Μεσάνυχτα που η φύση ησυχάζει, και οι άνθρωποι σβήνουν τις τηλεοράσεις και πέφτουν για ύπνο, προκειμένου με το ξημέρωμα να βγουν στο μεροκάματο, μια ψυχή, κλεισμένη σε ένα δωμάτιο κάπου στο Μοσχάτο, την τρώει η αγωνία για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ανάμεσα στις τσικουδιές και τα τσιγάρα που αναπόφευκτα συνοδεύουν τη σκληρή μοναξιά και το «σεκλέτι» το βαρύ, το ασήκωτο, πιάνει το πληκτρολόγιο και αφήνει την αγωνία του, να γίνει κραυγή στο Facebook. Παύλος Πολάκης για το (ΕΑΜ)-ΕΛΑΣ του Τσίπρα, και την αφωνία Φάμελλου:
«24 ώρες μετά την εκδήλωση στο Θησείο και ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος ούτε κάποιος από το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έχει τοποθετηθεί για το νέο κόμμα ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα!!!!!!
Δεν θα έπρεπε;; Δεν ασκούν τα καθήκοντά τους πλέον;; Τι συμβαίνει;;
Πότε θα συνεδριάσει η ΠΓ και η ΚΕ;;;
Αυτή η κατάσταση απαξίωσης και εξευτελισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρέπει να σταματήσει και να αναστραφεί!!!».
Δακρύζω.
(Παύλο, πάρε το «όπλο» σου, και ξεκίνα την επανάσταση!)
Οπαδικά πυρά
Οπως είναι φυσικό, έπειτα από αυτή την ανάρτηση, ξεκίνησε ένα πάρτι που κράτησε ως τις πρώτες πρωινές ώρες, και συνεχίστηκε και χθες το πρωί. Οι οπαδοί του «πολλά βαρύ και όχι» άρχισαν να γράφουν τα άπειρα. Από το να αναλάβει εκείνος τον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι να τα ρίχνουν κανονικά, όχι μόνο στον Φάμελλο, κατά του οποίου είχε στραφεί ο Πολάκης, αλλά και κατά του «τοτέμ» Τσίπρα, που είναι έτσι, αλλιώς και… γιουβέτσι!
Ωραία ατμόσφαιρα, απολαυστική, την οποία συνιστώ να μην τη χάσετε, επισκεπτόμενοι τη σελίδα Πολάκη στο Facebook. Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, κάτι τέτοια, είναι μια κάποια νότα ευθυμίας…
Ας πούμε θα δείτε φωτογραφία Τσίπρα με… πλάκα τα γαλόνια του αρχηγού της ΕΛΑΣ ή φωτογραφία του… Γρίβα να δείχνει σε κύκλο το Θησείο και να λέει «έμαθα ότι έχετε κάτι προβλήματα με ΕΛΑΣΙΤΕΣ εκεί στο Θησείο»!!
Απολαύστε υπεύθυνα!
«Πού βρήκε τα λεφτά;»
Αγωνίες, και ερωτηματικά, διαφορετικά βέβαια από του άσπονδου φίλου του, Πολάκη, έχει και ο Αδωνις. Ο οποίος έθεσε ένα άλλο θέμα στη δημόσια συζήτηση, το οποίο αφορά την οικονομική στήριξη του νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αλ. Τσίπρα. Είπε ο Αδωνις (στον ΣΚΑΪ χθες το πρωί) με εκείνο το γνώριμο ύφος του «επ, σας έπιασα τώρα»:
«Καλό θα είναι, επίσης, επειδή έκανε ένα κόμμα χωρίς κρατική επιχορήγηση, να μας πει (ο Τσίπρας) πού βρήκε τα λεφτά αφού έχουν προηγηθεί και οι καταγγελίες Κασσελάκη για μαύρα ταμεία. Είδα μια εξαιρετική εκδήλωση αρίστη σκηνοθετικά που κοστίζει πολλά λεφτά και ένας άνθρωπος που ξεκινάει τώρα ένα κόμμα με μηδέν στα ταμεία, να μας πει πώς πληρώθηκε»!
Και αν μεν αυτά θα μπορούσαν να προκαλέσουν μία σχετική θυμηδία (διότι σιγά να μην καταδεχτεί να του απαντήσει το αριστερό middle age αγόρι), ο Αδωνις έβαλε μια παράμετρο, που είμαι σίγουρος ότι κάτι υπονοεί ή και προαναγγέλλει: ότι το όνομα του κόμματος ΕΛΑΣ, δύσκολα θα «περάσει» από τον Αρειο Πάγο «γιατί, όπως σημείωσε, υπάρχουν διατάξεις που απαγορεύουν ονόματα κόμματος που παραπέμπουν στο κράτος».
Λες να το δούμε κι αυτό;!
Να κοπεί στον Αρειο Πάγο, το όνομα;
Πρόβλημα (;) με το όνομα «ΕΛΑΣ»
Νομικός, σοβαρός, τώρα, στον οποίο απευθύνθηκα μετά τις δηλώσεις Αδωνη, μου απάντησε ότι όντως διατάξεις που υπάρχουν, καθιστούν προβληματικό το όνομα του νέου κόμματος Τσίπρα. Διότι παραπέμπει ή θυμίζει το όνομα της χώρας. Και μπορεί μεν ορθογραφικά, να υπάρχει μια ορατή διαφορά, το δεύτερο λάμδα που λείπει και με το οποίο θα ταυτιζόταν απολύτως με το όνομα της χώρας, ακουστικά όμως δεν υπάρχει καμία διάκριση. Κάτι που απαγορεύεται εντελώς.
Ρώτησα αν ο Αρειος Πάγος θα αναπέμψει την κατάθεση της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος, άμεσα. Αν δηλαδή θα κρίνει τώρα, και μετά τη χθεσινή κατάθεση από τον αρχηγό Τσίπρα της ιδρυτικής διακήρυξης, ότι υπάρχει κώλυμα. Η απάντηση του νομικού ήταν, όχι. Μπορεί να κατατεθεί η διακήρυξη με το όνομα και τις υπογραφές ως ΕΛΑΣ, όπως άλλωστε έγινε. Εκεί που θα υπάρξει πρόβλημα θα είναι κατά την ανακήρυξη των κομμάτων που θα λάβουν μέρος στις εκλογές, όποτε κι αν αυτές πραγματοποιηθούν. Πρόκειται για μια διαδικασία που γίνεται αμέσως μετά την προκήρυξή τους, οπότε τα κόμματα δηλώνουν ότι θα μετάσχουν σε αυτές, και ο Αρειος Πάγος εξετάζει σχολαστικά τα πιθανά κωλύματα που ενδεχομένως υπάρχουν.
Για να δούμε τι θα δούμε…
Δημοσκοπικό «σπρώξιμο»
Κατά τα λοιπά, παρατηρώ το στα όρια της πρόκλησης «σπρώξιμο» που γίνεται στο καινούργιο κόμμα, από διάφορες πλευρές, μιντιακές και άλλες, προκειμένου να εγκατασταθεί σε θέση μοναδικού αντιπάλου του προέδρου Κυριάκου του Α’. Από τη μια πλευρά είναι εκείνοι που έχουν συγκεκριμένα (πολιτικά) συμφέροντα να τον στήσουν στη θέση αυτή, πιστεύοντας ότι μπορεί να εκτοπίσει από την εξουσία τον σημερινό Πρωθυπουργό – παραβλέποντας προκλητικά ότι υπάρχει το αδυσώπητο παρελθόν, που καθιστά απαγορευτική την επάνοδό του στην εξουσία. Από την άλλη είναι όσοι (υπο)στηρίζουν τον σημερινό Πρωθυπουργό. Αυτοί θέλουν τον Τσίπρα σε θέση μοναδικού αντιπάλου του προέδρου Κυριάκου του Α’, επειδή, πρώτον, τον έχει κατατροπώσει σε πέντε-έξι εκλογικές αναμετρήσεις, άρα μια ακόμη δεν έχει να κάνει (στο μέτρημα), έχει όμως ως άμεσο παρεπόμενο την παράταση της παραμονής του στην εξουσία. Και δεύτερον, διότι από μόνη της, η παρουσία του ως δεύτερου στο πολιτικό σκηνικό, συντηρεί το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος».
Η ταύτιση ως προς τις επιδιώξεις, είναι εντυπωσιακή. Και συνοδεύεται φυσικά, από επιβεβαιωτικές δημοσκοπήσεις – «ρώτα και τον μπάρμπα μου, τον ψεύτη».
Με αυτά και με εκείνα, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα πλήξουμε…
(Αλλά παράκληση: παιδιά ό,τι κάνετε, μην το κάνετε τόσο ξεδιάντροπα. Ελεος πια, για τον Τσίπρα πρόκειται…)
Η διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς
Ελαβα ευγενική επιστολή του επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας που συνέταξε το μανιφέστο της ΕΛΑΣ-Τσίπρα, κυρίου Γιώργου Σιακαντάρη. Μια διασταλτική ερμηνεία που έκανα, εν μέρει αυθαίρετη σε όσα δήλωσε (σχετικά πρόσφατα) στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ περί κατάργησης των όρων Αριστερά – Δεξιά, ήταν η αφορμή της επιστολής. Οπως μου γράφει, και σωστά, αντιθέτως με τα περί κατάργησης, η άποψή του είναι υπέρ της αναγκαιότητας ανάδειξης της διάκρισης Αριστερά – Δεξιά διότι όπου αυτή εξαφανίζεται, εκεί εμφανίζεται η Δεξιά και η Ακροδεξιά, και αυτό είναι κάτι που έχει κατά καιρούς υπογραμμίσει στην αρθρογραφία του (και σε εμάς εδώ στα «ΝΕΑ»).
Μου γράφει ότι με βάση όσα έχει υποστηρίξει σχετικά, κατά το παρελθόν, θα έπρεπε να με προβληματίσει το «πώς και θα είχα ξεστομίσει μια τόσο μεγάλη ανοησία περί κατάργησης της διάκρισης». Και προσθέτει πως η ακριβής διατύπωσή του, ήταν «από τη μία πλευρά είναι οι λύσεις που είναι υπέρ του μεγάλου πλούτου, άρα είναι λύσεις που σχετίζονται περισσότερο με το πρόταγμα της Δεξιάς και οι λύσεις για τα ίδια θέματα που έχουν το πρόσωπο της Αριστεράς. Διαλέγεις και θεωρείς ποιο από αυτά σου πάει περισσότερο. Γιατί ξέρετε, μιλάμε για τάξεις, μιλάμε για κοινωνικά στρώματα. Εχουμε μια κυβέρνηση που ακολουθεί σαφέστατη ταξική πολιτική για τους χ, ψ, ω λόγους. Αλλά αυτό έχουμε αυτή τη στιγμή. Πρέπει να υπάρχει μία αντίδραση σε αυτό το πράγμα».
