Σαν σήμερα (30/5) πριν από 5 χρόνια η ομάδα χάντμπολ της ΑΕΚ «έγραψε» ιστορία. Η «Ένωση» κέρδισε με 24-20 την Σουηδική Ύσταντς στον τελικό του EHF European Cup και έγινε Κυπελλούχος Ευρώπης.
Αυτός ήταν ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα ευρωπαϊκός τίτλος του «Δικεφάλου», σε μία σεζόν που έμεινε στην ιστορία. Ο Χρήστος Κεδέρης μιλάει στο tanea.gr, όντας βασικό μέλος της τότε «κιτρινόμαυρης» ομάδας.
Ο 32χρόνος αριστερός εξτρέμ ήταν ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές, που συνέλαβαν τα μέγιστα για αυτήν την ιστορική κατάκτηση, πετυχαίνοντας 36 γκολ, που αποτελεί ρεκόρ καριέρας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μίας σεζόν.
Μάλιστα είναι από τους λίγους Έλληνες αθλητές που έχουν μπει στους «χρυσούς» σκόρερ αφού έχει ξεπέρασε τα 1000 γκολ στην Handball Premier.
Ποιο ήταν το συστατικό που έκανε εκείνη την ομάδα να πετύχει όλους τους στόχους της στο δρόμο για το τρεμπλ;
«Η ομοιογένεια. Όλοι οι παίκτες είχαμε… βρεθεί μεταξύ μας, ήμασταν μια παρέα. Πρώτα εντός, αλλά και εκτός γηπέδου. Δεν υπήρχε το «ταμπού» των Ελλήνων και ξένων. Αν και είχαμε πολλούς ξένους και δυνατά ονόματα. Ήμασταν μία γροθιά, βάζω και το staff μαζί, που έπαιξε μεγάλο ρόλο».
Μετά την ήττα με 5 γκολ στο Βουκουρέστι στη φάση των «16» τι είπατε; Πως γυρίσατε τον διακόπτη για να κερδίσετε με 6 γκολ και να πάρετε την πρόκριση;
«Είχαμε τότε το σοκ από τον τραυματισμό του Ουγκάλντε, που όπως αποδείχθηκε ήταν πολύ σοβαρός. Ήταν αρκετά κοντά σε εκείνο το ματς, αν δεν κάνω λάθος. Ήμασταν σοκαρισμένοι. Πιο πολύ είπαμε “παίζουμε εντός έδρας και έπρεπε να υπερασπιστούμε την έδρα μας”.
Σε τακτικό κομμάτι τα δυνατά τους σημεία τα είχαμε κλείσει πολύ καλά. Ήμασταν πολύ διαβασμένοι και θεωρώ μέσα στην Αθήνα είχαμε τον πρώτο λόγο».
Σας είπε κάτι ο κόουτς Δημητρούλιας για να σας τονώσει το ηθικό;
«Μας είπε ότι αν θέλουμε να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα και αν θέλουμε να γίνουμε μεγάλοι παίκτες, τέτοια παιχνίδια κρίνουν το μέλλον. Οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά και να πάμε για την πρόκριση. Γενικά ήταν ένας προπονητής, που μας ενέπνεε».
Η πρόκριση από τα προημιτελικά στα ημιτελικά ήταν τόσο εύκολη (σ.σ. συνολικό σκορ 59-48) όσο μαρτυρούν τα αποτελέσματα;
«Όταν παίζεις και τα δύο παιχνίδια εντός έδρας, κάτι που συμβαίνει συχνά στο European Cup, πάντα έχεις τον πρώτο λόγο. Αν δεν είναι εύκολο κατά τη διάρκεια του αγώνα στο πρώτο ή το δεύτερο, το κάνεις εύκολο».
Πότε αρχίσατε να πιστεύετε ότι θα είστε εσείς που θα κατακτήσετε τον τίτλο;
«Θεωρώ ότι αργήσαμε να το καταλάβουμε. Θα σου πω πότε αρχίσαμε να το συζητάμε. Ήταν στο εκτός έδρας παιχνίδι στη Σλοβενία με την Γκορένγιε».
Ήταν όντως τα πιο καθοριστικά ματς αυτά στον ημιτελικό; Ειδικά στο εκτός έδρας που βρεθήκατε να χάνετε με 8 γκολ και τελικά πήρατε την ισοπαλία (σ.σ. 31-31). Πως διατηρήσατε την ψυχραιμία σας;
«Αλλάξαμε την άμυνα από 6-0 σε 5-1 σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι (σ.σ. 31-29 εντός). Κάτι που μας είχε πει ο προπονητής. Στην αποστολή της Σλοβενίας είχαν ακολουθήσει την αποστολή και οι τραυματίες. Ήταν ο Ουγκάλντε μαζί, που είναι master στο 5-1. Πολύ σημαντικό κομμάτι έπαιξε αυτή η αλλαγή στην αμυντική μας προσέγγιση, που δεν το περίμεναν οι Σλοβένοι. Τους «παγιδεύσαμε» και έτσι ανά λεπτό, ανά πεντάλεπτο φτάναμε πιο κοντά και είχαμε το πάνω χέρι».
Στον τελικό με την Ύσταντς, ματς στο οποίο κατακτήσατε το τρόπαιο. Τι θυμάσαι περισσότερο από εκείνη τη ημέρα;
«Το γιορτινό κλίμα που επικρατούσε. Το γεγονός ότι έξω από το ξενοδοχείο μας περίμεναν 300 άτομα, που δημιούργησαν μοναδική ατμόσφαιρα. Ήταν κάτι που δεν το είχε ζήσει κανείς μας. Σε αυτά τα παιχνίδια καταλαβαίνεις και νιώθεις επαγγελματίας αθλητής και πρέπει να δώσεις το 100% για να ανταμειφθείς».
Η κατάκτηση ευρωπαϊκού κυπέλλου που αποτελεί μέχρι σήμερα την μοναδική για την ΑΕΚ, αποτελεί την κορυφαία στιγμή στη καριέρα σου;
«Το Euro του 2024 ήταν κάτι τρομερό, αλλά δεν έγινε κατάκτηση. Το ευρωπαϊκό τρόπαιο, όμως ήταν κάτι το ξεχωριστό και ο μεγαλύτερος τίτλος της καριέρας μου».
Η στήριξη του κόσμου έπαιξε ρόλο;
«Να φανταστείς πριν από τo παιχνίδι με την CSM Βουκουρεστίου είχαν έρθει 200 άτομα και μας βγάλανε από τα αποδυτήρια να τους χαιρετήσουμε και μετά πήγαμε για ζέσταμα. Ήταν κάτι το εξωπραγματικό. Με την Γκόρενιε έγινε πάλι το ίδιο. Μετά στους τελικούς στην Χαλκίδα είχαμε μία μερίδα από τους οπαδούς μαζί μας».
Σε προσωπικό επίπεδο έκανες τρομερή χρονιά πετυχαίνοντας 36 γκολ στην Ευρώπη. Πως νιώθεις που ήσουν ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές;
«Σίγουρα με βοήθησε ο Ουγκάλντε με τον ερχομό του, αλλά πιο πολύ ο Μίμης Δημητρούλιας (προπονητής) που του χρωστάω πάρα πολλά. Πιστεύω όταν έκανα το step-up ήταν ξεκάθαρα και μόνο από αυτόν που πίστεψε σε εμένα. Ήμουν πιο έμπειρος και έπρεπε να το διαχειριστώ.
Όταν έρχονται μεγάλοι αθλητές, καταλαβαίνεις ότι ο χρόνος σου δεν θα είναι πολύς. Είχα βάλει στόχο να μπορώ να βοηθήσω την ομάδα όποτε χρειαστεί. Όταν χτύπησε ο Ουγκάλντε έπρεπε να βγω μπροστά και θεωρώ ότι το έκανα».
Πως αξιολογείς τη φετινή σεζόν με τη Σαλαμίνα;
«Η μετάβαση από την Α1 στην Α2 είναι πολύ δύσκολο. Οι ταχύτητες είναι διαφορετικές. Την πρώτη χρονιά πετύχαμε τον στόχο να μπούμε playoffs και του χρόνου με τις κατάλληλες κινήσεις θα ανέβουμε».
Βλέπεις τον εαυτό σου στο μέλλον ξανά στην ΑΕΚ ή σε κάποια ομάδα του εξωτερικού;
«Έχω πάρει τις αποφάσεις μου και δεν βλέπω τον εαυτό μου ούτε στην Α1».
Η πρόκριση της Εθνικής μετά από 22 χρόνια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα θεωρείται τεράστια επιτυχία. Αυτή η πρόκριση μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για να εξελιχθεί το ελληνικό χάντμπολ στο μέλλον;
«Οι αθλητές έχουν καταλάβει το μέγεθος της πρόκρισης. Υπάρχουν «διψασμένοι» παίκτες μέσα και αυτό το βλέπεις σε κάθε ματς. Πρέπει να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια.
Πολλοί εξωτερικοί παράγοντες, όμως παίζουν ρόλο. Η πολιτεία να μας δώσει ένα σπίτι. Να χτίσει ένα γήπεδο, όπως έχουν όλα τα αθλήματα. Στην Αθήνα, που είναι η πρωτεύουσα, εκεί θα μαζέψει πολύ κόσμο. Η Ομοσπονδία, επίσης να κάνει τις κατάλληλες κινήσεις. Πιστεύω ότι μπορεί αυτή η πρόκριση να είναι μόνο αρχή και θα μπορούμε να μείνουμε σε επίπεδο Ευρωπαϊκό, Παγκόσμιο και να κυνηγήσουμε Ολυμπιακούς Αγώνες».
Κωνσταντίνος Κοντογεώργος
