ΑΕΚ: Τα παιδιά της Ακαδημίας θέλουν χρόνο και δουλειά!
Η συνέχεια και η συνέπεια κρίνεται και στο πλάνο που έχει η ΑΕΚ για καθένα από αυτά τα παιδιά, αλλά και στις πραγματικές ευκαιρίες που θα τους δώσει
Όταν η ΑΕΚ απέκτησε το καλοκαίρι τον Γιώργο Σαρακασίδη, είχα γράψει ότι η συζήτηση που άνοιξε γύρω από τη μεταγραφή του, φόρτωνε με άγχος ένα παιδί που έκανε τα πρώτα του βήματα. Ο 16χρονος τερματοφύλακας παρουσιαζόταν μέσα από διαρροές και ρεπορτάζ ως μεταγραφή για την πρώτη ομάδα.
Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου, όμως, δεν είχε πάρει καθόλου αγωνιστικό χρόνο και στα δημοσιευμένα ρόστερ (στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ ΑΕΚ), δεν εμφανίζεται ούτε στην πρώτη ομάδα, ούτε στην Κ19, ούτε στην Κ17. Ο «μικρός» στις 8 Νοεμβρίου έπαιξε με την Κ19 απέναντι στον Λεβαδειακό και μία εβδομάδα αργότερα, στις 15 Νοεμβρίου, με την Κ17 απέναντι στον Παναθηναϊκό. Αυτές οι συμμετοχές είναι απλά η αφετηρία για να παρακολουθήσουμε την εξέλιξή του.
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά που έπαιξαν στο φιλικό με την ΑΕ Λεμεσού και τα γνωρίζουμε σταδιακά μέσω και του Youth League. Ο 16χρονος Τσαντήλας έβγαλε ποδοσφαιρικό θράσος στα 40 λεπτά που αγωνίστηκε και ο 17χρονος Σιούτας πέτυχε ένα εντυπωσιακό γκολ σε 11 λεπτά συμμετοχής. Ο Ψυρόπουλος και ο Φραντζεσκάκης πήραν κι αυτοί χρόνο. Μέχρι εκεί όμως…
Ένα τέτοιο φιλικό δίνει στους προπονητές την ευκαιρία να δουν πώς ανταποκρίνονται οι μικροί δίπλα σε παίκτες της πρώτης ομάδας. Το τι μπορούν να κάνουν σε βάθος χρόνου θα φανεί στην καθημερινή δουλειά και μέσα από περισσότερα παιχνίδια. Φτάνει να πάρουν ευκαιρίες.
Ο Γιώργος Γεωργιάδης και ο Αλέξανδρος Αλεξιάδης, οι δύο επικεφαλής της Ακαδημίας, δουλεύουν αθόρυβα. Η βιασύνη να παρουσιαστούν αυτά τα παιδιά ως έτοιμες λύσεις (ναι παρατηρείται από συγκεκριμένους αυτό το ακραίο φαινόμενο) προέρχεται από έναν περίγυρο που ούτε την εμπειρία έχει, ούτε τη γνώση για να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση. Η ΑΕΚ οφείλει να τα προστατεύσει από αυτή την πίεση και να τους δώσει μια διαδρομή με αγώνες στις ηλικιακές τους ομάδες και σταδιακές ευκαιρίες στην πρώτη, όταν κριθούν έτοιμα.
Εκεί θα φανεί εξάλλου και πόσο προετοιμασμένη είναι για τις απαιτήσεις του επόμενου Κυπέλλου ή για μια ενδεχόμενη αλλαγή στο πρωτάθλημα, όπως φημολογείται ότι θέλει να περάσει η ΕΠΟ. Γιατί για παράδειγμα, όταν ο Καλοσκάμης και ο Αλεξίου δυσκολεύονται να βρουν λεπτά ακόμη και σε παιχνίδια που η ΑΕΚ κερδίζει με τρία ή τέσσερα γκολ διαφορά, πότε και υπό ποιες συνθήκες θα πάρουν χρόνο οι μικρότεροι;
Η ιστορία της Ακαδημίας δίνει αρκετά παραδείγματα για το πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η διαδρομή κάθε παίκτη. Η προηγούμενη διοίκηση, ναι δεν εστίασε όσο θα έπρεπε, δεν «επένδυσε», αλλά όλοι γνωρίζουν ότι είχε άλλες προτεραιότητες. Όμως όσοι έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο, ξέρουν ότι από τα τμήματα υποδομής πέρασαν αρκετοί ποδοσφαιριστές που έκαναν επαγγελματική καριέρα. Θα πάω στα «μεσαία» παραδείγματα και δε θα αναφερθώ στους λίγους που ξεχώρισαν.
Ο Βασίλης Χατζηεμμανουήλ είναι ένα παράδειγμα. Παιδί των Ακαδημιών. Από το καλοκαίρι του 2025 ανήκει στον Αστέρα Akotr. Στο σχετικά πρόσφατο ματς με την ΑΕΚ στην Τρίπολη, ήταν βασικός. Ο Θεοδόσης Μαχαίρας ήρθε στα 18 του από τον Πανιώνιο και έφτασε τις 31 συμμετοχές με την πρώτη ομάδα της ΑΕΚ, με τρία γκολ και δύο ασίστ.
Ο Γιάννης Φοίβος Μπότος αγωνίζεται στην Παρντούμπιτσε της Τσεχίας, ο Μιχάλης Κοσίδης, ο πρώτος Έλληνας σκόρερ στην «Αγιά Σοφιά», στη Ζάγκλιεμπε Λούμπιν και ο Χρήστος Γιούσης στη Νέα Σαλαμίνα. Από την Ακαδημία πέρασαν επίσης ο Άλκης Μαρκοπουλιώτης (με συμμετοχές στην εθνική Νέων) και ο Ανδρέας Βλαχομήτρος, της ίδιας γενιάς με τον Κώστα Γαλανόπουλο, όπως και ο Απόστολος Χριστόπουλος, που σήμερα παίζει στην Κηφισιά.
Ας κρατήσουμε, λοιπόν, μικρό καλάθι. Ο Τσαντήλας και ο Σιούτας έδωσαν λόγους να τους παρακολουθούμε. Ο Σαρακασίδης άρχισε να παίρνει παιχνίδια. Η ευθύνη της ΑΕΚ είναι να φροντίσει ώστε καθένα από αυτά τα παιδιά να ξέρει ποιο είναι το επόμενο βήμα του και να έχει την ευκαιρία να το κάνει.














