Μικροοικονομικός

Στην Αθήνα ήταν και πάλι την περασμένη εβδομάδα ο Πολ Καζάριαν, ο επενδυτής που έχει τοποθετήσει μεγάλου ύψους κεφάλαια σε ελληνικά ομόλογα, καθώς πασχίζει να προωθήσει με κάθε τρόπο την ιδέα του: να μην υπολογίζεται το ελληνικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αλλά σε όρους καθαρής παρούσας αξίας, δηλαδή αφού ληφθεί υπόψη η διάρκειά του και το επιτόκιο.

Με τους υπολογισμούς του Καζάριαν, το χρέος μας είναι μόλις 18% του ΑΕΠ, όταν κατά μέσο όρο σε Ιρλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ιταλία είναι 80% του ΑΕΠ.

Αρα, εμείς είμαστε πολύ καλύτεροι! Αυτό συμβαίνει γιατί η διάρκεια του χρέους μας είναι τεράστια και το επιτόκιο εξαιρετικά χαμηλό.

Αν αυτό γίνει αποδεκτό από τους διεθνείς οίκους, οι τιμές των ομολόγων θα ανέβουν, οι αποδόσεις και το κόστος δανεισμού της χώρας θα πέσουν.

… στα ελληνικά ομόλογα

Στην πραγματικότητα ο αρμενικής καταγωγής αμερικανός επενδυτής, τον οποίο υποστηρίζει το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο, δεν λέει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που υποστηρίζουν πλέον οι δανειστές μας: ότι δηλαδή δεν έχει σημασία πόσο είναι το χρέος μας, αλλά πόσο πληρώνουμε κάθε χρόνο για να το εξυπηρετήσουμε και αφού αυτό το κόστος είναι χαμηλό – και θα γίνει ακόμη χαμηλότερο με την περαιτέρω επιμήκυνσή του – δεν υπάρχει πρόβλημα βιωσιμότητάς του. Εχει μάλιστα στο πλευρό του και τον έλληνα καθηγητή του Harvard Business School Γιώργο Σεραφείμ, που πρόσφατα βραβεύθηκε από το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο και ήρθε κι αυτός στην Αθήνα για τον ίδιο σκοπό την περασμένη εβδομάδα.

Φυσικά, ο Καζάριαν προσβλέπει σε δικό του όφελος από μια πτώση των αποδόσεων και άνοδο της τιμής των ελληνικών ομολόγων. Αλλά αν δουλέψει η ιδέα του, θα επωφεληθεί και η χώρα. Μακάρι.

Ο Στουρνάρας και οι πρόσφυγες

Mια παρουσίαση αλλιώτικη από τις άλλες έκανε την περασμένη Τετάρτη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ο Γιάννης Στουρνάρας. Μίλησε για το προσφυγικό πρόβλημα και τις οικονομικές επιπτώσεις του. Οι κεντρικοί τραπεζίτες ήθελαν να έχουν και αυτοί μια άποψη για το θέμα και ανέθεσαν στον Στουρνάρα, ως εκπρόσωπο μιας χώρας υποδοχής και στον γερμανό ομόλογό του Γενς Βάιντμαν, ως εκπρόσωπο μιας χώρας προορισμού, να τους διαφωτίσουν. Μαθαίνω ότι ο Στουρνάρας το πήρε ζεστά, μάζεψε στοιχεία μέχρι και από την Αστυνομία και ανέπτυξε το θέμα του με επιχειρήματα. Το συμπέρασμά του: στο πρόβλημα αυτό οι χώρες υποδοχής όπως η Ελλάδα πληρώνουν μόνο το κόστος, ενώ οι χώρες προορισμού όπως η Γερμανία αντλούν τα όποια οφέλη από την ενσωμάτωση των προσφύγων.  Φαντάζομαι, το ‘πιασαν το υπονοούμενο οι κεντρικοί τραπεζίτες.

Παναγιωτάκης versus Σκουρλέτη και τούμπαλιν. Ο πρόεδρος της ΔΕΗ, παρά τις δημόσιες δηλώσεις στήριξης στις επιλογές του υπουργού, δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του για τη συμφωνία κυβέρνησης – δανειστών στον ΑΔΜΗΕ. Κατ’ αυτόν, στερεί από τη ΔΕΗ το δεύτερο πιο σημαντικό περιουσιακό της στοιχείο μετά τις μονάδες ηλεκτρισμού, ενώ αφήνει στο φλου το πότε και πόσο θα αποζημιωθεί η επιχείρηση, που από του χρόνου θα χάσει τα 96 εκατ. ευρώ από το σύνολο των 137 εκατ. ευρώ των περυσινών ομιλικών κερδών. Ολα αυτά σε μια περίοδο που η ΔΕΗ γράφει ήδη ζημιές λόγω της βόμβας των ανεξόφλητων λογαριασμών, ενώ αργά ή γρήγορα θα δει το μερίδιό της στην αγορά να μειώνεται λόγω Μνημονίου. Ακόμη και να πωλούνταν ολόκληρος ο ΑΔΜΗΕ, καλύτερα θα ήταν για τη ΔΕΗ, δείχνει να σκέφτεται ο Παναγιωτάκης, αφού στο ταμείο της θα έμπαινε ζεστό χρήμα.

Ο Σκουρλέτης, από την πλευρά του, όπου σταθεί έχει για τον Παναγιωτάκη και μια – όχι και τόσο καλή – κουβέντα. «Κόβει το ρεύμα αδιακρίτως, ακόμη και σε άτομα που χρωστούν 200 – 300 ευρώ» φέρεται ότι έλεγε προ ημερών ο υπουργός για τον πρόεδρο της ΔΕΗ στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Σκουρλέτης εμφορείται από το αποτέλεσμα της συμφωνίας του ΑΔΜΗΕ με το σκεπτικό ότι αποφύγαμε την ιδιωτικοποίηση. Το περιβάλλον Τσίπρα συμμερίζεται την ευφορία του αφού τον γλίτωσε από ένα ακόμη μέτωπο. Ο Παναγιωτάκης, στον αντίποδα, λέγεται ότι έχει την πολιτική στήριξη του Δραγασάκη, στον οποίο και μεταφέρει τις θέσεις του.

Χαμός είχε γίνει πέρυσι με την είδηση ότι υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού έχουν καταπατήσει 12 νεοκλασικά  ερείπια στην Πλάκα και αρνούνται να παραδώσουν τα κλειδιά στο ΤΑΙΠΕΔ, προκειμένου να τα επισκεφθούν υποψήφιοι επενδυτές ώστε να πουληθούν. Η απάντηση που είχαν δώσει τότε στο ΤΑΙΠΕΔ ήταν ότι «τα κλειδιά έχουν χαθεί» ή ότι «τα κτίρια δεν είναι επισκέψιμα». Προέβαλλαν μάλιστα τη δικαιολογία ότι διαμένουν σε αυτά προκειμένου να τα συντηρούν ώστε να μην καταρρεύσουν! Ε, λοιπόν, η συνέχεια της ιστορίας ή αν θέλετε η πλάκα με τα ακίνητα της Πλάκας είναι ότι έναν χρόνο μετά και παρότι το ΤΑΙΠΕΔ έχει τους αγοραστές, έχουν δηλαδή ολοκληρωθεί οι διαγωνισμοί, οι επενδυτές περιμένουν ακόμη να τα πάρουν στην κατοχή τους. Ελα όμως που δεν μπορέσουν. Διότι το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού, του οποίου προΐσταται ο Αριστείδης Μπαλτάς, δεν έχει αποστείλει ακόμη στο ΤΑΙΠΕΔ την επιστολή αποδοχής της συναλλαγής. Αφιερώνω την ιστορία σε όλους εκείνους που επιμένουν ότι η Ελλάδα έχει αρχίσει να γυρνάει σελίδα.