Η πόλη δική μας
Πώς έλεγαν κάποτε «Ανοίξαμε και σας περιμένουμε»; Ε, ας πούμε ότι για κάτι τέτοιο πρόκειται μόνο που αφορά στα πιο εντυπωσιακά, σημαντικά και με ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον κτίρια της Αθήνας. Και μάλιστα ούτε πέντε ούτε δέκα αλλά εκατό που στις 6 και 7 Απριλίου, στο πλαίσιο του Open House Athens, θα ανοίξουν τις πόρτες του για το κοινό που θέλει να τα επισκεφτεί και να ξεναγηθεί σε αυτά δωρεάν. Μία δράση που θα μετατρέψει την πρωτεύουσα, έστω και για δύο μέρες, σε ένα τεράστιο ανοιχτό μουσείο.
Τι είναι όμως το Open House Athens που ξεκίνησε το 2014 και εφέτος θα γίνει για έκτη χρονιά; Είναι η μεταφορά στην πόλη μας του Open House, ενός από τους σημαντικότερους διεθνείς θεσμούς σε σχέση με την αρχιτεκτονική που εγκαινιάστηκε στο Λονδίνο πριν από 27 χρόνια και έχει πλέον διαδοθεί σε πολλές πόλεις σε όλον τον κόσμο. Με θερμή μάλιστα ανταπόκριση από το ευρύ κοινό το οποίο, στα καθ’ ημάς τουλάχιστον, μόνο τα τελευταία χρόνια έχει εξοικειωθεί με την αξία της αρχιτεκτονικής και, γενικότερα, του δομημένου περιβάλλοντος. Το ελληνικό Open House είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που στηρίζεται από ένα ευρύ δίκτυο εθελοντών.
Η κύρια δράση είναι το διήμερο των δωρεάν αρχιτεκτονικών ξεναγήσεων που ανάφερα παραπάνω αλλά το πρόγραμμα περιλαμβάνει και άλλα ενδιαφέροντα. Οπως για παράδειγμα, το Open Food & Drinks, από 26 Μαρτίου έως 7 Απριλίου, με φαγητά και ποτά που παρασκευάζονται ειδικά για τους επισκέπτες του ΟΗΑ σε take away εστιατόρια, το Made in Athens, στις 30 και 31 Μαρτίου, με ξεναγήσεις σε αθηναϊκά εργαστήρια από τους ίδιους τους δημιουργούς, το Open Embassyκαι Open Bauhaus με ξεναγήσεις σε κτίρια πρεσβειών ή επηρεασμένα από τον ρυθμό Bauhaus αντίστοιχα. Και ακόμη, διαδρομές με ποδήλατο ή πατίνι, διαγωνισμό φωτογραφίας, ένα πρωτότυπο κυνήγι θησαυρού και ένα φαντασμαγορικό πάρτι λήξης, στις 7 Απριλίου, στο 48 Urban Garden. Το αισιόδοξο μήνυμα γι’ αυτήν την πόλη που αγαπάμε να μισούμε, είναι ότι στο περσινό ΟΗΑ, στο οποίο περισσότεροι από 450 εθελοντές επιμελήθηκαν τις ξεναγήσεις σε 107 χώρους, έγιναν, μέσα σε ένα τριήμερο, 35.000 επισκέψεις.
Στο www.openhouseathens.gr μπορεί να βρει κάποιος το αναλυτικό πρόγραμμα και να δηλώσει συμμετοχή στη δράση που θέλει να παρακολουθήσει. Τηρείται σειρά προτεραιότητας.
Για τον Τάκη
Στην δεκαετία του 1980 ο ηθοποιός Τάκης Μόσχος ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς φιγούρες της Αθήνας. Ψηλός, λεπτός, με φινετσάτη ομορφιά, εγγενή κομψότητα και διακριτική ευγένεια. Και, επιπλέον, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς «πρωταγωνιστές» της καλλιτεχνικής αναγέννησης, τότε που το ελληνικό κοινό ανακάλυπτε την εξωστρέφειά του και είχε τη δύναμη να καθιερώσει, χωρίς να το ψιλοκοσκινίσει, την πρωτοπορία. Μια καινούργια ματιά και γραφή στον κινηματογράφο, το θέατρο, τη διασκέδαση, την αισθητική, τη ζωή γενικότερα.
Ο Τάκης – που οι περισσότεροι τον θυμούνται από τη συμμετοχή του στην εμβληματική ταινία εκείνης της δεκαετίας, τη «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη – έζησε τη εποχή του με όλα τα γκάζια της. Η περιπετειώδης ζωή του, με τις εντάσεις, τις δυνατές εμπειρίες και τις καταχρήσεις της, τον έκαναν πριν από πολλά χρόνια να αποσυρθεί στη Σκόπελο. Εκεί κατόρθωσε να ανασυγκροτηθεί, κυρίως μέσα από τη δουλειά του στην Ερασιτεχνική Θεατρική Ομάδα Σκοπέλου που δημιούργησε και στην οποία, εκτός από σκηνοθέτης, είναι σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μουσικός επιμελητής και συντηρητής του παλιού κινηματογράφου «Ορφέας» όπου γίνονται οι παραστάσεις.
Η ζωή όμως γράφει τα δικά της σενάρια. Πριν από ενάμιση, περίπου, μήνα ο Τάκης Μόσχος μπήκε στο νοσοκομείο με διπλό εγκεφαλικό. Και σε δεινή οικονομική θέση. Οι φίλοι του τού συμπαραστέκονται αλλά οι ανάγκες είναι μεγάλες. Ετσι, όσοι θέλουν να τον βοηθήσουν, μπορούν να συνεισφέρουν αγοράζοντας μια συλλεκτική κούπα της «Γλυκιάς Συμμορίας». Από το βιβλιοπωλείο Στέγη Bibliotheque, Θεμιστοκλέους 76, Εξάρχεια, τηλ. 210 8223067.
Στα παλιά
Καθώς κατεβαίνεις τα σκαλιά στην Κυδαθηναίων 4, στην Πλάκα, είναι σαν να «ανεβαίνεις» στο λαμπρό παρελθόν αυτού του τόπου, τότε που ζούσαν και κυκλοφορούσαν οι σημερινοί μύθοι του. Η ταβέρνα του Δαμίγου ή, αλλιώς, Τα Μπακαλιαράκια, δεν είναι μόνο η πιο παλιά ταβέρνα της Αθήνας (έτος ιδρύσεως 1864, όταν, δηλαδή, η περιοχή γύρω από το Ηρώδειο ήταν …εξοχική), αλλά και αυτή που έχει συνδεθεί περισσότερο με την ιστορία της πόλης. Από κέντρο αναφοράς αλλά και χορηγός του παλιού αθηναϊκού καρναβαλιού έως σκηνικό για την περίφημη ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Ο Μεθύστακας» με τον Ορέστη Μακρή. Είναι η ταβέρνα για την οποία ο Μάνος Κατράκης είχε πει: «Εδώ δεν ερχόμαστε για να φάμε μπακαλιάρο αλλά για να προσκυνήσουμε». Πολλοί την ξέρουμε αλλά καλό θα είναι να τη θυμόμαστε πού και πού. Τέτοιοι χώροι δεν θα έπρεπε να συντηρούνται μόνο από τους ενοίκους του Airbnb.
Σμαράγδα Σμυρναίου, ηθοποιός
Τι μου αρέσει στην Αθήνα
«Τις ομορφιές αυτής της πόλης τις φωτίζω ανατρέχοντας στις αναμνήσεις μου. Εικόνες και στιγμιότυπα που συνθέτουν την ίδια μου τη ζωή. Οι βόλτες στον Εθνικό Κήπο, το κουλούρι που με το μισό ταΐζαμε τα περιστέρια. Η λαμπερή, τότε, οδός Σταδίου με τον Μουριάδη, τον Βάρδα – Αναγνωστόπουλο, τον Λαμπρόπουλο, την Πανελλήνιο Αγορά. Οι λουκουμάδες στον Κρίνο. Μετά, τα χρόνια της Δραματικής Σχολής, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το καφενείο στον κήπο του, τα ούζα που μας κερνούσε ο καθηγητής μας Γιώργος Σιδέρης στου Ορφανίδη. Οι ταβέρνες στην Πλάκα, οι περίπατοι στον Κεραμεικό, στην Αγίου Παύλου, στου Φιλοπάππου. Τα μαγαζιά της Κεντρικής Αγοράς και αυτή η ιδιαίτερη αμεσότητα που έχουν όσοι ασχολούνται με προϊόντα της γης. Το Πεδίον του Αρεως όταν έμενα στην Κυψέλη. Αν και τώρα που μένω στα Πατήσια, το περιβάλλον δεν βοηθά, νιώθω ότι η Αθήνα της ζωής μου είναι κάπου εκεί έξω και με περιμένει».














