70 χρόνια Dior θηλυκότητας

Ο monsieur Dior γνώριζε ότι η θηλυκότητα μετασχηματίζεται διαρκώς. Το διαπίστωσε από παιδί παρατηρώντας τη μητέρα του στις αρχές της δεκαετίας του περασμένου αιώνα να καλλιεργεί τη γοητεία της στους κήπους της εξοχικής τους έπαυλης στην Γκρανβίλ. Ο νεαρός συλλέκτης της πρωτοπορίας το 1928-1934, πριν αφοσιωθεί στην υψηλή ραπτική, εντόπισε στις συναναστροφές του με το περιβάλλον των νεαρών καλλιτεχνών Τζιακομέτι, Νταλί, Καλντέρ, Μαξ Ζακόμπ, Ζαν Κοκτό τις πρώτες του εμμονές για την παράδοξη σιλουέτα του γυναικείου σώματος. Ο Κριστιάν Ντιορ είχε εξασκήσει τις πεποιθήσεις του στη μόδα όταν τον Ιανουάριο του 1947 παρουσίασε στο μεταπολεμικό Παρίσι το πρώτο σόου του οίκου του. Εκεί κατέθεσε την έμπνευσή του για τη νέα εποχή και τη γυναικεία μόδα. Το ταγέρ που πρότεινε ως ένδυμα κοκτέιλ για να φορεθεί στο μπαρ του ξενοδοχείου Πλάζα Ατενέ έγινε το σύμβολο του νέου ύφους. Εβδομήντα χρόνια αργότερα το Παρίσι κάνει επανεκτίμηση της προσφοράς του οίκου Dior στην ιστορία του γαλλικού πολιτισμού. Με εργαλείο το πλήρες σε τεκμηρίωση αρχείο του οίκου αλλά και  την επιδραστική παρουσία των διαδόχων του, η έκθεση που άνοιξε στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών τονίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτού του οίκου, ο οποίος σήμερα διεκδικεί τον τίτλο της εκλεκτικής αντίληψης της μόδας. Ο συνδυασμός έργων τέχνης με αρχειακό υλικό από τα ατελιέ ραπτικής και ταγέρ, με φωτογραφίες από τη δεκαετία του ’50, εποχή αισιόδοξης αποδοχής του νέου τρόπου ζωής, προετοιμάζει εκείνους που ασχολούνται με τη μόδα να αναμετρηθούν με την αμηχανία του παρόντος. Και το κανάλι  TV5 παρουσιάζει την Τετάρτη στις 12 Ιουλίου στις 22.00 (ώρα Ελλάδας) το ντοκiμαντέρ του Φρεντερίκ Μιτεράν «Christian Dior, La France» συμμετέχοντας σε αυτήν την επέτειο.

 Ο πόθος του μετρ Dior ήταν να λεπτύνει το γυναικείο σώμα χωρίς να χάσει τις καμπύλες του, τονίζοντας τη μέση. Επιδίωκε έναν συνολικό αισθησιασμό. Το πέτυχε παρουσιάζοντας ταυτόχρονα και το πρώτο του άρωμα, το Miss Dior. Ο ίδιος διοχέτευσε το μείγμα χρωμάτων και εμπειρίας της αφής σε ένα σύστημα γραμμών αυστηρής κομψότητας, διατυπώνοντας με τις δημιουργίες του την οπτική έκφραση του παριζιάνικου στυλ. Στα ίχνη του δούλεψαν μετά τον θάνατό του, το 1957, οι διάδοχοί του Ιβ Σεν Λοράν, Μαρκ Μποάν, Τζιανφράνκο Φερέ, Τζον Γκαλιάνο, Ραφ Σίμονς και στο εξής η Μαρία Γκράτσια Κιούρι.

Από την τολμηρή ευρηματικότητα του Σεν Λοράν, στις γλυπτικές αρχιτεκτονικές φόρμες του Φερέ, την πανκ βίαιη κομψότητα του Γκαλιάνο, τη μινιμαλιστική καθαρότητα του Σίμονς και την επίκαιρη φεμινιστική δυναμική της Κιούρι, ο οίκος Dior προβάλλει ως θριαμβευτικό μνημείο της ιδιότυπης μοναξιάς.

Καμία μόδα άρτιας τεχνικής και συνολικής αντίληψης της ομορφιάς δεν μπορεί να βρει απήχηση σήμερα ως ένα από τα  φαινόμενα που απασχολούν το μυαλό των γυναικών. Οι πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της σύγχρονης μόδας κατευθύνονται στα  ψυχαναλυτικά μονοπάτια διερεύνησης του σώματος και του ρούχου που το καλύπτει. Η ψυχρή τελειότητα του πνεύματος Dior μόνο ως πράξη κρυφής απόλαυσης μπορεί να λειτουργήσει. Ή μάλλον ως ανάγκη να ρίξουμε επάνω του το ένοχο βλέμμα μας.