Το Υπόστεγο των $475 εκατ. αλλάζει τις τέχνες στη Νέα Υόρκη

Δύο μόλις μέρες απομένουν μέχρι τη στιγμή που το πιο φιλόδοξο κέντρο τεχνών στον κόσμο θα υποδεχτεί τους πρώτους του επισκέπτες, οι οποίοι θα κληθούν να απαντήσουν αν τελικά η επένδυση των 475 εκατ. δολαρίων άξιζε τον κόπο. Γέννημα από τις στάχτες ενός ονείρου – τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στη Νέα Υόρκη -, μεταλλαγμένο καθώς αρχικά προοριζόταν για γήπεδο ποδοσφαίρου και τελικά σχεδόν επιβεβλημένο όταν η πόλη χρειάστηκε να αποκτήσει τα ερείσματα εκείνα που θα της επέτρεπαν να ανακτήσει το χαμένο της γόητρο σε παγκόσμιο επίπεδο μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Υπόσχεται να αναδειχθεί στο… Υπόστεγο των τεχνών, όπως μαρτυρά και το όνομά του (The Shed). Ενα υπόστεγο συνολικής έκτασης 16.000 τ.μ., που ωστόσο θα προσφέρει πρόσβαση στον ουρανό της Νέας Υόρκης καθώς η οροφή του κινείται πάνω σε ράγες και έχει τη δυνατότητα να ανοίγει τους καλοκαιρινούς μήνες.

ΣΤΟ ΧΑΝΤΣΟΝ ΓΙΑΡΝΤΣ. Για περισσότερο από μία δεκαετία στα σκαριά και χωρίς σαφή ταυτότητα εξαρχής, το πολιτιστικό κέντρο που θα εγκαινιαστεί στο Χάντσον Γιαρντς, στο Τσέλσι, σε μια από τις πιο ακριβές περιοχές του Μανχάταν, στις 5 Απριλίου θεωρείται μία από τις πλέον αναμενόμενες αφίξεις στους τομείς του πολιτισμού και της αρχιτεκτονικής, όχι μόνο της χρονιάς, αλλά τουλάχιστον της δεκαετίας, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που διευρύνουν το χρονικό πλαίσιο και κάνουν λόγο για τη σημαντικότερη είσοδο στον τομέα των κέντρων πολιτισμού από τη δεκαετία του ’60, οπότε και λειτούργησε το Λίκολν Σέντερ.
Η λέξη-κλειδί που χαρακτηρίζει τον νέο χώρο είναι η ευελιξία. Το γεγονός ότι η ταυτότητά του δεν είναι σαφώς καθορισμένη προσεγγίζεται ως ένα από τα μεγάλα του πλεονεκτήματα και αναμένεται πως θα λειτουργήσει ως ένα πεδίο συνάντησης αλλά και ώσμωσης διαφορετικών μορφών τέχνης, όπως του χορού και των εικαστικών, της μουσικής και της θεατρικής έκφρασης. Ωστόσο η ρευστότητα γύρω από τον χαρακτήρα του ήταν και ο λόγος που ουδείς έθετε υποψηφιότητα για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή. Ακόμη και ο ιδρυτής του Διεθνούς Φεστιβάλ του Μάντσεστερ Αλεξ Πουτς, ο οποίος ανέλαβε τελικά τη θέση, παραδέχεται ότι όταν τον προσέγγισαν αρχικά αρνήθηκε, καθώς δεν του ήταν σαφής ο σκοπός του εγχειρήματος. Τελικά ανέλαβε τα ηνία κι αποφάσισε να εφαρμόσει τις δικές του ιδέες, που απείχαν από όσα αρχικά είχε συζητήσει με τους ιθύνοντες. Και έθεσε ως βασική προϋπόθεση του χώρου την ανάθεση και παρουσίαση μόνο νέων παραγωγών.
Το οικονομικό ρίσκο είναι μεγάλο, ενώ ήδη για την πρώτη χρονιά έχουν σχεδιαστεί τουλάχιστον 20 αναθέσεις, με πρώτη εκείνη που συνδυάζει το ζωγραφικό έργο του Γκέρχαρντ Ρίχτερ – έχει δημιουργήσει επιβλητικούς πίνακες για δύο χώρους – με εκείνα των συνθετών Αρβο Παρτ (πρόκειται για χορωδιακό έργο χωρίς συνοδεία ορχήστρας) και Στιβ Ράιχ (ορχηστρική μουσική). Ενα από τα επόμενα πρότζεκτ προβλέπει τη συνάντηση του βρετανού καλλιτέχνη και κινηματογραφιστή Στιβ ΜακΚουίν με τον αμερικανό θρύλο της μουσικής Κουίνσι Τζόουνς.