Μια «αλεπού» της ΕΕ στο παζάρι του Σίτι

Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι; Το ερώτημα ετέθη από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο τέως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο προσελήφθη από την αμερικανική τράπεζα Goldman Sachs και θα έχει εφεξής τη βαρύγδουπη ιδιότητα του μη εκτελεστικού προέδρου της. Ασφαλώς ο πορτογάλος πολιτικός δεν είναι ο πρώτος ευρωπαίος αξιωματούχος που σχετίζεται με την Goldman Sachs. Ο βέλγος επίτροπος Καρέλ βαν Μιρτ, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι, αλλά και ο σημερινός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι έχουν περάσει από την Goldman Sachs, πιθανώς δε και πολλοί άλλοι των οποίων τα ονόματα δεν έχουν γίνει γνωστά. Το τι ακριβώς θα κάνει ο Μπαρόζο στο Λονδίνο, όπου βρίσκεται, όπως και πολλών άλλων πολυεθνικών εταιρειών, το στρατηγείο της Goldman Sachs για την Ευρώπη, δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό. Κατά πάσα πιθανότητα, θα εκμεταλλεύεται το πλούσιο καρνέ γνωριμιών που δημιούργησε τα δέκα χρόνια που ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ούτως ώστε να ενημερώνει την αμερικανική τράπεζα από πρώτο χέρι και αποτελεσματικά πού πηγαίνουν τα πράγματα ενόσω θα διαρκούν οι διαπραγματεύσεις για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασίλειου από την ΕΕ. Προς τον σκοπό αυτό θα αμείβεται με ποσό που σίγουρα θα υπερβαίνει τα 15.000 ευρώ μηνιαίως, δηλαδή το ποσό της μηνιαίας αποζημίωσης που δικαιούται ως τέως επίτροπος και το οποίο έσπευσε να απαρνηθεί ήδη από το 2015.

Ωστόσο δεν είναι λίγοι αυτοί στις Βρυξέλλες που πιστεύουν ότι με την απόφασή του να εργαστεί σε μια τράπεζα που αναμφιβόλως συνέβαλε στο φούντωμα της οικονομικής κρίσης των τελευταίων ετών, ο Μπαρόζο υπερέβη τα εσκαμμένα. Μεταξύ αυτών, είναι κατά πάσα πιθανότητα και ο νυν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο εκπρόσωπος του οποίου Μαργαρίτης Σχοινάς ανέφερε χθες από τις Βρυξέλλες ότι ναι μεν από νομική άποψη ο Μπαρόζο είχε το δικαίωμα να αναζητήσει εργασία, πλην όμως εφεξής οφείλει να ασκεί τα νέα καθήκοντά του με διακριτικότητα και χωρίς να κάνει χρήση των εμπιστευτικών πληροφοριών που περιήλθαν σε γνώση του ενόσω «είχε την τιμή και το προνόμιο» να ασκεί την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αν δεν το πράξει ο Μπαρόζο κινδυνεύει, με βάση την κοινοτική νομοθεσία, να χάσει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που απέκτησε ως πρόεδρος της Επιτροπής.

Από την άλλη πάντως είναι βέβαιο, παρότι δεν ομολογείται δημοσίως, ότι ο βασικός λόγος για τον οποίο η Goldman Sachs αποφάσισε να εντάξει στους κόλπους της τον τέως πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ακριβώς διότι είναι (και θα είναι) κάτοχος πληροφοριών που η αμερικανική τράπεζα έχει ανάγκη ενόψει του Brexit. Στα ηγετικά κλιμάκια του Σίτι του Λονδίνου οι διαβουλεύσεις για τις σχέσεις του με την Ευρώπη σε περίπτωση που υλοποιηθεί η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασίλειου από την ΕΕ, είναι πυρετώδεις. Οι κανόνες επί των οποίων θα στηριχτεί η αποχώρηση των Βρετανών δεν έχουν συμφωνηθεί ακόμη και χωρίς αμφιβολία το να έχει μια επιχείρηση για σύμβουλο της κάποιον όπως ο Μπαρόζο, που επί δέκα συναπτά έτη διοίκησε την κοινοτική γραφειοκρατία, μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά χρήσιμο. Από την άλλη, βεβαίως, όλοι όσοι πιστεύουν ότι στα ηγετικά κλιμάκια των Βρυξελλών υπάρχει άρωμα διαπλοκής θα έχουν στο εξής ακόμη έναν λόγο να το πιστεύουν. Και μάλλον όχι άδικα.