Ηταν καταδικασμένος, έγινε πρωταγωνιστής

Μέχρι πριν από δύο μήνες όλα έδειχναν πως ο Πέδρο Σάντσεθ ήταν καταδικασμένος. Ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ισπανίας είχε οδηγήσει το κόμμα του στο χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα της σύγχρονης Ιστορίας. Οι Σοσιαλιστές βρίσκονταν στα πρόθυρα εξέγερσης εναντίον της ηγεσίας. Και, καθώς όλοι προέβλεπαν πως οι συζητήσεις για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού που θα ξεκινούσαν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, ο Σάντσεθ βρισκόταν ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη: μπορούσε να συνεργαστεί με το Λαϊκό Κόμμα, τον ιστορικό αντίπαλο των Σοσιαλιστών από τα δεξιά, ή να δημιουργήσει συμμαχία με το νεόκοπο Podemos, τον νέο αντίπαλο από τα αριστερά. Οπως και να ‘χε, οι αντιδράσεις των ψηφοφόρων και η εσωτερική διαμάχη θεωρούνταν σίγουρες. Οπως είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ένας υπουργός στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», η μόνη απόφαση που έμενε στον Σάντσεθ ήταν «σε ποιου τα χέρια θέλει να αυτοκτονήσει».

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ. Σήμερα, δύο μήνες αργότερα, το μέλλον δείχνει πιο ευοίωνο για τον Σοσιαλιστή ηγέτη και πιο ζοφερό για τους περισσότερους από τους πολιτικούς αντιπάλους του. Ο Μαριάνο Ραχόι, υπηρεσιακός πρωθυπουργός πλέον και ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος, έχει τεθεί στο περιθώριο τον τελευταίο μήνα. Αν και ηγείται του μεγαλύτερου κόμματος στο Κοινοβούλιο, δεν μπορεί να κάνει κυβέρνηση μόνος του. Και κανείς δεν δείχνει πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί του καθώς δεν περνά μέρα κατά την οποία να μη γίνονται αποκαλύψεις για τα πολλά σκάνδαλα διαφθοράς του Λαϊκού Κόμματος, γεγονός που υπονομεύει ακόμα περισσότερο την αξιοπιστία του.

Ο Σάντσεθ παρέλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και αμέσως προσπάθησε να φτιάξει γέφυρες με τα κόμματα και στα δεξιά και στα αριστερά του, διεκδικώντας το Κέντρο. Οι ισπανοί ψηφοφόροι φαίνεται να αντιδρούν θετικά στις προσπάθειές του: οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οι Σοσιαλιστές κερδίζουν υποστήριξη. Ιδιαίτερα σημαντικό, εάν σκεφτεί κανείς ότι οι προηγούμενες δημοσκοπήσεις έδειχναν πως εάν ξαναγίνονταν εκλογές ο μεγαλύτερος χαμένος θα ήταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ. Ο Σάντσεθ έχει περιθώριο έως τις 5 Μαρτίου, οπότε θα διεξαχθεί στο Κοινοβούλιο η δεύτερη και τελευταία ψηφοφορία για την κυβέρνηση που προτείνει. Το βασικό του επιχείρημα – και ίσως το μοναδικό – είναι εκλογικό: με τις δημοσκοπήσεις υπέρ του, θέλει το Podemos πραγματικά να βρεθεί σε κοινό μέτωπο με το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα, να ασκεί βέτο σε έναν προοδευτικό υποψήφιο πρωθυπουργό; Πιστεύουν πράγματι τα ηγετικά στελέχη του Podemos ότι έχουν την ευκαιρία να εκτοπίσουν τους Σοσιαλιστές από τη δεύτερη θέση εάν επαναληφθούν οι εκλογές τον Ιούνιο;

Εάν η απάντηση και στα δύο ερωτήματα είναι «ναι», ο Σάντσεθ δεν θα γίνει πρωθυπουργός – τουλάχιστον όχι τώρα. Θα έχει παίξει όμως καλά μια δύσκολη παρτίδα. Ακόμα και εάν τελικά δεν τα καταφέρει, ο 44χρονος Σάντσεθ θα έχει πετύχει να σταθεροποιήσει το κόμμα του σε μια δύσκολη στιγμή στην Ιστορία και να ενισχύσει το ηγετικό του προφίλ. Στον πολυδιασπασμένο κόσμο της ισπανικής πολιτικής αυτό μπορεί να θεωρηθεί και μεγάλη επιτυχία.