Ενα φιλμ του 2016 για ένα φιλμ του 1933

Μια χρονοκάψουλα ανοίγει στην Αθήνα και αποκαλύπτει ένα χαμένο κομμάτι της ιστορίας του κινηματογράφου. Μια ταινία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ διότι απαγορεύτηκε από το ανερχόμενο τότε ναζιστικό καθεστώς. Ο,τι απέμεινε από εκείνη τη γερμανική παραγωγή του 1933 υπό τον τίτλο «Οι χαμένοι» – παλιά σενάρια, κομμάτια του φιλμ από τις πρώτες ημέρες των γυρισμάτων και σημειώσεις – έπεσαν στα χέρια του αμερικανού κινηματογραφιστή Ρέινολντ Ρέινολντς που αποφάσισε να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτήν τη χαμένη ταινία. Κι έτσι γύρισε ένα καινούργιο φιλμ σε άσπρο – μαύρο και το εμφάνισε στο χέρι μέσα σε δυο χρόνια (2011-2013) επιλέγοντας κυρίως για την εξέλιξη της δράσης δημόσιους χώρους τέχνης, έτσι ώστε το κοινό όχι μόνο να παρακολουθεί την εξέλιξη των γυρισμάτων αλλά και να συμμετέχει.

Η ιδιαίτερη αυτή παραγωγή έρχεται μαζί με τον διεθνώς καταξιωμένο δημιουργό της τώρα για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο της 7ης διοργάνωσης Μoving Silence, η οποία έχει καθιερωθεί ως «φεστιβάλ της βωβής κινούμενης εικόνας και του πειραματικού ήχου» και της οποίας η εκδοχή του 2016 αποτελεί μια παραγωγή του Ινστιτούτου Γκαίτε και της  πλατφόρμας Moving Silence (Βερολίνο) σε συνεργασία με το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα και την υποστήριξη του Ιδρύματος Μοντριάαν του Αμστερνταμ. Οσο για τη θεματική της; Εστιάζει σε ανθρώπους με τραγικό πεπρωμένο τους οποίους η κοινωνία αποφεύγει με τρόμο.

Ποιοι είναι «Οι χαμένοι» που φέρνει λοιπόν στην Αθήνα ο κινηματογραφιστής, το έργο του οποίου κινείται στα όρια τέχνης και επιστήμης, παρελθόντος και παρόντος,  πραγματικότητας και μυθοπλασίας; Η πλοκή βασίζεται στη ζωή του σπουδαίου συγγραφέα Κρίστοφερ Ισεργουντ, που φτάνει στο Βερολίνο το 1929, ανακαλύπτει την ομοφυλοφιλική πλευρά του και γίνεται μάρτυρας μυστηριωδών πειραμάτων που εξερευνούν τα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου (εμπειρίες που θα περάσουν στα βερολινέζικα μυθιστορήματά του «Ο κύριος Νόρις αλλάζει τρένα» και «Αντίο Βερολίνο», που κυκλοφορούν από το Μεταίχμιο).

ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ. «Οι χαμένοι» δεν είναι μόνο μια ταινία που επιχειρεί να πιάσει ένα χαμένο νήμα αλλά κι ένα φιλμ που δεν προβάλλεται συμβατικά σε μια κινηματογραφική αίθουσα. Ως έργο τέχνης καταλαμβάνει το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα, απλώνεται σε πέντε οθόνες, προκαλεί τους θεατές να το δουν εν κινήσει και συνοδεία ζωντανής μουσικής (πιάνο και βιολί, από τις 18.00 έως τις 22.00 στις 16 Απριλίου).

Δεν θα λείψει βεβαίως και το καθιερωμένο πλέον πρόγραμμα της Μoving Silence με ταινίες μικρού μήκους – δέκα για φέτος υπό τη θεματική «Παραστρατημένοι και καταραμένοι» –  που προβάλλονται συνοδεία ζωντανής μουσικής από έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, οι οποίοι εναλλάσσονται στη σκηνή του Ινστιτούτου Γκαίτε (15/4), ενώ ιδιαίτερη στιγμή αποτελεί το εργαστήριο για σπουδαστές κινηματογράφου με θέμα τη δημιουργία κινηματογραφικών σκηνών με συμπιεσμένο χρόνο από τον Ρέινολντ Ρέινολντς (14-17/4).