Οσκαρικός πυρετός!

«Η σύζυγος» («The wife», ΗΠΑ / Αγγλία / Σουηδία, 2018). Ψυχολογικό δράμα του Μπιορν Ρούνγκε. Πολύ δύσκολα η Γκλεν Κλόουζ θα χάσει το Οσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της σε αυτή την ταινία, η οποία έχει αρετές πέραν της θαυμάσιας ερμηνείας της. Ουσιαστικό θέμα στη «Σύζυγο» είναι η αυτοθυσία μιας γυναίκας (Κλόουζ) που προκειμένου να ακολουθήσει τον δρόμο μιας ασφαλούς, τακτοποιημένης ζωής με τον άνδρα που αγάπησε, έναν διάσημο λογοτέχνη (Τζόναθαν Πράις), ο οποίος πρόκειται να βραβευτεί με το Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1992, επέλεξε να χαραμίσει ένα δικό της ταλέντο. Δραματουργικός χρόνος της ιστορίας είναι οι ημέρες του ζευγαριού στη Στοκχόλμη, αλλά η «Σύζυγος» μεταφέρεται συχνά στο παρελθόν αναζητώντας τις ρίζες αυτής της φαινομενικά (;) ειδυλλιακής σχέσης. Ηρεμα, με πνευματώδεις αλλά και γεμάτους υπονοούμενα διαλόγους και καλά κρυμμένα μυστικά, η «Σύζυγος» αποδεικνύει ότι ο σουηδός σκηνοθέτης Μπιορν Ρούνγκε είναι ένας άξιος μαθητής του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, το πνεύμα του οποίου, με έναν τρόπο, νιώθεις ότι είναι διαρκώς παρόν.

Βαθμολογία: 7

«Αν η οδός Μπιλ μπορούσε να μιλήσει» («If Beale street could talk», ΗΠΑ, 2018). Οικογενειακό δράμα του Μπάρι Τζένκινς. Εστιάζοντας στην ιστορία δύο νεαρών μαύρων (Κίκι Λέιν, Στέφαν Τζέιμς), που προσπαθούν να ζήσουν τον έρωτά τους στο Χάρλεμ της αυγής της δεκαετίας του 1970, ο σκηνοθέτης του «Moonlight» δίνει σάρκα και οστά στο ομότιτλο μυθιστόρημα του σημαντικότερου ίσως μαύρου αμερικανού συγγραφέα του 20ού αιώνα, του Τζέιμς Μπόλντουιν (1924-1987). Οταν ο άνδρας του ζευγαριού κατηγορείται για τον βιασμό μιας γυναίκας, ο κόσμος που μαζί με τη μέλλουσα γυναίκα του προσπαθεί να χτίσει (περιμένουν παιδί) κινδυνεύει να θρυμματιστεί. Ο Τζένκινς που έγραψε και το σενάριο (για το οποίο φέτος είναι υποψήφιος στα Οσκαρ) δούλεψε με χειρουργική ακρίβεια τον δραματουργικό χρόνο της ταινίας, με αποτέλεσμα παρόν και παρελθόν ν’ αναμειγνύονται τόσο οργανικά, που ούτε καν το καταλαβαίνεις. Μια υποβλητική ατμόσφαιρα αισθησιασμού περιβάλλει διαρκώς την ταινία, στα συν της οποίας είναι η διεύθυνση φωτογραφίας του Τζέιμς Λάξτον, η μουσική του Νίκολας Μπρίτελ (υποψήφιος για Οσκαρ) και οι θερμές ερμηνείες όλων των ηθοποιών, με κορυφαία εκείνη της Ρετζίνα Κινγκ που ως αποφασιστική μητέρα της κοπέλας προτάθηκε για το Οσκαρ β’ ρόλου.

Βαθμολογία: 7

«Εξόριστος συγγραφέας» («Dovlatov», Ρωσία, 2018). Βιογραφικό δράμα του Αλεξέι Γκέρμαν. Εχοντας πεθάνει πρόωρα σε ηλικία 48 ετών και σε αντίθεση με τον σύγχρονό του Γιόζεφ Μπρόντσκι που έκανε καριέρα εξόριστος, ο ποιητής και διηγηματογράφος Σεργκέι Ντοβλάτοφ δεν είδε ποτέ τη δουλειά του δημοσιευμένη και όσο ζούσε παρέμεινε αφανής. Η δουλειά του αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατο του ιδίου και του κομμουνισμού. Σ’ αυτόν τον άγνωστο πρεσβευτή του ρωσικού πνεύματος είναι αφιερωμένη η ταινία του Αλεξέι Γκέρμαν τζούνιορ, ο οποίος μας μεταφέρει στο Λένινγκραντ, τον Νοέμβριο του 1971, όταν ο ασυμβίβαστος Ντοβλάτοφ προσπαθούσε να βρει τρόπους για να πείσει τους εκδότες να τον προσέξουν. Η ταινία λειτουργεί και ως πολιτική αλληγορία διότι, παρότι εποχής, με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο δείχνει ν’ αφορά το σήμερα. Είναι επίσης μια ταινία βουτηγμένη στις ιδέες, στη λογοτεχνία, στην τέχνη, στον κινηματογράφο, στην τζαζ, στη διανόηση· όλα εκείνα που έδωσαν μια υπόγεια μάχη απέναντι στο ασφυκτικό, καταπιεστικό καθεστώς στο οποίο τίποτε προκλητικό δεν μπορούσε να είναι και αποδεκτό.

Βαθμολογία: 8

«Θα μπορούσες ποτέ να με συγχωρέσεις;» («Can you ever forgive me?», ΗΠΑ, 2018). Υπαρξιακό δράμα της Μαριέλ Χέλερ. Σε μια θαυμάσια δραματική στροφή, η βασικά κωμικός Μελίσα Μακάρθι γίνεται η πραγματική δύναμη αυτής της ταινίας που πραγματεύεται την αληθινή ιστορία της νεοϋορκέζας συγγραφέως Λι Ισραελ, η οποία μην μπορώντας – λόγω του έκρυθμου χαρακτήρα της – να εκδώσει κάτι δικό της και να ξεφύγει από τη συγγραφή βιογραφιών για διασημότητες, στράφηκε προς την απάτη: πωλούσε ως αυθεντικά πλαστά χειρόγραφα διάσημων ανθρώπων, ως επί το πλείστον λογοτεχνών. Η οικονομική ανάγκη που κατ’ αρχάς την οδήγησε εκεί κάποια στιγμή μεταμορφώθηκε σε απληστία. Η ίδια η ιστορία ίσως να μην είναι ιδιαίτερα συναρπαστική, όμως η Μακάρθι χτίζει υπέροχα μια πραγματικά αντιπαθή ηρωίδα και με τη συνεργασία του Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ στον ρόλο ενός παρακμασμένου Βρετανού που γίνεται φίλος και συνεργάτης της Ισραελ γίνεται ο λόγος για να δει κανείς την ταινία. Οι δύο ηθοποιοί είναι υποψήφιοι για Οσκαρ (α’ γυναικείου ρόλου η Μακάρθι, β’ ανδρικού ο Γκραντ). Υποψηφιότητα έχει επίσης αποσπάσει το σενάριο των Nικόλ Χολοφσένερ και Τζεφ Γουίτι.

Βαθμολογία: 7

Προβάλλονται επίσης

«Σοφία» («Sophia», Κατάρ / Βέλγιο / Γαλλία, 2018). Κοινωνικό δράμα της Μεριέμ Μπενμπαρέκ. Ανθρώπινο δράμα που διαχειρίζεται με συνέπεια το καίριο αλλά συγχρόνως πολλαπλώς ειπωμένο ζήτημα του σκοταδισμού και της πατριαρχικής καταπίεσης σε χώρες όπως το Μαρόκο, όπου η εγκυμοσύνη εκτός γάμου θεωρείται παράνομη και τιμωρείται με φυλάκιση! Πάνω σε αυτή την ιδέα χτίζεται η ταινία με τη Μάχα Αλέμι σε μια ωμή ερμηνεία, παίζοντας μια 20χρονη που έχει βρεθεί σε αυτή τη δυσάρεστη θέση.

Βαθμολογία: 6

«Σεισμός» («Skjelvet», Νορβηγία, 2018). Δραματική περιπέτεια του Τζον Αντρέας Αντερσεν. Art house disaster movie στo οποίo το Οσλο γίνεται θρύψαλα από σεισμό. Εξαιρετικά εφέ σε μια παραγωγή που ακολουθεί τη γνωστή συνταγή του Χόλιγουντ, αλλά με περισσότερο ρεαλισμό, όπως περίπου έκανε ο Λαρς φον Τρίερ με το «Σπίτι που έχτισε ο Τζακ» δίνοντας την απάντησή του στις αμερικανικές ταινίες με serial killers.

Βαθμολογία: 5

«Corgi: Το σκυλάκι της βασίλισσας» («The Queen’s Corgi», ΗΠΑ, 2018). Κινούμενα σχέδια του Μπεν Στάσεν. Οι περιπέτειες του Ρεξ, καλοπροαίρετου σκύλου της βασίλισσας Ελισάβετ της Αγγλίας, ο οποίος άθελά του θα βρεθεί στον δρόμο. Οπως περίπου τα ξέρουμε και τα περιμένουμε, αλλά και με το χαριτωμένο εύρημα της καρτούν εμφάνισης του Ντόναλντ Τραμπ που προξενεύει τη δική του σκυλίτσα με τον Ρεξ.

Βαθμολογία: 4

και…

…το βρετανικό ψυχολογικό θρίλερ του Κρίστοφερ Νάιχολμ «Ο φαροφύλακας» («The vanishing» / «Keepers», Αγγλία, 2018) με τους Τζέραρντ Μπάτλερ, Κόνορ Σουίντελς και Πίτερ Μάλαν στους ρόλους τριών φαροφυλάκων σε ένα ακατοίκητο νησί κοντά στις ακτές της Σκωτίας, οι οποίοι πέφτουν πάνω σε κάτι που δεν είναι δικό τους για να το κρατήσουν.

Βαθμολογία: –