των κατοίκων η «έξοδος» από τα Μνημόνια;
Η κρίση είναι το αποτέλεσμα του αδιέξοδου μοντέλου της «ελεύθερης αγοράς», της ανάπτυξης με άξονα το κέρδος, δηλαδή του καπιταλιστικού συστήματος. Φορτώθηκε στους ώμους αυτοαπασχολούμενων, μικρών αγροτών και εργαζομένων της περιφέρειας εφαρμόζοντας αυτό που έλεγε το ΚΙΝΑΛ «όλοι μαζί τα φάγαμε». Ομως ούτε οι εργαζόμενοι τα έφαγαν και τελικά τα πλήρωσαν μόνο αυτοί.
Καμία έξοδος από τα Μνημόνια δεν αποτυπώνεται στα εισοδήματα των εργαζομένων, αφού παραμένουν σε ισχύ οι μνημονιακοί νόμοι, οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, οι φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο και η φοροληστεία για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Η αποχή από τις εκλογές θεωρείτε ότι είναι απειλή;
Η αποχή μετατρέπεται σε απειλή, αφού μετράει σαν παραίτηση και συμβιβασμός μπροστά στην επίθεση που δεχόμαστε. Σηματοδοτεί την ανοχή απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική. Μια ψήφος στο ΚΚΕ, που χάνεται εξαιτίας της αποχής, τελικά προσμετράται στον αρνητικό συσχετισμό.
Ωστόσο, δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη η απογοήτευσή μας από την πολιτική που άσκησαν όλες οι κυβερνήσεις, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η απέχθεια των εργαζομένων και των νέων για τα αστικά κόμματα, η δυσπιστία και η αποστροφή σε πρόσωπα και πολιτικές που μας κορόιδεψαν πρέπει να εκφραστούν στην κάλπη. Σπατάλη της ψήφου μας είναι να φτάσει κάποιος στην κάλπη για να στηρίξει τα κόμματα που μας έφεραν μέχρι εδώ ή για να ενισχύσει κόμματα που εμφανίζονται στο πολιτικό στερέωμα σαν διάττοντες αστέρες. Ας τους χαλάσουμε τα σχέδια, ξεπερνώντας τις δυσκολίες της περιόδου.
Ποιο είναι το διακύβευμα των εκλογών και ποια η διαφορετική πρόταση του ΚΚΕ;
Να είναι πιο δυνατός ο λαός την επομένη των εκλογών για να αποκρούσει την αντιλαϊκή πολιτική που θα εφαρμοστεί από την επόμενη κυβέρνηση.
Ρωτάμε καθαρά τον λαό: Ποιος θα είναι δίπλα του και απέναντι στη νέα κυβέρνηση που θα συνεχίσει τη σκληρή, αντιλαϊκή πολιτική; Ο ΣΥΡΙΖΑ, που όλα αυτά τα χρόνια έβγαλε τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του συστήματος, ξέπλυνε την αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και τώρα της παραδίδει τη σκυτάλη; Το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, που είναι έτοιμο να γίνει συμπλήρωμα σε μια κυβέρνηση Μητσοτάκη ή μήπως τα κόμματα «μιας χρήσης» που όπως εμφανίζονται λίγο πριν από τις εκλογές, ως ευκαιριακά αναχώματα και συμπληρώματα, έτσι και εξαφανίζονται;
Ο δρόμος της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης δεν είναι μονόδρομος, δεν είναι ο δικός μας δρόμος. Η ψήφος που σηματοδοτεί το διαφορετικό είναι η ψήφος στο ΚΚΕ, είναι ψήφος αντίστασης, αντεπίθεσης, ελπίδας και προοπτικής για τη λαϊκή ευημερία. Είναι η ψήφος που θα επιστρέψει την επόμενη μέρα στον ίδιο τον λαό, ως στήριγμα στους αγώνες του, στις διεκδικήσεις και τις αγωνίες του.
Είναι η δική μας ψήφος, στο δικό μας κόμμα.














