Στο μυαλό του Νικόλα Ασιμου

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Μαρτίου 1988 «έφυγε» για μια ατελείωτη βόλτα. Στα τελευταία του σημειώματα είχε γράψει: «Παρακαλώ τους δημοσιογράφους κι άλλους έξυπνους να μην ασχοληθούν μαζί μου γιατί δεν ξέρουν». Η επιθυμία του γίνεται κατά κάποιον τρόπο πράξη, τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό του, αφού η ζωή και το έργο του Νικόλα Ασιμου παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό μέσα από τα δικά του λόγια. Η έκθεση «Ελάτε μαζί μας μια βόλτα» που θ’ ανοίξει τις πόρτες της στις 3 Μαΐου στο Bios Ρομάντσο εκθέτει το αρχείο του Ασιμου, μακριά από ιστορίες και φήμες.

«Το 2015 παρουσίασα μια δουλειά μου στην Κοζάνη, το “Γιουσουρούμ”, όπου με τον δικό μου εικαστικό τρόπο παρουσίαζα στίχους του Ασιμου. Οταν είδα το αρχείο που μου είχε παραχωρήσει για τις ανάγκες της έκθεσης η οικογένεια Ασημόπουλου, μου μπήκε η ιδέα για την έκθεση» αναφέρει ο εικαστικός και διοργανωτής της έκθεσης Φώτης Καραγεωργίου μιλώντας στα «ΝΕΑ».

Αξιοποιώντας λοιπόν για πρώτη φορά όλο το υλικό που άφησε πίσω του ο Ασιμος, ο Καραγεωργίου φέρνει τώρα στο φως όλα εκείνα τα στοιχεία που θα επιτρέψουν στους επισκέπτες της έκθεσης να μάθει τον πραγματικό Νικόλα Ασιμο. Ετσι, λοιπόν, εκθέματα γίνονται τώρα ανέκδοτα τραγούδια του, τετράδια ή φύλλα χαρτιού με στίχους, ολοκληρωμένα γνωστά τραγούδια ή άλλα με 2-3 στροφές μόνο από το 1983. Πάνω τους εντοπίζονται διορθώσεις, λάθη στη σύνθεση, εναλλακτικοί στίχοι. Αλλά και φωτογραφίες, δημόσια έγγραφά του, αφίσες, ανακοινώσεις συναυλιών του, καταγγελίες, γραπτά όπου αναπτύσσει την κοσμοθεωρία του.

«Ο επισκέπτης, ανάλογα με το δικό του “ντεπόζιτο” εμπειριών, σίγουρα πίσω από τα κείμενά του θα διακρίνει την ευαισθησία, τον ρομαντισμό αλλά και την πικρία που είχε μέσα του ο Νικόλας. Τριάντα χρόνια μετά, το αρχείο του έχει ενδιαφέρον για να δει το κοινό τις αντιλήψεις ενός αγνού ρομαντικού, για να δει πώς αντιλαμβάνεται την κοινωνία» τονίζει ο Καραγεωργίου και συνεχίζει: «Για τον Ασιμο υπάρχουν πολλές ιστορίες. Προσωπικά διαφωνώ με τον τίτλο “Αγιος των Εξαρχείων” γιατί αυτοί οι τίτλοι μάλλον ενισχύουν έναν μύθο, πράγμα που εγώ δεν θέλω. Το αρχείο παρουσιάζει αυτά που γράφει ο ίδιος και δεν τα μεταφέρουν τρίτοι. Αυτά μιλάνε για τον ίδιο τον άνθρωπο και όχι οι μύθοι ή οι ιστορίες γύρω από το όνομά του. Το αρχείο γίνεται το εφαλτήριο για να δει κανείς μέσα από το απολυτήριο του Στρατού, για παράδειγμα, τα πραγματικά γεγονότα. Πώς ήταν την ώρα που έγραφε τον “Μπαγάσα”, τον διαφορετικό τίτλο στο “Δεν θέλω, καρδιά μου, να κλαις” ή το πολιτικό σχόλιο που έκανε και κάποιοι τελικά άλλαξαν στο “Καταρρέω”, όπου ο στίχος “τον Παπαντρέο, τον Εβρέν και τον Ζορό” έγινε “τον Παπαντρέο, τον Ποπάι και τον Ζορό”».

ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ. Στο πλαίσιο της έκθεσης και με αφορμή το αρχείο, 15 εικαστικοί καλλιτέχνες δημιουργούν κι εκθέτουν έργα με τα οποία πραγματεύονται κοινωνικούς προβληματισμούς του τότε σε σχέση με το σήμερα. Ετσι, επιχειρούν να ενώσουν την εποχή του με τη δική μας, στη λογική πάντα της βόλτας, όπως έλεγε και το χαρακτηριστικό πλακάτ που συνήθιζε να κρατάει ο Ασιμος στα Εξάρχεια. Παράλληλα, τις δύο πρώτες ημέρες αλλά και την τελευταία, θα πραγματοποιηθούν συναυλίες με τραγουδιστές όπως οι Χαΐνης Δημήτρης Αποστολάκης, Δημήτρης Πουλικάκος, Φοίβος Δεληβοριάς, Αγγελική Τουμπανάκη και Γιάννης Χαρούλης. Ολες αυτές οι διαφορετικές εκδηλώσεις δεν φαίνονται ξένες από τον Ασιμο, αφού, όπως δείχνουν τα χειρόγραφά του, ήταν ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης. «Φαίνεται η ίδια η προσωπικότητά του ως περφόρμερ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 έκανε πράξη ό,τι έλεγε. Με πίστη και χωρίς να ξέρει ακριβώς τι κάνει, το ζούσε όλο αυτό. Κι έκανε θέατρο δρόμου και περφόρμανς επειδή το ζούσε» καταλήγει ο Καραγεωργίου.