Μη μου τους κύκλους τάραττε

Τον καταλαβαίνω τον Νίκο Ανδρουλάκη. Επεσε από τα σύννεφα. Η ανακοίνωση κόμματος από τον ανταγωνιστικό του Αλέξη Τσίπρα ήταν κάτι απροσδόκητο. Ο Τσίπρας έπεσε από τον ουρανό. Ούτε που θα μπορούσε να τον προβλέψει ο μεγάλος ηγέτης, κανείς δεν το συζητούσε, άλλωστε όλα πήγαιναν υπέροχα στον ΣΥΡΙΖΑ, βολεύονταν με την τρίτη ή και την τέταρτη θέση – και άρεσε στους αριστερούς που το ΠΑΣΟΚ είχε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γεγονός που τους απάλλασσε από τον πολύ κόπο για αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική παρουσία.

Τον καταλαβαίνω πολύ καλά τον Νίκο Ανδρουλάκη. Μη μου τους κύκλους τάραττε. Τι δουλειά έχουν οι δημοσκόποι να μετράνε την εκλογική δύναμη των νέων κομμάτων, του κόμματος Τσίπρα και του κόμματος Καρυστιανού; Από πού κι ως πού πρέπει ντε και καλά να υπολογίσουν τα νέα κόμματα; Και άντε, τα υπολογίζουν. Γιατί δεν βγάζουν τα ίδια συμπεράσματα; Γιατί στις δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν, η μία δίνει μικρή διαφορά στην ΕΛΑΣ από το ΠΑΣΟΚ και η άλλη μεγάλη; Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει έτοιμη την απάντηση: «εξόφθαλμη επιχείρηση χειραγώγησης της κοινής γνώμης από συγκεκριμένα συστήματα, που θέλουν τη διατήρηση της Νέας Δημοκρατίας στη διακυβέρνηση της χώρας».

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ζει σε έναν κόσμο ονειρικό. Βρίσκεται επικεφαλής ενός κόμματος που αντιπολιτεύεται συχνά με κραυγές και βαριές κουβέντες. Δεν έχει καταφέρει να μειώσει τη δημοσκοπική διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έως πρόσφατα εμφανιζόταν δεύτερο – κάτι που του επέτρεπε να δείχνει ότι εκπροσωπεί μεγάλο ποσοστό ελλήνων πολιτών και να κομπάζει μεταφυσικά ότι στις εκλογές θα είναι πρώτο κόμμα έστω με μια ψήφο. Αδυνατεί να συνθέσει οτιδήποτε βολευόμενος με την ιδέα της ακινησίας στην πολιτική ζωή του τόπου.

Αλλα τα μάτια του λαγού… Το πολιτικό σκηνικό το ξέραμε όλοι ότι δεν θα έμενε σταθερό. Και η Μαρία Καρυστιανού και ο Αλέξης Τσίπρας είχαν αναγγείλει από καιρό την κάθοδό τους στις επόμενες εκλογές. Τους περιμέναμε. Οπως περιμένουμε και την τελική απόφαση του Αντώνη Σαμαρά – ή μάλλον την τελική εκτίμηση των συμβούλων του, αν διαφαίνεται είσοδος του κόμματος στη Βουλή ή όχι. Είναι αδιανόητο ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν ήταν προετοιμασμένος για τη μέρα της καθόδου των νέων αντιπάλων του, όταν μάλιστα το κόμμα του χρησιμοποιεί μείγμα της πολιτικής τους.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διαμαρτύρεται επειδή δύο δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν τις ίδιες μέρες, πριν από την ίδρυση του κόμματος Τσίπρα, δημοσιεύτηκαν κατά παράβαση της απόφασης του συνδέσμου των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Προφανώς, κάνει καταγγελίες επειδή θεωρεί ότι η δημοσίευση των αρνητικών γι’ αυτόν δημοσκοπήσεων είναι αποτέλεσμα της δραστηριότητας κάποιων παραγόντων (ποιων;) που «παίζουν τα ρέστα τους για ένα βολικό πολιτικό σκηνικό».

Δεν είναι πρωτοφανής γκρίνια. Κι άλλοι στο παρελθόν έχουν επικαλεστεί ανάλογα επιχειρήματα. Οταν κάτι δεν πάει καλά με ένα κόμμα, αντί να δουν τις αιτίες, ψάχνουν εξωγενείς παράγοντες. Πιο προσιτοί τέτοιοι παράγοντες είναι οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Τις κατήγγελλε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήδη επί Τσίπρα, όταν κατέρρεε. Τώρα τη σκυτάλη πήρε το ΠΑΣΟΚ.

Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων κάθε φορά μετράνε την πολιτική συγκυρία. Και έχουν νόημα όχι τόσο επειδή λειτουργούν ως ψυχολογικό βαρόμετρο των πολιτών αλλά, κυρίως, επειδή θα μπορούσαν να χρησιμεύουν στα κόμματα ως εργαλείο σύνθεσης και αναπροσανατολισμού. Για το ΠΑΣΟΚ μάλλον ζητώ πολλά. Αντί για τη λογική ανάλυση των δεδομένων προτιμούν να πιστεύουν σε παραμύθια. Και στους δράκους τους.

Δημοκρατία και δικαιοσύνη

«Σημαία μας είναι η δημοκρατία και η δικαιοσύνη», είπε ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στους δημοσιογράφους έξω από τον Αρειο Πάγο, όπου κατέθεσε την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματός του προκειμένου να εγκριθεί η ονομασία του (ΕΛΑΣ) και η λειτουργία του. Εντυπωσιακό, να το δηλώνει αυτό, μάλιστα χωρίς να γελάει, ο πολιτικός που επινόησε την εμπλοκή των βασικών πολιτικών αντιπάλων του στη μεθόδευση γύρω από το σκάνδαλο Novartis, με μόνο στόχο να τους πλήξει ηθικά για να τους αποδυναμώσει πολιτικά στις εκλογές.

Εντυπωσιακό, μάλιστα, είναι ότι ο επικαλούμενος τη δικαιοσύνη πήγε στο ανώτατο δικαστήριο συνοδευόμενος από την πρώην αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Λεπενιώτη, πρόεδρο του Εφετείου Κακουργημάτων που καταδίκασε τη Χρυσή Αυγή. Σκέπτομαι ποιοι θα τον συνόδευαν αν δεν κατηγορούνταν συχνά η κυβέρνηση για χειραγώγηση της δικαιοσύνης.

Οσο για τη δημοκρατική σημαία που υπόσχεται να κρατά ο Τσίπρας, δεν ξέρω τι την εγγυάται. Στον ΣΥΡΙΖΑ εμφανιζόταν να θέλει να ανατρέψει το καθεστώς Μητσοτάκη. Παλιότεραη σύζυγός του είχε πει ότι τους ενδιέφερε να ελέγξουν τους αρμούς της εξουσίας. Δεν ξέρω αν όντως έχει τόσο πολύ μεταμεληθεί ο Αλέξης Τσίπρας. Αλλά επειδή δεν έχω ακούσει ίχνος αυτοκριτικής, θα συνεχίσω να πιστεύω ότι τα πρόβατα διεκδικεί να τα φυλάει ο λύκος.