Δεν ακούσαμε ποτέ μια συγγνώμη

Το τι θα ακολουθήσει πλέον εναπόκειται στη διαδικασία της ανάκρισης και στα αποδεικτικά στοιχεία ενώπιον του δικαστηρίου. Μέχρι τότε όμως δεν είναι δυνατόν να βγαίνει η κυρία Δούρου και να επιμένει ότι έκανε ό,τι έπρεπε. Αυτό το αφήγημα, που αποτελεί μόνιμη επωδό για να αποσείσουν οι αρμόδιοι τις ευθύνες από πάνω τους, είναι πια εξοργιστικό. Να μας δώσουν τα σημεία όπου βρέθηκαν οι νεκροί. Γιατί από όσα γνωρίζουμε, είχαμε 40 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στον Βουτζά, περιοχή εντός σχεδίου. Είχαμε άλλους 23 νεκρούς στο οικόπεδο στο Κόκκινο Λιμανάκι, που επίσης είναι εντός σχεδίου. Ανθρωποι πνίγηκαν στη θάλασσα και 15 κάτοικοι ξεψύχησαν μέσα στα σπίτια ή στις αυλές τους. Πόσοι και ποιοι λοιπόν ήταν εγκλωβισμένοι στις παγίδες θανάτου, που λένε ότι έγιναν στο Μάτι;

Παθογένειες όντως υπήρχαν. Ομως όταν δεν μπορείς να διαχειριστείς και να ελέγξεις μια κατάσταση μην την αναλαμβάνεις. Λύσε τα προβλήματα και φτιάξε τον μηχανισμό αντίδρασης που θέλεις. Ειδάλλως τι να περιμένουμε; Στην επόμενη φωτιά θα έχουν ευθύνη οι προηγούμενοι; Δεν μπορούν να τα ρίχνουν όλα σε άλλους ή σε εμάς. Οσο για τη συγγνώμη, που ποτέ δεν την ακούσαμε, αυτή προϋποθέτει την αποδοχή της ενοχής, την παραδοχή ότι κάπου έφταιξες. Ενας άνθρωπος που θα καταλάβαινε την ανεπάρκειά του, έστω εξ αμελείας, θα παραιτούνταν.