Γελάει ο κόσμος. (Μαζί μας)

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και οι Μιλγουόκι Μπακς ετοιμάζονται να ριχτούν στη μάχη του Game 4 κόντρα στους Τορόντο Ράπτορς και σε όλα τα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα μπάσκετ – μικρά και μεγάλα – έχουν αρχίσει τα πλέι οφ με μεγάλο ανταγωνισμό, ισχυρά αουτσάιντερ, γεμάτα γήπεδα.

Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα έχει πάψει προ καιρού να είναι κωμικό, και επίσης έχει πάψει προ καιρού να είναι για κλάματα. Στο δικό μου μυαλό είναι… τίποτα. Ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ δεν υπάρχει. Εννοείται ότι δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία της απόδοσης ευθυνών για αυτή την αηδία που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό. Αλλωστε σε αυτό τον τόπο δεν υπάρχει ποτέ δίλημμα: πάντα φταίνε οι άλλοι. Και στο ξεχαρβάλωμα του ελληνικού μπάσκετ λοιπόν φταίνε – ποιοι άλλοι – οι «άλλοι»! Για τους Αγγελόπουλους φταίνε ο Γιαννακόπουλος, ο ΕΣΑΚΕ και ο Βασιλακόπουλος. Για τον Γιαννακόπουλο φταίνε οι Αγγελόπουλοι. Για τον  Βασιλακόπουλο φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο. Για τον Βασιλειάδη φταίνε όλοι εκτός από την Πολιτεία. Και περιμένουμε – όσοι δηλαδή ακόμη περιμένουμε κάτι – από όλους αυτούς να συνεννοηθούν.

Αυτό που δεν έχουν καταλάβει όμως όλοι τους είναι ότι το αθλητικό θέαμα, σε τελική ανάλυση, δεν τρέφεται από τον πεπερασμένο αριθμό οργανωμένων οπαδών, ούτε από τις συσκέψεις στα γραφεία και τις πολεμικές ανακοινώσεις. Το αθλητικό θέαμα τρέφεται και ζει από τη «σιωπηλή πλειοψηφία». Αυτή είναι που θα γεμίσει ένα γήπεδο, αυτή είναι που θα ανεβάσει την αξία του τηλεοπτικού προϊόντος, αυτή είναι που θα φέρει ένα πρωτάθλημα στην πραγματική του διάσταση. Χωρίς αυτή τη μεγάλη πλειονότητα, των ανθρώπων που ναι μεν δηλώνουν οπαδοί, αλλά πληρώνουν και έχουν απαιτήσεις, δεν υπάρχει ούτε πρωτάθλημα, ούτε ντέρμπι, ούτε «αστέρια». Και αυτό – έτσι όπως τα κάνανε οι αφεντάδες του ελληνικού μπάσκετ – θα το διαπιστώσουν του χρόνου. Οταν η ποιότητα και ο ανταγωνισμός του πρωταθλήματος θα έχει κατρακυλύσει κατά 30%-40%, όταν τα γήπεδα θα είναι άδεια, όταν τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα έχουν βυθιστεί. Δεν μπορώ να γνωρίζω πώς θα διαμορφωθούν τα οικονομικά μεγέθη, τόσο για τις ομάδες της Α1 όσο και για τον Ολυμπιακό. Αυτό που γνωρίζω όμως με σιγουριά είναι ότι ο κόσμος έχει ξενερώσει άσχημα. Και είπαμε: Εδώ δεν μιλάμε για τους οργανωμένους «που δεν ξενερώνουνε ποτέ». Εδώ μιλάμε για τους πραγματικούς πυλώνες ενός πρωταθλήματος. Αυτούς που θα αγοράσουν το 70% των εισιτηρίων, αυτούς που θα ανέβουν στο ημίχρονο στο φουαγιέ να ψωνίσουν, αυτούς που θα αγοράσουν τηλεοπτική συνδρομή. Αν οι άνθρωποι που έχουν μετατρέψει το «μπασκετάκι» σε έκτρωμα, νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν πρωτάθλημα χωρίς αυτόν τον κόσμο, δεν έχουν καταλάβει και πολλά.