Οταν όλοι οι καλοί δεν χωράνε

Σε ένα γλεντζέδικο τραπέζι, θέση μπορούν να πάρουν όλα τα νόστιμα εδέσματα, άλλωστε το μάτι δεν χορταίνει ποτέ! Στην υπερβολή μπορείς να παντρέψεις τον μουσακά με την προβατίνα στα κάρβουνα και το ψητό ψάρι με σουτζούκι σαγανάκι. Σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο όμως χωρούν αυστηρά 11 ποδοσφαιριστές για κάθε ομάδα. Είναι αδύνατον να παίξει με δύο τερματοφύλακες ή επτά επιθετικούς. Στη σύγχρονη εποχή δε, είναι ακόμα πιο δύσκολο να χωρέσουν δύο παίκτες με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά, όσο ξεχωριστοί κι αν είναι. Το βίωσαν κατά το παρελθόν (κυρίως) όλοι οι μεγάλοι σύλλογοι του εγχώριου ποδοσφαίρου, καθώς σε αυτούς ευδοκιμούν συχνότερα ισάξιοι παίκτες. Το διαπιστώνουν κι εφέτος οι προπονητές τους, αντιλαμβανόμενοι ότι ο κόσμος ζητεί την ταυτόχρονη παρουσία τους, η οποία ωστόσο δυσχεραίνει τα σχέδιά τους. Διότι για έναν τεχνικό που σέβεται τη δουλειά και τους νόμους της τακτικής, όλοι οι καλοί δεν χωράνε!

ΖΑΧΟΒΙΤΣ – ΖΙΟΒΑΝΙ. Παλαιότερα στον Ολυμπιακό, η συνύπαρξη του Σλοβένου Ζάχοβιτς και του Βραζιλιάνου Ζιοβάνι κατέστη ανέφικτη και είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του πρώτου έπειτα από μόλις μία σεζόν (1999-2000) στην ομάδα του λιμανιού. Ασφαλώς και τότε στη μέση υπήρχε ένας προπονητής, εν προκειμένω ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο οποίος κόντρα στο ρεύμα της εποχής και στην απαίτηση της εξέδρας, αντιλαμβανόταν ότι η ταυτόχρονη παρουσία των δύο στην ενδεκάδα δημιουργούσε μπέρδεμα τόσο στους ίδιους όσο και στο σύνολο.

ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ. Λίγα χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια των εξαιρετικών ευρωπαϊκών πορειών του στο Τσάμπιονς Λιγκ, ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε τα όρια της υπερβολής έχοντας στο ρόστερ του πέντε πρωτοκλασάτους επιθετικούς (Βλάοβιτς, Κωνσταντίνου, Ολιζαντέμπε, Λυμπερόπουλος, Βαζέχα) που όλοι ήθελαν παίζουν. Οταν οι δύο εξ αυτών αποκτούσαν ρυθμό και χημεία, οι τρεις είχαν παράπονα. Η κατάσταση αποδείχθηκε ελεγχόμενα διαχειρίσιμη λόγω της ποιότητας του χαρακτήρα τους, ωστόσο οι εντός των αποδυτηρίων συζητήσεις για το ποιοι έπρεπε να αγωνίζονται, ήταν για καιρό μια κατάσταση που δημιουργούσε εσωστρέφεια.

Στο σήμερα, αντίστοιχες περιπτώσεις (άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο) αντιμετωπίζουν και οι τέσσερις προπονητές των ομάδων που στην αφετηρία των πρωταθλημάτων (κάτι που καταρρίπτεται γρήγορα στη συνέχεια) λογίζονται ως διεκδικήτριες του τίτλου.

ΤΣΟΡΙ – ΦΟΡΤΟΥΝΗΣ. Ο πρωταθλητής Ολυμπιακός έχοντας ουσιαστικά εξασφαλίσει και τον φετινό τίτλο της Σούπερ Λίγκας απασχολεί μέρος της καθημερινότητάς του (έτσι, κουβέντα να γίνεται) με τη δυσκολία του προπονητή της ομάδας Μάρκο Σίλβα να παντρέψει τον περυσινό πολυτιμότερο παίκτη Τσόρι Ντομίνγκες με τον φετινό μεγάλο πρωταγωνιστή και σκόρερ Κώστα Φορτούνη. Στα συστήματα που ο Σίλβα επιλέγει (πότε 4-2-3-1 και πότε 4-3-3), είναι ακατόρθωτο να ανταποκριθούν τακτικά δύο παίκτες που κάνουν σχεδόν τις ίδιες κινήσεις μέσα στο γήπεδο και οι οποίοι αρέσκονται στο να παίζουν περισσότερο με την μπάλα στα πόδια. Τις λίγες φορές που ο Πορτογάλος το δοκίμασε, το συμπέρασμα που εξήγαγαν τόσο ο ίδιος όσο και εκείνοι που σκαμπάζουν πέντε πράγματα από ποδόσφαιρο, ήταν ότι ο ένας «τράκαρε» πάνω στον άλλον, την ίδια ώρα που η ανασταλτική λειτουργία του Ολυμπιακού γινόταν λιγότερο αποδοτική λόγω ελλείμματος σε τρεξίματα.

ΜΠΕΡΜΠΑΤΟΦ – ΚΛΑΟΥΣ. Στον ΠΑΟΚ η αριθμητική πράξη Μπερμπάτοφ + Αθανασιάδης έχει αποτέλεσμα αρνητικού προσήμου. Στις λιγοστές περιπτώσεις που αγωνίστηκαν μαζί, η συνεννόηση κατέστη ανέφικτη καθώς αυτό που και οι δύο γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλο είναι οι κλασικές κινήσεις ενός φορ. Ουδείς εκ των δύο μπόρεσε να λειτουργήσει ευεργετικά για την ομάδα όταν αναγκαζόταν να δραστηριοποιείται σε ξένα ποδοσφαιρικά ύδατα. Αντιθέτως, αποδίδουν καλύτερα όταν ο καθένας παίρνει τον κεντρικό επιθετικό ρόλο απαλλαγμένος από την παρουσία του άλλου.

ΜΠΟΥΟΝΑΝΟΤΕ – ΜΑΝΤΑΛΟΣ. Εξίσου δύσκολη δουλειά έχει στην ΑΕΚ ο Γκουστάβο Πογέτ προσπαθώντας να αξιοποιήσει όσο καλύτερα γίνεται για χάριν του συνόλου, τους Βάργκας, Μάνταλο και Μπουονανότε, ποδοσφαιριστές που αρέσκονται στο να παίζουν στον άξονα και όχι στα πλάγια της μεσοεπιθετικής γραμμής. Αποδεικνύεται ότι σπανίως βρίσκει τρόπο να τους χωρέσει μαζί.

Στον Παναθηναϊκό πάλι, έχει βρεθεί τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα στους επιθετικούς Μπεργκ και Καρέλη, ωστόσο δεν βγαίνει το στοίχημα του Σωτήρη Νίνη ο οποίος έχει πέσει σε δυσμένεια μετά και την έλευση του Αντρέα Στραματσόνι.