Πάμε σινεμά

Πολιτικό σασπένς

«Η αποικία»: Η Colonia Dignidad (Αποικία Αξιοπρέπεια) στήθηκε στη Χιλή το 1973, λίγο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Πινοτσέτ που στήθηκε, όπως γνωρίζουμε, με αμερικανική χορηγία. Εκεί, ένα νεαρό ζευγάρι συλλαμβάνεται από τη μυστική αστυνομία και ο άνδρας οδηγείται στην Αποικία, που παρουσιάζεται σαν μια φιλανθρωπική οργάνωση, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια θρησκευτική και στρατιωτική σέκτα που τελεί υπό τις εντολές του Πολ Σέιφερ, πρώην μέλους των SS. Η ηρωίδα μας θα γίνει μέλος της ελπίζοντας πως θα βοηθήσει τον σύντροφό της να αποδράσει. Και ο Φλόριαν Γκάλενμπεργκερ που σκηνοθετεί μοιάζει να βρίσκεται και ο ίδιος σε ομηρεία: Η ταινία του θέλει να μιλήσει για το ένοχο παρελθόν, αλλά οφείλει να παίξει με τις συμβάσεις μιας μεγάλης παραγωγής, μια και κανείς χορηγός σήμερα δεν σκορπά τα λεφτά του σε μαθήματα Ιστορίας. Ετσι, οι Εμα Γουάτσον και Ντάνιελ Μπρουλ αναδεικνύονται ως φιγούρες ηρωικές στο πλαίσιο ενός πολιτικού θρίλερ που εκμοντερνίζει με τον τρόπο του τη συνταγή του ψυχαγωγικού – πλην πολιτικού – σινεμά που άφησε, ως κληροδότημα, ο Κώστας Γαβράς. Δεν τα καταφέρνει κι άσχημα.

Βαθμοί: 6

Ο,τι πρέπει για θερινό

«Ερωτας στα τυφλά»: Εκείνη είναι πιανίστρια που προετοιμάζεται για ένα σημαντικό ρεσιτάλ. Εκείνος δημιουργός γρίφων που απαιτεί απόλυτη ησυχία για να εργαστεί. Και ο τοίχος ανάμεσά τους είναι λεπτός. Ως γνωστόν, οι ρομαντικές κομεντί εξαρτώνται απόλυτα από τη χημεία ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Και ευτυχώς, οι Κλοβίς Κορνιγιάκ (που σκηνοθετεί σπιρτόζικα – προσέξτε την οικονομία με την οποία σκιαγραφεί την προσωπικότητα της ηρωίδας του) και Μελανί Μπερνιέ διαθέτουν αυτή την ειδική ελαφράδα που το είδος απαιτεί.

Βαθμοί: 5

Ο,τι να ‘ναι

«Η μοδίστρα»: Η όμορφη και μοιραία Τίλι επιστρέφει στη γενέτειρά της. Χρόνια πριν «εξορίστηκε» όντας υπεύθυνη (;) για τον φόνο ενός συμμαθητή της. Και σήμερα, με όπλα της το ύφασμα και τη βελόνα, μεταμορφώνει κι απελευθερώνει τις γυναίκες στην πόλη αναζητώντας εκδίκηση από εκείνους που την αδίκησαν. Η Κέιτ Γουίνσλετ είναι εξαίσια ως femme-fatale (το σουλούπι της εδώ παραπέμπει στη Ρίτα Χέιγουορθ), στυλιστικά και αφηγηματικά όμως η ταινία είναι ανομοιογενής και ξεκούρδιστη.

Βαθμοί: 3