Γιάννης, Γιάνναρος, Γιαννάκης!

Tέσσερις λέξεις που ακούστηκαν στο Bojangles Coliseum της Σάρλοτ με αποφασιστικότητα χωρίς δισταγμό και έμοιαζαν με βάλσαμο για τις ανοικτές πληγές του ελληνικού μπάσκετ.

Ευρισκόμενος σε κλοιό πολιορκίας από δεκάδες δημοσιογράφους, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δέχθηκε για άλλη μια φορά την ερώτηση που κάνει… τζιζ και η απάντησή του δεν σηκώνει αμφιβολία…

Ι will be there!

Ρωτήθηκε λοιπόν εάν θα παίξει με την εθνική ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας και το «Θα είμαι εκεί» ισοδυναμεί με τη δική του δέσμευση, καλά να ‘ναι μέχρι τότε, να συνεχίζει να χαμογελά και να καταπλήσσει τα πλήθη σε όλο τον πλανήτη…

Μια ελληνική παροιμία λέει «δεν είναι Γιάννης, είναι Γιαννάκης» και ο Αντετοκούνμπο φρόντισε να την υιοθετήσει επί προσωπικού. «Δεν νιώθω Γιάνναρος, όπως ακούω και διαβάζω να με αποκαλούν. Ο,τι και αν συμβαίνει στη ζωή μου, πάντοτε θα είμαι ο Γιαννάκης»!

Ο Γιαννάκης ο Αντετοκούνμπο και τούτο το επισημαίνω προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, διότι λίγο πιο πέρα στεκόταν και τον καμάρωνε ένας άλλος Γιαννάκης…

Ο Παναγιώτης ο Γιαννάκης!

«Προσπαθώ να παραμείνω ταπεινός»

Θέλοντας και μη, ο Αντετοκούνμπο, με το χαμόγελο στα χείλη και χωρίς την παραμικρή βαριεστημάρα, ομίλησε επί παντός επιστητού: από τα αγαπημένα του σουβλάκια μέχρι το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής που είχε κατακτήσει με τον Φιλαθλητικό Ζωγράφου, από το πώς βρέθηκε από τα Σεπόλια και την Πλατεία Βάθη στην ελίτ του ΝΒΑ μέχρι τη… ζήλεια του για το step back του Τζέιμς Χάρντεν και τον καημό του κάποια στιγμή να λάβει μέρος στον διαγωνισμό τριπόντων του All Star Weekend!

E, αυτό πια θα είναι το αριστούργημά του κι αν τύχει και νικήσει κιόλας, θα γκρεμιστούν οι φούρνοι όλης της οικουμένης!

«Εάν δεν δουλέψεις δεν θα φας» τόνισε. «Αυτό το έμαθα από πολύ μικρός, τριγυρνώντας στους δρόμους για να βρω ένα κομμάτι ψωμί και να το πάω στο σπίτι μας, όπου δεν είχαμε να φάμε. Πριν από έξι χρόνια δεν περίμενα και δεν μπορούσα να φανταστώ πού θα έφτανα, αλλά προσπαθώ να παραμείνω προσγειωμένος και ταπεινός».

Ο Γιάννης επανέλαβε ότι του αρέσει και του ταιριάζει το παρατσούκλι «Greek Freak», δεν έκρυψε τον πόθο του να οδηγήσει τους Μπακς στην κατάκτηση του τίτλου και εξήγησε ότι «δεν θέλω να φανώ εγωπαθής, αλλά όντως αισθάνομαι ότι είναι πολύ δύσκολο να με σταματήσουν οι αντίπαλοί μου».

Κουβαλώντας πάντοτε στο δισάκι του την πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία και θεωρώντας μεγαλύτερο αγαθό τη δικαιοσύνη ο Γιάννης εξομολογήθηκε τον μελλοντικό πόθο του: «Οταν σταματήσω το μπάσκετ θα ήθελα να πάω σε ένα νησί, σε κάποιο Greek Freak Island και να μείνω εκεί με την οικογένειά μου χωρίς να κάνω τίποτε και χωρίς να με κυνηγούν οι δημοσιογράφοι»!