«Στην Ελλάδα οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά δύο φορές»

Τόσο ο Γιάννης όσο και η Ευγενία δεν σκέφτηκαν καν να φύγουν από το πατρικό σπίτι, τη στιγμή που οι γονείς τους στις αντίστοιχες ηλικίες, όχι μόνο είχαν φύγει από την οικογενειακή εστία αλλά είχαν αρχίσει να δημιουργούν τις δικές τους οικογένειες. «Με 430 ευρώ τον μήνα δεν βγαίνει να μείνω μόνη μου. Μένω με τους γονείς μου, οι οποίοι μπορούν και μου καλύπτουν τα έξοδα σπιτιού, φαγητό και λογαριασμούς και με τον μισθό μου καλύπτω τις δικές μου ανάγκες, χωρίς να τους επιβαρύνω. Πότε θα πάω να μείνω μόνη μου; Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να βρω και δεύτερη δουλειά» λέει η Ευγενία.

 Μέχρι και τα 35 τους χρόνια μένουν οι νέοι στη χώρα μας μαζί με τους γονείς τους. Ακόμη και εκείνοι που έφυγαν νωρίτερα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης επέστρεψαν. «Στην Ελλάδα περισσότεροι από τους μισούς νέους ενηλίκους 18 – 34 ετών ζουν με τις οικογένειές τους, ενώ στη Σουηδία φεύγουν από την πατρική εστία στα 20 τους. Στη χώρα μας οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους δύο φορές λόγω της κρίσης» λέει ο διευθυντής ερευνών του ΕΚΚΕ Διονύσης Μπαλούρδος. Το γεγονός βέβαια, όπως σημειώνουν οι ειδικοί, ότι οι νέοι είναι συσπειρωμένοι γύρω από την οικογένεια, φαίνεται να έχει βοηθήσει εν μέρει την ίδια την οικογένεια και τα μέλη της να σταθεί στα πόδια της.

«Η βοήθεια και η προστασία της οικογένειας είναι ιδιαίτερα σημαντική όσον αφορά τη στέγαση των νέων. Το 74% των νέων 20-24 ετών που έλαβαν μέρος στην έρευνα κατοικούν με τους γονείς τους, ενώ σημαντικό ποσοστό (58%) των νέων 25-29 ετών συνεχίζουν να κατοικούν με την οικογένειά τους. Αυτή η παρατεταμένη στεγαστική προστασία συνεχίζεται και στην ομάδα ηλικιών 30-34 ετών, η οποία παρουσιάζει το 32% να βρίσκεται στην οικογενειακή εστία των γονέων» λέει ο καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου Σωτήρης Χτούρης.

Δίνει ασφάλεια. «Κανένας συνομήλικός μου δεν έχει φύγει από το πατρικό του. Κακά τα ψέματα, τα οικονομικά μας δεν μας το επιτρέπουν. Παράλληλα, όμως, το να μένει ένας νέος με τους γονείς του δίνει ασφάλεια στα νέα παιδιά. Είναι οι άνθρωποι που θα εμπιστευθείς και θα συμβουλευτείς για τα πάντα, ακόμη και για τις επαγγελματικές σου κινήσεις και ξέρεις ότι θα είναι δίπλα σου συνεχώς, όπως κάνουν και τώρα που και για εκείνους η περίοδος αυτή είναι η χειρότερη» δηλώνει ο Γιάννης.

Αυτή η κοινωνική τάση των νέων αποτυπώνεται και ερευνητικά καθώς η προστασία της οικογένειας επεκτείνεται και στην αποδοχή και στην εμπιστοσύνη που δείχνουν οι νέοι για συμβουλές σε σχέση με την εύρεση εργασίας. «Σε ποσοστό 33% οι νέοι άνεργοι εμπιστεύονται την οικογένεια και μόνο σε ποσοστό 5,7% τους δημόσιους φορείς εκπαίδευσης και 8,2% τους αρμόδιους συμβούλους του ΟΑΕΔ. Η απουσία των δημόσιων και ιδιωτικών θεσμών σε αυτό τον κρίσιμο τομέα καταδεικνύει ότι οι νέοι που είναι άνεργοι ή αναζητούν να βελτιώσουν την εργασιακή τους θέση διαθέτουν μόνο τον ατομικό οικογενειακό ορίζοντα αξιολόγησης των ευκαιριών ή των δυσκολιών που παρουσιάζονται στην αγορά εργασίας» καταλήγει ο Σωτήρης Χτούρης.

«Νέα γενιά, πιο ώριμη και πραγματιστική»

«Οι νέοι εικοσάρηδες και τριαντάρηδες αισθάνονται ότι οι προηγούμενες γενιές τούς πέταξαν τις ευθύνες της κρίσης στα χέρια. Δεν είναι μια ξένοιαστη γενιά – όπως ήταν οι αντίστοιχες των προηγούμενων δεκαετιών. Οι νέοι έχουν αναγκαστεί να ωριμάσουν πολύ γρήγορα και κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Είναι λοιπόν μια ώριμη – ακόμη κι αν μιλάμε για ηλικίες κοντά στα 20 – γενιά, πιο πραγματιστική, περισσότερο πληροφορημένη, που γνωρίζει καλύτερα τα πράγματα. Κι όλα αυτά φαίνονται και από τη συμπεριφορά των νέων στην ανεργία και στο ότι προσπαθούν να μη γίνονται βάρος στις οικογένειές τους» συμπληρώνει ο κοινωνιολόγος Χαράλαμπος Στέρτσος.