«100 άνθρωποι εγκαταλείφθηκαν αβοήθητοι»

«Ολο το προηγούμενο διάστημα περίμενα το πόρισμα του εισαγγελέα. Πίστευα ότι θα νιώσω μια δικαίωση. Τελικά χθες, παρότι στις διώξεις περιλαμβάνονταν ονόματα που έχουν ευθύνες, συνειδητοποίησα ότι τίποτα δεν φτάνει, τίποτα δεν είναι αρκετό για το έγκλημα που συντελέστηκε… Πλέον περιμένουμε να αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι των ποινικών ευθυνών. Δεν θα σταματήσουμε ποτέ να φωνάζουμε ότι 100 άνθρωποι εγκαταλείφθηκαν και γι’ αυτό πέθαναν αβοήθητοι στη φωτιά. Δεν θα σταματήσουμε ποτέ να φωνάζουμε για τις ευθύνες τους.

Δεν μπορείς να μου λες ότι εγώ κάηκα γιατί λιώνουν οι πάγοι στην Ανταρκτική. Ούτε να είσαι εκλεγμένη και να μου λες ότι σε χρησιμοποιώ σαν εξιλαστήριο θύμα επειδή είσαι γυναίκα. Θα υπερασπιστούμε τη μνήμη των ανθρώπων μας μέχρι το τέλος. Στο Μάτι δεν υπήρξαν σειρήνες, δεν ακούστηκε τίποτα όταν καίγονταν οι άνθρωποι, δεν ειδοποίησε κανείς. Μας λένε “φταίτε που καήκατε”. Αυτό να το πει κάποιος στη γειτόνισσά μου, την Αθηνά, που κρατούσε στο ένα της χέρι τον Βίκτωρα, 23 ετών, που τελικά χάθηκε στη θάλασσα, και στο άλλο χέρι το παιδί της, το οποίο τη ρωτούσε “μαμά, θα πεθάνουμε κι εμείς;”. Τίποτα δεν εμπόδισε την Αθηνά να φτάσει στη θάλασσα. Ομως την άφησαν εκεί με τις ώρες. Και τώρα πρέπει να περιμένουμε έναν άλλο φάκελο για να δούμε τις ευθύνες του Λιμενικού. Θα φτάσουμε ώς το τέλος».