Το όνειρο του Τσάβες άναψε φωτιές στο Podemos
Ο ηγέτης του Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας. Πριν από τη δημιουργία του κόμματος εργαζόταν για το Κέντρο Πολιτικών και Κοινωνικών Ερευνών, ένα ινστιτούτο που χρηματοδοτούσε η κυβέρνηση της Βενεζουέλας
Ηταν το όνειρο του Ούγκο Τσάβες: να εξαγάγει την Μπολιβαριανή Επανάσταση όχι μόνο στα υπόλοιπα κράτη της Λατινικής Αμερικής, αλλά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού – και μάλιστα στους πρώην κατακτητές του. Ο ηγέτης της Βενεζουέλας δεν είδε το όνειρό του να πραγματοποιείται. Αφησε την τελευταία του πνοή πριν από τρία χρόνια. Οπως αποδεικνύεται όμως, είχε προσπαθήσει να πετύχει τον στόχο του. Πώς; Χρηματοδοτώντας παράνομα του κόμμα του Πάμπλο Ιγκλέσιας όταν το Podemos ήταν ένας όμιλος προβληματισμού με την επωνυμία Κέντρο Πολιτικών και Κοινωνικών Ερευνών.
Η αποκάλυψη έχει το άρωμα μιας συντονισμένης επίθεσης, καθώς προέρχεται από μέσα ενημέρωσης που κινούνται στον χώρο της Δεξιάς όπως η εφημερίδα «ABC» και τα σάιτ Ok Diario και El Confidencial. Και σε τι συνίσταται η αποκάλυψη; Σε ένα έγγραφο που χρονολογείται το 2008 και το οποίο υπογράφει και ο τότε υπουργός Οικονομικών της Βενεζουέλας Ραφαέλ Ισέα. Το έγγραφο έχει και την υπογραφή του ίδιου του Τσάβες. Και το περιεχόμενό του αφορά τη χρηματοδότηση του Κέντρου Πολιτικών και Κοινωνικών Ερευνών για το οποίο δούλεψαν μερικοί από τους κορυφαίους της ηγετικής ομάδας του Podemos – από τον Πάμπλο Ιγκλέσιας και τον Ινιγκο Ερεχόν έως την Καρολίνα Μπεσκάνσα, τον Χουάν Κάρλος Μονεδέρο και τον Λουίς Αλέγκρε.
Το σκάνδαλο. Ο σκοπός της χρηματοδότησης; Σύμφωνα με την «ΑBC», αποδεικνύει περίτρανα το σκάνδαλο. Γιατί το ινστιτούτο δεν πληρωνόταν μόνο για να παρέχει συμβουλές στο καθεστώς του Τσάβες, αλλά και για να το φέρει σε επαφή «με εκπροσώπους της αριστερής σκέψης, κυρίως της αντικαπιταλιστικής, ώστε να δημιουργηθούν στην Ισπανία πολιτικές δυνάμεις και κοινωνικά κινήματα τα οποία θα οδηγούσαν σε πολιτικές αλλαγές στο πνεύμα της Μπολιβαριανής Επανάστασης». Πράγμα που ερμηνεύεται – σχολιάζει η ιταλική «Ρεπούμπλικα» – «σας πληρώνουμε για να δημιουργήσετε στην Ισπανία ένα κόμμα σαν αυτό του Τσάβες». Πόσο; Κάτι παραπάνω από επτά εκατομμύρια ευρώ, τα οποία δόθηκαν σε διάστημα επτά ετών – από το 2003 έως το 2010. Το ποσό αυτό είναι σχεδόν το διπλάσιο από τα 3,7 εκατομμύρια ευρώ που υποτίθεται ότι είχε λάβει το Podemos παράνομα από άλλες πηγές. Για την υπόθεση αυτή γίνεται έρευνα από τις ισπανικές Αρχές.
Εκείνη η συνεργασία, πάντως, ολοκληρώθηκε το 2012. Ο Ούγκο Τσάβες πεθαίνει τον Μάρτιο της επόμενης χρονιάς και η ομάδα των πολιτικών επιστημόνων επιστρέφει στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης για να δώσει σάρκα και οστά στο Podemos τον Ιανουάριο του 2014.
Γιατί αποκαλύφθηκε τώρα; Εκείνο, πάντως, που προβληματίζει τους αναλυτές είναι η χρονική συγκυρία της αποκάλυψης. Για σήμερα είναι προγραμματισμένη μια συνάντηση κορυφής ανάμεσα στους Σοσιαλιστές, το Podemos και τους Πολίτες σε μια από τις τελευταίες προσπάθειες για σχηματισμό κυβέρνησης ώστε να αποφευχθεί η νέα προσφυγή στις κάλπες. Ο χρόνος πιέζει, δεδομένου ότι εάν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση έως τις 2 Μαΐου, τότε η Βουλή διαλύεται αυτομάτως και προκηρύσσονται εκλογές για τις 26 Ιουνίου.
Για τον δεξιό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος απέτυχε να πείσει τους Σοσιαλιστές να συμφωνήσουν στον σχηματισμό ενός «μεγάλου συνασπισμού», οι εκλογές είναι η τελευταία ευκαιρία να παραμείνει στο τιμόνι της Ισπανίας. Η αποκάλυψη, επομένως, υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Το Λαϊκό Κόμμα κάλεσε τους Σοσιαλιστές και τους Πολίτες να σκεφτούν ξανά εάν θεωρούν δόκιμο να συμμαχήσουν με το κόμμα του Ιγκλέσιας. Και οι ίδιοι οι Πολίτες ζήτησαν από τους πιθανούς κυβερνητικούς τους εταίρους να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη των όσων αποκαλύφθηκαν.
Αρνείται εμπλοκή. Το Podemos από την πλευρά του αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή και υπενθυμίζει ότι τρεις υποθέσεις παράνομης χρηματοδότησης που ελέγχθηκαν από την ισπανική Δικαιοσύνη κατέληξαν στο αρχείο. Την ίδια τύχη είχε και ένα έγγραφο που στάλθηκε από την αστυνομία στο Γενικό Λογιστήριο και αναφερόταν σε υποτιθέμενη χρηματοδότηση του Podemos από την ιρανική κυβέρνηση μέσω μιας εταιρείας τηλεοπτικών παραγωγών. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το αποτέλεσμα είναι ένα: ο δρόμος προς την κυβερνητική συνεργασία παραμένει ανηφορικός.