Οι άλλες ταινίες

Μια αληθινή ιστορία χωρίς τέλος

«Επόμενος σταθμός: Ουτοπία»: Το 2012 κλείνει το εργοστάσιο κατασκευής υλικών οικοδομής τής ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη. Αντιμέτωποι με την ανεργία – αλλά και τις αποζημιώσεις που δεν έρχονται ποτέ -, οι εργάτες του αποφασίζουν να το καταλάβουν, αρχικά για να εμποδίσουν τους ιδιοκτήτες από το να «σηκώσουν» τα μηχανήματα. Μέχρι που αποφασίζουν να το λειτουργήσουν μόνοι τους, με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Από ανάγκη. Ο αγώνας αυτός εμπνέει ακτιβιστές σε όλον τον κόσμο. Δεν είναι όμως και εύκολος. Η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία τεκμηρίωσης του Απόστολου Καρακάση καταγράφει, εν τη γενέσει της, μια διαταξική πορεία που τρέχει αφηγηματικά δίχως ποτέ να παραμελεί τις ξεκάθαρες πολιτικές σημάνσεις. Και όπως οι εργάτες της ΒΙΟΜΕ φαίνεται να ανακαλύπτουν, μέρα με τη μέρα, έναν νέο τρόπο για να κρατήσουν ανοιχτή αυτή τη «ρωγμή» στο σύστημα, το χαλαρό της μοντάζ μοιάζει να εναρμονίζεται πλήρως με αυτή τη διαλεκτική της ανακάλυψης.

Βαθμοί: 6

Θόρυβος για το τίποτα

«Batman V Superman: Η αυγή της Δικαιοσύνης»: Για πρώτη φορά, η επιγραφή του ονόματος του Κρίστοφερ Νόλαν παύει να αποτελεί μια κάποια εγγύηση: το νέο αυτό blockbuster είναι θορυβώδες, άτσαλα φτιαγμένο (ειλικρινά πέρασε ένα ημίωρο μέχρι να αρχίσω να καταλαβαίνω τι στο καλό συμβαίνει) και κακογραμμένο. Κι όμως, δεν είναι αυτό το μεγάλο μας πρόβλημα. Γιατί εδώ ο γνώριμος ανθρωπιστικός προβληματισμός του Νόλαν καταντά μια φτηνή επίφαση. Η ταινία νομίζει πως θέτει ερωτήματα πάνω στην παγκόσμια ηθική και στο πώς θα μπορούσε η επέμβαση στη Φύση και στον ανθρώπινο γενετικό κώδικα να μας οδηγήσει σε μια οικουμενική κατανόησή της. Τώρα, αν σας ενδιαφέρει το ζήτημα, υπάρχει «Το μέλλον της ανθρώπινης φύσης» του Χάμπερμας. Αν σας ενδιαφέρουν οι ταινίες κόμικ, ειλικρινά, προτιμήστε μία της Μάρβελ. Ο προβληματισμός εδώ δεν κολλάει εύκολα με τα γκροτέσκα ψηφιακά εφέ, τις απαράδεκτες ερμηνείες (με χειρότερο τον Τζέισι Αϊζενμπεργκ) και τις παιδιάστικες κόντρες δύο ενηλίκων με κολάν (οι Χένρι Κάβιλ και Μπεν Αφλεκ ως Σούπερμαν και Μπάτμαν αντιστοίχως).

Βαθμοί: 1

Υπαρκτός σουρεαλισμός

«Η Εβίτα δεν κοιμάται πια εδώ»: Το 1952, σε ηλικία 33 ετών, η Εβίτα Περόν, για την οποία δύο εκατομμύρια άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους του Μπουένος Αϊρες μόλις την προηγούμενη χρονιά, πεθαίνει από καρκίνο. Και όπως ήταν φυσικό, ο μύθος της εκτοξεύθηκε. Ο στρατός όμως, σε μια προσπάθεια να σβήσει τον θρύλο της, έκρυψε το ταριχευμένο πτώμα της με τη συνεργασία του Βατικανού. Η αναφορά του ονόματός της και μόνο θα προκαλούσε λαϊκές εξεγέρσεις τα χρόνια που θα ακολουθούσαν. Ο Πάμπλο Αγουέρο ξεκινά με «επίκαιρα» κλιπ, δεν έχει όμως ρεαλιστική διάθεση. Αντιθέτως στήνει μια ευφάνταστη στυλιστικά κωμωδία του παραλόγου (σωστά μελετημένο το ανεπαίσθητο κωμικό χρώμα στις ερμηνείες των Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ και Ντενίς Λεβάντ). Μόνο που, συχνά, η μπαρόκ υπερβολή καλύπτει την πραγματική σταρ – την Εβίτα.

Βαθμοί: 5

Ανθρώπινοι δεσμοί

«Το κυπαρίσσι του βυθού»: Εντυπωσιάζουν με την ευαισθησία και τον ποιητικό τους λυρισμό οι εικόνες του Νίκου Κορνήλιου που εδώ παραθέτει έναν στοχασμό πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις – ανά στιγμές μάλιστα παραπέμπουν και στον Τέρενς Μάλικ (σε μουσική τονικότητα «δωματίου»). Θα μπορούσαν από μόνες τους να υπογραμμίσουν αυτή τη λυρική μελαγχολία που μοιάζει να έρχεται σε αντίθεση με τον ποιητικό λόγο που ακούγεται σε αφήγηση off και καταλήγει να την υπερτονίζει.

Βαθμοί: 5

Πολυδάπανη βιογραφία

«Μεσιέ Σοκολά»: Γεννημένος στην Κούβα το 1860, ο Ραφαέλ – Σοκολά – Παντίγια ήταν ο πρώτος μαύρος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε σε γαλλική σκηνή (με νούμερα που ξεπερνούν κάθε όριο πολιτικής ορθότητας σήμερα) – αποτέλεσε μάλιστα και πηγή έμπνευσης για τον Τουλούζ Λοτρέκ. Ο Ομάρ Σι (από τους «Αθικτους») σμίγει ιδανικά με τον Τζέιμς Τιερί σε μια δραματική βιογραφία που βλέπεται ευχάριστα (βοηθά και το μέγεθος της παραγωγής).

Βαθμοί: 5

– Την εβδομάδα συμπληρώνουν οι ταινίες «Παραμύθι χωρίς όνομα» (ερασιτεχνική μεταφορά του διηγήματος της Πηνελόπης Δέλτα) και «Γεια σας και καλή αντάμωση ως νικητές!» (όπου ο λοχαγός του Δημοκρατικού Στρατού Ηλίας Μεταλλίδης εξιστορεί τις σημαντικότερες μάχες του Εμφυλίου στις οποίες έλαβε μέρος).