Αφιέρωμα της ΕΡΤ στον Κουτσομύτη

Περνάει ο χρόνος και φεύγει γρήγορα. Όμως άνθρωποι που με κάποιο τρόπο έπαιξαν ρόλο στη ζωή μας και άφησαν έντονο το απότύπωμά τους με την απουσία τους η έννοια του χρόνου μοιάζει με στιγμή.

Σαν θές, κιας πέρασε ένας χρόνο, ο Κώστας Κουτσομύτης, ο κινηματογραφιστής που έβαλε την ελληνική λογοτεχνία σε όλα τα σπίτια από την μικρή οθόνη και μας χάρισε μερικές από τις καλύτερες τηλεοπτικές στιγμές μας, πέρασε στην αθανασία.

Το Αρχείο της ΕΡΤ στη μνημη του Κώστα Κουτσομύτηπαρουσιάζει το ψηφιοποιημένο αφιέρωμα που είχε κάνει στον σκηνοθετη, στην εκπομπή «Δρομοι» ο Άρης Σκιαδόπουλος.

Στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ www.ert.gr και στη διεύθυνση http://www.ert.gr/kostas-koutsomytis-10-martiou-2016/ ο σκηνοθέτης αυτοπαρουσιάζεται στο φακό της εκπομπής.

Γεννημένος στα Γρεβενά, μιλάει για το οικογενειακό του περιβάλλον και τα ερεθίσματα της παιδικής του ηλικίας στην Κοζάνη τη δεκαετία ’50. Αναφέρεται στη σημασία που είχε για εκείνον ο κινηματογράφος όταν σε νεαρή ηλικία αναζητούσε διέξοδο από την κοινωνία της επαρχίας και αφηγείται την περίοδο των σπουδών του στη Βιέννη, στην Ανώτατη Σχολή Κινηματογράφου.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην μετέπειτα καλλιτεχνική του πορεία και τις δουλειές του για την τηλεόραση, τα πετυχημένα τηλεοπτικά σήριαλ μεταφορές λογοτεχνικών έργων.

Με αφετηρία, τον «Άγνωστο Πόλεμο», τον «Παράξενο Ταξιδιώτη» και το «Εκείνος κι Εκείνος» γύρισε πάνω από 15 σήριαλ, μεταφορές γνωστών λογοτεχνικών έργων.

Ο ίδιος, από το λιμάνι της Ραφήνας, θυμάται τα γυρίσματα παλιότερων δουλειών του στον ίδιο τόπο που για εκείνον νοηματοδοτείται επιπλέον καθώς συνδέεται με την γεγονός της άφιξης των πρώτων προσφύγων του 1922.

Η εκ βαθέων αφήγησή του φωτίζει τη σχέση του δημιουργού με την ιστορία του 20ου αι αλλά και το όραμά του, αφού μέλημά του αποτελούσε μέσα από τη μεταφορά της λογοτεχνίας στη μικρή οθόνη τόσο η ποιότητα της τηλεόρασης όσο και η επαφή της νέας γενιάς με το ιστορικό παρελθόν.

Ανάμεσα στις τηλεοπτικές σειρές που είχε  σκηνοθετήσει ήταν και οι εξής: «Η αγάπη άργησε μια μέρα», «Τα παιδιά της Νιόβης», «Ματωμένα Χώματα», «Οι μάγισσες της Σμύρνης», «Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά», «Πρόβα Νυφικού», «Η εκτέλεση», από τις οποίες παρακολουθούμε σκηνές καθ’ όλη τη διάρκεια της εκπομπής.

Επίκεντρο των έργων του παρά το ιστορικό υπόβαθρο παρέμενε, εξηγεί στην κάμερα, η ανθρώπινη ψυχή και τα πάθη της, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στην επιρροή που δέχθηκε από τον Μπέργκμαν.

Τέλος, μιλάει για τη σημασία των συνεργασιών και τη συμβολή των ηθοποιών στην επιτυχία μιας καλής σειράς. Αποτιμώντας τη μέχρι τότε πορεία του λέει χαρακτηριστικά: «Προσπάθησα να κάνω έργα τα οποία και να αρέσουν και να σέβομαι το κοινό μου».