Στον ΟΗΕ και στη Γέφυρα του Μπρούκλιν

Η Γεωργία δυνάμωσε το μήνυμά της με την παρουσία κι άλλων καλλιτεχνών που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες. «Αντιλήφθηκα πως όταν επιχειρώ κάτι μόνη μου, ο κόσμος δεν με προσέχει, με αγνοεί, με προσπερνά», παραδέχεται. Ετσι, με τη συμμετοχή άλλων τεσσάρων νεοϋορκέζων καλλιτεχνών έγινε η παράσταση στην Πλατεία High End «την οποία έχουν φτιάξει σε παλιές γραμμές τρένου κι αυτό το πήρα σαν συμβολικό στοιχείο αφού οι πρόσφυγες όταν ταξιδεύουν μέσα στην Ευρώπη, πολλές φορές ακολουθούν γραμμές τρένων». Μετά, ήρθε ανάλογη δράση στη Γέφυρα του Μπρούκλιν, αλλά κι αυτή μπροστά στο κτίριο του ΟΗΕ με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Αν και θα ήθελε να επεκτείνει τις περφόρμανς της στην Ελλάδα, τη Γερμανία ή ακόμα και την Ουγγαρία, το βασικό της μέλημα είναι άλλο. «Ο στόχος μου είναι καθώς αυτό το έργο θα αναπτύσσεται, να μετατρέπεται σε ένα κίνημα. Που δεν θα ευαισθητοποιήσει μόνο το εδώ κοινό, αλλά θα στείλει κι ένα μήνυμα στην πολιτική εξουσία ότι ο κόσμος ενδιαφέρεται για το δράμα αυτών των προσφύγων και υποθετικά θα ωθήσει σε μια πιο θετική πολιτική στο θέμα της υποδοχής τους. Επίσης, θέλω να δείξω ότι αυτή η προσφυγική κρίση δεν είναι ένα φαινόμενο που αφορά μόνο την Ευρώπη, αλλά όλα τα αναπτυγμένα κράτη» καταλήγει.