Πλειστηριασμοί σπιτιών και ευθύνες του Πρωθυπουργού

Η κυβέρνηση κατέληξε σε μια συμφωνία με τους εκπροσώπους των τραπεζών για τα κόκκινα δάνεια, αλλά δεν πρέπει να αυταπατόμαστε αφελώς, γιατί είτε το θέλει κανείς είτε όχι η Ελλάδα θα μπει σύντομα στη «Δαντική κόλαση» του μαζικού πλειστηριασμού σπιτιών (λόγω μη αποπληρωμής οφειλών οι οποίες δημιουργήθηκαν από στεγαστικά, καταναλωτικά ή επαγγελματικά δάνεια).

Βεβαίως είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα και δεν χωρούν εύκολες λύσεις γιατί είναι απαραίτητο να μη ανακεφαλαιωθούν και πάλι – απαράδεκτα – οι τράπεζες με λεφτά των ελλήνων φορολογουμένων.

Ομως κατά τις πρώτες εκτιμήσεις η κυβέρνηση «έραψε» ένα πιο στενό «κοστούμι» για τους δανειολήπτες, καθώς το συμφωνηθέν πλαίσιο θα καλύψει λιγότερους (αφού αν το υπόλοιπο του δανείου λ.χ. ξεπερνάει τις 130.000 ευρώ, τότε οι δανειολήπτες δεν προστατεύονται).

Επίσης είναι προφανές ότι η επιτευχθείσα συμφωνία δεν λαμβάνει εντελώς ακατανόητα υπόψη της και κάποιους άλλους παράγοντες. Οπως λ.χ. τους απίστευτους φόρους τους οποίους έχει να πληρώσει ένας δανειολήπτης προς το Ελληνικό Δημόσιο (μετά τη βάρβαρη υπερφορολόγηση που επέβαλε η σημερινή κυβέρνηση της «δήθεν Αριστεράς»).

Και ας ελπίσουμε ειλικρινά, ότι δεν θα συμβεί στη χώρα μας κάποιο «μοιραίο υπαρξιακό γεγονός», όπως συνέβη το 2012 στο Μπιλμπάο της Ισπανίας με την 53χρονη Amaya Egana, που έπεσε από τον τέταρτο όροφο όταν οι δικαστικοί επιμελητές προσπαθούσαν να τη βγάλουν έξω από την κατασχεθείσα κατοικία της!

Ομως είναι αναγκαίο, όταν οι έλληνες πολίτες θα πάνε να ψηφίσουν στις επόμενες εθνικές εκλογές, να θυμούνται τα ακόλουθα πράγματα:

1. Ο σημερινός Πρωθυπουργός είναι ένας από τους βασικούς υπαιτίους της σημερινής άθλιας κατάστασης των κόκκινων δανείων, αφού ως αρχηγός της αντιπολίτευσης καλλιεργούσε στους Ελληνες την κουλτούρα της «παρανομίας και της μη πληρωμής», υποσχόμενος ότι κανένα σπίτι δεν θα έπεφτε στα χέρια τραπεζίτη και άλλα παρόμοια! Σήμερα όλα αυτά ξεχάστηκαν αδικαιολόγητα και μαζί και η περίφημη «σεισάχθεια» που υπόσχονταν ο Αλέξης Τσίπρας (ως άλλος Σόλων)!

2. Είναι αναγκαίο να θυμόμαστε ότι οι μαζικοί και ανεξέλεγκτοι πλειστηριασμοί σπιτιών οδήγησαν αλλού σε «πόλεις-φαντάσματα». Υπολογίζεται ότι μόνο το 2012 είχαν κατασχεθεί στη Μαδρίτη από τις τράπεζες 12.000 σπίτια τα οποία σήμερα είναι ακόμη άδεια και τα λυμαίνονται στη μαύρη αγορά διάφορες οργανωμένες ομάδες περιθωριοποιημένων ατόμων («Spain’s crash Landlords: empty homes spawn black housing market»).

3. Δεν πρέπει προκλητικά να αγνοούμε ότι πολλοί δανειολήπτες που αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους δεν το κάνουν σκόπιμα (δεν είναι δηλαδή στρατηγικοί κακοπληρωτές). Αδυνατούν να πληρώσουν, λόγω της βάρβαρης περικοπής των μισθών και των συντάξεων (και με νόμους της σημερινής κυβέρνησης, όπως είναι ο περίφημος «νόμος Κατρούγκαλου»).

4. Τέλος, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι και οι τράπεζες «φταίνε» σημαντικά, αφού στο μεσουράνημα του «καταναλωτικού καπιταλισμού» στην Ελλάδα δάνειζαν αφειδώς και χωρίς προϋποθέσεις («Lazzarato, Η κατασκευή του υπερχρεωμένου ανθρώπου»).

Συμπέρασμα; Ας ελπίσουμε ότι δεν θα οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες κοινωνικές εκρήξεις (με ευθύνη της δήθεν Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής Νομικής Σχολής του ΑΠΘ (kalfelis@law.auth.gr)